* * *
Haris’in öfkesiyle sarsılmıştım ama bu gerçeği saklamak daha büyük bir felaket olurdu. Arabada Esat’ın yanına otururken içimdeki karmaşa beni bitap düşürüyordu. Haris’in söyledikleri kulaklarımda çınlıyordu. "Ajan mısın?" demişti, Ferman’ın adını bile ağzına almıştı. Bu kadar sert bir tepki vereceğini tahmin etmemiştim ama ne yapabilirdim ki? Yalanla yaşamasını istemedim. Her şeyin sonunda doğruyu bilmesi gerekiyordu.
Eve yaklaştıkça içimdeki korku büyüyordu. Acaba daha fazla üzerime gelecek miydi? Yoksa sessiz mi kalacaktı? İçimdeki belirsizlik, onun vereceği tepki kadar ağırdı. Gerçekleri öğrenmek her zaman bu kadar zor olmak zorunda mıydı? Ama ne olursa olsun, bu adımı atmaktan pişmanlık duymamaya karar vermiştim.
Arabadan inerken Esat bana dikkatlice baktı. "Eve gidince bir şe
