CHAP. 32

1492 Words

Walang paglagyan ang aking kaba habang patungo ako sa ospital na sinasabi ni Lola. Pakiramdam ko'y minamalas ata ako ngayon dahil umuulan pa, kaya nagmukha tuloy akong basang sisiw. Pero kahit gaano kalamig ang tubig ng ulan sa katawan ko, hindi parin matatawaran kung gaano ako kinakabahan. Baka ano nangyari kay Lola o kaya'y kina Vica. Nang makarating ako sa ospital na sinasabi ni Lola, agad kong nakita ito na umiiyak at namamaga ang mata. Nagtaka naman ako nang makita ko sina Vica at ang tatlong bata na okay ang kalagayan at wala namang mali sa kanila. Pero kahit marami akong katanongan, agad akong pumunta sa gawi nila Lola. "Lola, anong nangyari? Bakit kayo narito?" kinakabahan kong tanong kay Lola. Hindi ko rin alam kung bakit, pero hindi naman siguro sila pupunta dito kung walang

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD