* * *
Bugünün daha gergin olacağını düşünmüştüm, ama tam aksine, tüm aile bireyleri toplanmış, beraber sakin bir kahvaltı ediyorduk. Han, nihayet Demet'in kahvaltıya oturmasına lütuf edip izin vermişti. Ara sıra Han'a sinirli bakışlar atarak kahvaltı yapıyormuş numarası yapıyordum. Dayanamadım ve Haris'e durumu sormak istedim.
"Dün gece bana bugünün yoğun olacağını söylemiştin. Yani hâlâ tehlike sürerken böyle normal bir günmüş gibi kahvaltı etmemiz bana enteresan geldi, doğrusu."
Haris dönüp ela gözlerini gözlerime çevirdi ve gayet sakin bir sesle, "Tehlike geçti. Ben dün akşam her şeyi hallettim," dedi ve kahvaltısına geri döndü.
"Nasıl yani?" diye sordum şaşkınlıkla. "Neyi hallettin?"
Han dayanamayıp araya girdi: "Sana ne yani? Bizim işlerimize burnunu sokmamayı ne zaman öğreneceks
