The Breeze of the Past

Third POV: “Tumakbo na kayo!” sigaw na saad ni Don Mateo sa kanyang asawang buhat-buhat ang kanilang nag iisang anak na si Klea. Napaiyak na lamang si Doña Victoria, ayaw niyang iwan ang kanyang asawa lalong-lalo sa sitwasyon nila ngayon na pinapalibotan ng mga hindi kilalang armadong lalaki. Halos lahat ng kanilang mga katulong sa mansyon ay patay na at ang iba ay tumakas na tanging ang butler na si Iñigo na lamang ang natirang kasama nila. Nang makita ni Don Mateo ang asawang umiiyak ay niyakap niya ito, “ayaw kitang iwan mahal ko” pahagolgol na saad ni Doña Victoria “huwag kang mag-alala susunod ako sa inyong dalawa ni Klea pangako.” tanging sagot na lamang niya sa kanyang asawa habang tinitignan ang anak na nasa bisig ng kanyang asawan. “Klea, be good to your mother, okay?” hinimas niya ang buhok ng kanyang anak, tinignan naman siya nang batang si Klea “ bakit po? where are you going daddy?” sagot nang anak na nagtataka. Hindi na sinagot ni Don Mateo bagkos ay hinalikan niya na lamang ito sa noo ng biglang sumigaw ang Iñigo “Sir, nahanap na nila ang lagosan pa punta dito,” tinapangan ni Don Mateo ang kanyang ekspresyon ayaw niyang makita siya ng kanyang asawa’t anak na natatakot kahit sa kaloob looban ay takot siya hindi para sa kanyang sarili kundi para sa kanyang pamilya. “Inigo, ikaw na ang bahala sa kanila. Ilayo mo sila dito.” tumango si Iñigo bilang sagot. “Sumunod po kayo sa akin Doña Victoria.” sumunod nga siya habang nasa bisig parin niya si Klea, ayaw man niyang iwan ang asawa ngunit ayaw rin niyang madamay ang sampung taong anak. Nang makalayo na sila sa mansyon ay laking gulat nila na may sumabog. “Mateo!!!!” sigaw ni Doña Victoria.