EVLİLİK PROJESİ

18.BÖLÜM: 25 YIL+ İhanet

18.BÖLÜM:25 YIL+İhanet

TUBA

Ben Tuba Şekerzade.Lale ve Bora Şekerzade'nin biricik kızları.Büyük babaannesinin ve annaannesinin göz bebeği.Abisinin tatlı belası.

Ailemdeki herkes tarafından,el üstünde tutulmuştum.Ama bu üniversitede, aynı bölümde okuduğum erkek arkadaşım Tayfun'un ihanetine kadardı.Ben bana doğru geldiği için ailemdeki yaşantı şeklini benimsemiştim.Annem her zaman ne kadar temiz kalırsan sanada öyle temizi denk gelir demişti.Tabi istisnalar da vardı.

Ama ben sevgilim olsa bile, bazı şeyleri sadece evli insanların yaşaması gerektiğini düşündüğümden,Tayfun'a yeterli gelememişim.Sabrı taşmışmış.Nihayetinde oda erkekmiş.Bu dediğine,babamı tanımasam inanırdım belki.Babam gibi adamlarda vardı eminim.Hem erkeklere has birşey değildi bu nefis işleri.Sadece günah yada tesettür kadına değildi.Ailem beni bu konularda gayette iyi yetiştirmişti.Bu yüzden Tayfun'un manipülesine boyun eğmedim.Anında terkettim onu.

Aradan yıllar geçti.Okulumu birincilikle bitirdim.

İkizim Yasir benden şanslıydı.O da üniversite okurken tanıştığı ve ardından sevgili oldukları Sümeyye ile evlenmişti.Sümeyyede bizim gibiydi.Evlenince okudukları şehirde kaldılar.Üniversitede dekan olmak için devam edecekti çalışmalarına.Zaten başından beri şirket işleri ona sıkıcıydı.Bense ilk doğan olarak tam bir liderdim.Tabi babamın yardımcısı Faruk amcanın oğlu Ferhan'ında katkısı büyüktü ve benim en iyi dostumdu.

Zaten bu ihanetide kolay bir şekilde atlatmamı ona borçluyum.O da benimle aynı üniversitede ve farklı bölümde okumuştu.Şirketimizin idari işler kısmı onda,yönetim bendeydi.

O kadar çalışkandı ki.Babasının birikimlerini ve kendi kattıkları ile başka bir şirket kuracakken, babam ve ben böyle bir cevheri kaybetmemek için,şirkette hisse payı verdik.Birikimininde yarısını kabul ettik.Gerisini çalışarak öderdi.

Benden 1 yaş küçüktü.Ben 26 o 25 yaşındaydı.

Bu aramızda espiridir hatta.Annesi Aynur teyze ve Faruk amca, bizim 1 yaş doğum günü partimizde aslında gizlice evlenmişler.İkisininde ailesi yok diye ve annemlere yük olmak istemediklerinden, sessiz sedasız kimseye duyurmadan hemde.Tabi bunu duyunca annem biraz ortalığı birbirine kattı ama Aynur teyzenin hamile olduğunu hatta zayıflığından belli olmayan karnının aslında 6 aylık olduğunu duyunca öfkeden çok şaşırınca ortalık duruldu.Yani biz 1 yaşında iken bir kaç ay sonra Ferhan dünyaya geldi.Bazen Yasir ve Ferhan'a bana abla deyin,ilk ben doğmuşum diye takılırdım.Tabi aramızda şakaydı bu.Yani bir kaç ayı hesap edemeyeceğim.Bu yüzden bir yaş var diyordum aramızda.

Hem beni abla gibi görsünde istemiyordum.Arkadaştık biz.

Yasir okul bittiği gibi istemiştik Sümeyye'yi ve evlenmişlerdi hemen.Sonrada bebek haberi aldık.

Yasir ve Sümeyye'nin ikizleri olmuştu.Ela ve Emir.Tatlı yiğenlerim benim.

Ama bir gün evlenecek olursam korkuyordum.İkizlerimin olmasından.Bakması zor işti vesselam.Her yiğidin harcı değildi.Allah isteyene versin.Zaten kocayı buldumda evlenmesi kaldı.

*********

Ofisimde, masamda oturmuş, gelecek müşteriyi bekliyordum.Sekreterimin 'geldi' diye haber vermesiyle,kıyafetimi düzelterek ayağa kalktım.Karşımdaki aynada örtümünde düzgün olup olmadığını kontrol ettikten sonra,kapıya doğru dönmüştüm ki,yüzünü görmek isteyeceğim son kişi girdi içeri.

Tayfun Tekir.

Evet soyadı Tekir komik değil mi? Neyse konumuza dönecek olursak bunun burda ne işi vardı.Müşterimiz bu muydu?

''Merhaba Ben Tayfun Tekir! Tekir inşaat şirketi, yönetim başkanıyım.Sizden almak istediğimiz çeliklerin tahsilatının be şekilde olması gerektiğini konuşmaya gelmiştim'' dedi.

Vay be Tekir İnşaat ha!Ben niye farketmemişim.Doğru ya bunun babasının inşaat firması vardı.Demek o da babasından kalan işi devralmıştı.Gerçi onu bile iyi yapabiliyormuydu sormak lazımdı.Çünkü okuldaykende,çoğuncası notları benden alırdı.Derslerle pek alakası yoktu.Bazen düşünüyorumda ne bulmuştum ben bunda acaba.Neyse profesyonel olma zamanı.İş başka,özel hayat başka.

''Hoş geldin Tekir ama Tayfun Bey! Ben Çelik şirketi sahibi Bora ve Lale Şekerzade'nin kızı ve hem yönetim kurulu başkanı hem Ceosu Tuba Şekerzade.Bizde sizi bekliyorduk''dedim.

