เพราะฉันไม่ใช่กุหลาบข้างทาง SET กุหลาบซ่อนลวงรัก[อ่านฟรี]

เพราะฉันไม่ใช่กุหลาบข้างทาง SET กุหลาบซ่อนลวงรัก -นี่หรือความรักที่รอคอย (2)

ความคิดสะระตะในหัวของรดีวิ่งพล่านราวกับหนูติดจั่น ผสานกับฤทธิ์ของสุราหลายแก้วทำให้หญิงสาวรู้สึกเวียนศีรษะไม่น้อย

วูบหนึ่งที่เรือนกายอรชรซวนเซจะล้มลง หากรดียังคงประคองสติตนเอง หญิงสาวเดินออกไปตามทางของโรงแรมหรูหรา

รดีชนเข้าอย่างจังกับชายหนุ่มร่างสูงที่มาในงาน ‘พัศพงษ์’ ที่เข้ามาโอบเอวบอบบางของรดีได้อย่างทันท่วงที

“คุณ ๆ” เสียงเข้มเอ่ยขึ้นร้องเรียกหญิงสาวเสียงดังหมายจะปลุกให้หล่อนตื่นขึ้น

“เกิดอะไรขึ้นครับนายท่าน” ผรุท ลูกน้องคนสนิทเร่งรีบเดินตามแขกคนสำคัญของ ‘จักราชเกียรติ’ เอ่ยถามเขา

พัศพงษ์ยกมือหนาขึ้นปรามลูกน้องคนสนิท พลางหันไปมองใบหน้าหวานของรดีที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม

“ไปบอกคุณภู ฉันติดธุระมางานแต่งไม่ได้” พัศพงษ์กล่าวด้วยสีหน้าบึ้งตึง

ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งอุ้มร่างอรชรของรดีออกไปทางประตูหลังแล้ววางหล่อนลงตรงเบาะหลังคนขับ

พัศพงษ์มองใบหน้าหวานสวยของรดีอย่างนึกสนุก ดวงตาคู่นั้นของเขาฉายรอยประกายวาวโรจน์กว่าเดิมเป็นเท่าตัว

‘คอยดูเถอะ หากอาของแกไม่มางานแต่ง จักราชเกียรติจะเป็นเช่นไร คงสนุกน่าดู’

รถคันหรูสีดำสนิทแล่นออกจากโรงแรมดิเอนวาหลาอย่างรวดเร็ว พัศพงษ์หันไปมองสตรีที่นั่งในเบาะหลังอย่างสมใจ

“เอาล่ะค่ะ ถึงเวลาที่ทุกคนรอคอยกันแล้ว” เสียงพิธีกรสาวประกาศบนเวทีงานวิวาห์ที่มีแขกเหรื่อมากันอย่างชื่นมื่น

“ขอเชิญญาติทางฝ่ายเจ้าบ่าวขึ้นมากล่าวอะไรเกี่ยวกับบ่าวสาวกันสักหน่อยค่ะ” พิธีกรสาวกล่าวด้วยน้ำเสียงสดใสร่าเริง

สิ้นเสียงปรบมือก็พลันปรากฎร่างของชายร่างท้วมก้าวขึ้นมาสู่เวที

“ผมมาเป็นตัวแทนฝ่ายญาติเจ้าบ่าวแทนคุณพัศพงษ์ จักราชเกียรติ” เสียงเข้มหากแต่ทุ้มเอ่ยอย่างสุภาพในที

เสียงอื้ออึงดังไปทั่วอาณาบริเวณงานวิวาห์ เวลานี้ลัลรดาแทบล้มทั้งยืน คิ้วเข้มของเจ้าสาวขมวดมุ่นเป็นปมเข้าหากันแน่นราวกับเถาวัลย์ยากที่จะแยกออกจากกัน

ลัลรดาอดรู้สึกไม่ได้ว่า หากหล่อนยังยืนอยู่ได้ในเวลานี้เธอจะต้องไร้ความรู้สึกสักเพียงใดกันนะลัลรดา กระนั้นหญิงสาวก็ยังจะยืนยิ้มหน้าระรื่นต่อไปอย่างไม่ยี่หระสายตาที่จับจ้องมองมาทางเธอเป็นตาเดียว

“ผมขอกล่าวต้อนรับลูกสะใภ้คนใหม่ของผม ที่หนูลัลจะมาเป็นสะใภ้ของจักราชเกียรติ และผมเองก็หวังว่าทางจักราชเกียรตินั้นได้รับเกียรติครั้งนี้อย่างสูงสุดเสียจริง” เสียงเข้มของชายหนุ่มผมสีน้ำตาลดำสนิทของชายหนุ่มตรงหน้าทำให้ลัลรดานึกอยากจะกรีดร้องออกมา

งานแต่งงานของหล่อนกำลังจะพังไม่เป็นท่า เพราะตาแก่นี้ หล่อนอุตส่าห์เลือกที่จะทำลายจักราชเกียรติทุกวิธีทาง แต่ก็ดันเจอยัยรดีอะไรนี่เสียก่อน

“ขอบคุณมาก ๆเลยค่ะ ลัลเองก็ดีใจมากเลยทีเดียวที่จะได้เป็นสะใภ้ของครอบครัวที่แสนอบอุ่นอย่างจักราชเกียรติค่ะ” ลัลรดากล่าวพร้อมทั้งน้ำตาที่รื้นขึ้นมาจากดวงตาทั้งสองข้าง

ลัลรดารีบหันไปส่งซิกกับธัญญาเพื่อนสนิทที่ให้เกียรติมาเป็นพิธีกรในงานแต่งงานของหล่อนกับรุ่นพี่ในวันนี้

ลัลรดารอวันนี้มาเป็นสิบปี หล่อนจะไม่ยอมให้ใครในจักรราชเกียรติยามาทำลายแผนการครั้งนี้ของหลอ่นเป็นแน่ ! ต่อให้ต้องข้ามศพของลัลรดาไปเสียแล้วล่ะก็ หญิงสาวก็ยอมตายเพื่อได้แต่งงานกับคนที่ตนเองรัก

ในสายตาของลัลรดา พี่ภูเป็นคนเดียวที่หล่อนรัก แต่ไม่ว่าหล่อนจะสรรหาวิธีไหนมาบอกเขาก็ตาม ภูธนินจ์ก็เอาแต่หนีเธอเสียร่ำไป

โชคยังดีที่มีสัญญาการแต่งงานของจักราชเกียรติในครั้งนี้ทำให้หล่อนมีวันนี้ได้ แต่คนอย่างพี่ภูน่ะเหรอจะสนใจสัญญาจอมปลอมนั่นกัน หมอนั่นจะสนจะอะไรนอกจากเมียนอกสมรสอย่างรดี

แค่เห็นรดีต้องอกแตกตาย ลัลรดาก็พร้อมจะมอบตัวถวายใจให้กับภูธนินจ์เสียแล้ว นี่ซิเขาถึงจะเรียกว่าหล่อนชนะรดีขาดลอยอย่างแท้จริง!...ช่างเป็นวาเลนไทน์ที่เศร้าเสียจริงนะ คุณรดี ตรีละพณา