Yalan!!Aslında beklemiyordum onu.

''Tuba sen misin? Vay canına çok değişmişsin! Daha da güzelleşmişsin.Bir an tanıyamadım seni!'' dedi.

Ben dururmuyum bunun üzerine lafı yapıştırdım.

''Tanımanız gerekmiyor.Sonuçta burda iş görüşmesi için bulunuyoruz''dememle kendini topladı.

''Haklısın! Önce iş.Sonra nasıl olsa konuşuruz'' dedi.

Bir saat boyunca şartlarımızı ve nasıl ilerleyeceğimizi konuştuktan sonra anlaşmayı imzalamak için ileri zamanda olacak toplantı tarihini belirlemiştik.

İş konuşmamız bitince,Tayfun ceketinin düğmesini açıp rahat şekilde yayıldı koltuğa.Dağ ayısı ne olacak.Ya ben buna 2 sene nasıl katlanmışım.İçimden kendime kızmaya devam ederken, az kaldı dışımdanda söylenecektim.Çünkü Tayfun hiç istemediğim konulara dalmıştı.

Eskiden nasıl dostukta hatta sevgiliyken de çok iyiydikte,büyük bir hata yapmışmışta,keşke zamanı geriye alabilseymişte.O zamanlar büyük bir buhran geçiriyormuşmuşta bla bla bla.Sanki karşısında çocuk vardıda avutuyordu.Tam o sırada içeriye kapı açık olduğundan,Ferhan girdi.

O da tanıyordu Tayfun'u ve onu görünce bir bana bir ona baktı.Bende o kadar sıkılmıştım ki Tayfun'un çenesinden,neredeyse 'imdat!' diye bağaracaktım.Ama gerek kalmamıştı kurtarıcım gelmişti.Tabi ben Ferhan'ı ve beni, hatta karşımdaki Tayfun'u bile ağzımdan çıkanlarla afallattım.İnsan kendi dediğine de afallarmıydı ya.Ben aynı babamın kızıydım yeminle.Dilimin ayarı yoktu.

Ayağa kalkıp masamın etrafını dolanarak, ayakta duran ve hala bize bakan Ferhan'a gidip,elini tuttum,Tayfun bir ellerimize bir bana bakıyordu.Ferhan'da ne yapmaya çabalıyorsun dercesine bakış atıyordu.

''Hoş geldin Sevgilim!Tanıştırayım, gerçi hatırlıyorsundur bu Tayfun Tekir hem okuldan arkadaşımızdı hemde bugünkü müşterimiz''dedim.

Ferhan yapmaya çalıştığımı anladı ve bozmadı.Ama bunun karşılığını alırım dercesine bakıyordu.

''Merhaba ben Ferhan Sadık,Tuba'nın sözlüsü ve aynı zamanda şirketin idari işlerinin yöneticisiyim''dedi.

Tayfun üstündeki şaşkınlığı atıp silkelenerek ayağa kalktı.Ferhan'a bir bakışı vardı.Anlatamam yaşanır yani.Çünkü Ferhan ondan uzun ve heybetliydi.Ve Allah var çok yakışıklıydı.Ya hu! bu Ferhan bu yakışıklılıkla nasıl boştaydı anlamıyordum.Neyse konumuza dönelim.Tayfun hem tokalaşıp hemde kaçarcasına çıktı odadan

''Memnun oldum Ferhan! Şey Tuba benim acil bir toplantım vardıda hemen gitmeliyim.Sen sekreterime yollarsın maille toplantı gününü'' diyerek gitti.

Tabi hatırlamıştı Ferhan'ı.İnsan dayak yediğiyle,ona yardım edeni asla unutmazmış.Tayfun'da Ferhan'ı unutamamış:)))

Tayfun gidince,Ferhan'a ne konuştuğumuzu ve daha sonrasında Tayfun'un boş konuşmalarını anlattım.Ona daha fazla katlanamadığımdan böyle bir şey yaptığımı ve intikam alma hırsına yenildiğimi söyledim.Planlanmış bir şey değildi.Spontane gelişti dedim.O da masanın önünde oturduğu koltuktan bana doğru eğilerek,

''Üzgünüm Tuba'cım ama senin bu spontane dediğin olay benim bir yerimde patlar.Bu gevşeğin çenesi durur mu? Hem ben seni kurtardım madem sende beni kurtaracaksın.Annem yana yakıla kız arıyor bana ve ben şuan evliliğe hazır değilim.Bu yüzden gerçekten benim nişanlım gibi davrancaksın 1 sene.Kimseye söylemeyeceksin.Annemde karşıma saçma sapan adaylar çıkarmayacak.Sende bu Tekir'den kurtulacaksın.İkimizin de kazançlı çıkacağı bir anlaşma''dedi.

Hayretler içinde ona baktım.

Aynur teyze darlıyordu Ferhan'ı biliyorum ama boyutunun bu derece olduğunu bilmiyordum.El mecbur kabul ettim.Ferhan benim her dara düşmemde koşuyordu.Ben de ona destek olmalıydım.Tabi bunu aileme nasıl açıklayacağımı bilmiyordum.Tepkileri ne olacaktı acaba.Çok kızarlar mıydı?

Şaka maka annemin kaderini yaşıyordum.İster misin bizim bu anlaşma gerçeğe dönsün?!

Yok daha neler....Ne gülerdim öyle bir şey olsa.

Tabi hayatımın bambaşka bir evresine geçtiğimi ve çok güzel duygular tadacağımı yaşarak öğrenecektim.

Ferhan bana hep iyi gelmişti.Şimdi kalbimede iyi gelecekti....