The Temptation Of Blood

Kabanata 12

ANG TUNAY NA KABUTIHAN

MARAHAN kong hinawakan ang balikat ng magandang nasa ibaba ko ng makalapit ako. Tumayo at lumingon naman agad ito sa akin, at niyakap ako ng mahigpit. Humalik ito sa pisngi ko na nadama ko naman kaagad. Gumanti ako ng akbay sa balikat niya habang nagbabaling baling ang tingin ko sa mga batang nasa harapan naming dalawa. Isa-isa kong pinagmasdan ang mata at ngiti nila na sobrang ganda.

Halo halong emosyon ng mga bata ang naramdaman ko. Ang iba'y malakas ang confidence sa sarili na tila hindi mahiyain. Ang ibang mga bata naman ay sobrang mahiyain sa pakikipagusap o pakikitungo sa hindi kilalang tao. Natutuwa ang kasintahan ko habang tinititigan ang nakausap niyang magandang bata. Naunahan akong magsalita kaya napatigil ako.

“Thank you Patricia, Pagpatuloy mo lang ang dream mo, for sure matutupad mo iyan. You are so cute baby girl.” pumiglas ito mula sa pagkakasandal sa balikat at pagyakap. Bumaling naman ang tingin ng girlfriend ko sa akin.

“And this is your kuya Tyron. Ito ang aking jowa, alam niyo iyon mga bata? Do you all familiar on that word?” tanong sa malamig na tinig ng boses ng kasintahan ko.

“‘Di ba, iyan po iyong magboyfriend at girlfriend po?” nagulat kami sa sinagot ng mas matangkad na sa tingin ko ay mas matanda sa kanila.

“Magaling... What is your name again? Anong pangalan mo ulit?” naulit na tanong ng kasintahan ko. Alam niyang hindi mauunawaan ng bata ang english kaya tinagalog niya na lamang ito.

“Joshua po ate. Napakaganda mo po ate at Napaka-pogi niyo po kuya. Bagay talaga kayo. Yieee!” kinikilig kaming dalawa na nagpangiti sa diwa namin.

“Oh! Magaling ka. Maybe dahil sa teenager kana kaya alam mo ang bagay na iyon. Well, alam niyo napaka-pogi talaga nitong kuya Tyron niyo. Hindi ko ‘to iiwan, pogi na sobrang ‘bait pa.” labis akong ngumiti sa sinabi ng girlfriend ko. Tumango na lamang akong nakatitig sa mga bata.

“Ang lambing naman po ninyo ate kay kuya. Ano po pala pangalan ninyo?” mabuting tanong ng bata. Nakalimutan yata ng girlfriend ko na ipakilala niya ang sarili kanina.

“Pasenya na mga baby boy and girls. Hindi ako nakapagpakilala kaagad. I'm your ate Ashly.” ngumiting nakatitig sila sa mga bata at agad naman akong nagsalita.

Nakita ko na ang nakakatanda sa kanila ang nagdala para ngumiti ang mga nahihiyang bata. Humaba pa ang salitang ”yieee” na sinasabi nila habang kinikilig. Nakita ko na nagtutulakan pa silang lahat. Nagpakawala ako ng malakas na buntong hininga bago magsalita.

“Tama na ang tulakan mga bata. Maraming salamat sa sinabi mo Joshua. Hanga ako sayo, ikaw ang nagdala sa kanila para hindi kabahan. Keep it up. You're the one of best brother for me. Magaling kang kuya.” gamit ang kanang kamay ko nag-thumbs up ako kay Joshua at lumapit.

“Good boy Joshua” nakipag fist bump ako sa bata.

“Sandali lang mga bata. Maliban sa binigay ng ate Ashly ninyo, meron din akong ibibigay.” binuksan ko ang pitaka ko at kumuha ng dalawang libo para sa pagkain ng mga bata.

“Because you are the elder, ikaw hahawak nito. Paghati-hatian na lang ninyo. Matanong lang kita joshua, ilang taon kana?” nakatitig na sabi ko na naghihintay ng sagot.

“Labing-anim po kuya. Maraming salamat po dito, napakabait po ninyo. Pagpalain po sana kayo ni God.” sobrang pagkagalak ang nakita ko sa mukha ni Joshua pati na rin ang mga batang kasama nito.

“Good bye kids, Magiingat kayo sa paguwi!”

pagkaway namin na sinabayan ng ngiti.

Nginitian namin ang mga bata habang papalayo na sila. Nakalimutan naming magpakuha ng larawan sa kanila. Nilapitan at tinawag ng kasintahan ko ang mga bata.

“Mga bata! Sandali!. Magse-selfie lang tayo. then after that, you can go wherever you want or kung saan kayo umuuwi.” kumawala ng malakas na buntong hininga ang kasintahan ko dahil tumakbo ito palapit sa mga bata.

Humakbang ako papalapit sa kanila na natatanaw ko ang pagaayos ng kasintahan ko sa mga bata. Mula sa matangkad hanggang sa maliit. Sa unahan ang maliit at sa likuran naman ang mga matangkad. Tumakbo ako agad para sumali sa picture. Nakakapanghinayang lamang dahil hindi ko nadala ang aking camera.

“Love! Sali ako sa picture!” sigaw ko na narinig naman nila.

Agad kong binaba ang binti ko na nakatingin sa cellphone ng girlfriend ko. Humawak ako balikat ng batang si Patricia at nagsalita ako.

“Isa pa. Wacky naman.” nagtinginan sila lahat sa cellphone at iba iba ang wacky ng kamay.

“Thank you so much mga baby boy and girl! And also to you Patricia. Babalikan kita balang araw pangako!” kumakaway na sambit nito kaya kumaway na din ako.

Hindi ko inalis ang paningin ko hanggang sa tuluyan na silang mawala sa paningin namin ng kasintahan ko. Naglakad na rin kami patungo sa sasakyan para umalis sa parke. Nagusap ulit kami habang lumalakad.

“Grabe love noh! Nakakatuwa ang mga bata. Alam mo iyong unang pagkakita ko pa lang sa kanila nagustuhan ko na sila.” sambit nito na humawak ng marahan sa palad ko.

“Napansin ko rin kay Joshua, napakabuti niyang bata. Also mabait na kuya.” tinitigan ko ito at bahagya namang ngumiti.

“You're right love! I feel you're feeling happy right now. I know na sanay ka sa mga batang teenager. Sa akin naman si Patricia. She's so cute in looks, voice, and also habit. That's why nagustuhan ko agad siya, mas malalim ang interview ko on her, compare to other children.” sumandal ito sa balikat ko habang nagmamartsa kami patungo sa sasakyan.

“I see my love. You know what, napakabait mo. Wala na akong mahahanap na katulad mo.” hinalikan ko ang pisngi nito pagkatapos.

“You know that i love children right? So ayon natutuwa lang ako ng makita ko sila na binibigyan ng lalaki.” wika nito sa mahinang boses habang naglalakad.

“Yes, i saw that my love. Kahit noon pa, mahilig ka talaga sa mga bata. I remember the day noong unang beses natin pumunta ng magkasama dito. Like same happen lang ngayon, pero iba ang ugali ng bata kay sa ngayon.” dumikit lalo ang katawan nito sa akin.

“Napansin ko din iyon. Dati iyong nakausap nating mga bata hindi man lang nagpasalamat. Umalis sila agad pagkatanggap ng pera. But ngayon, sobrang mababait at nagpasalamat pa.” papalapit na kami sa sasakyan ngunit patuloy pa din kami sa pag-uusap.

“Mahilig ka talaga sa mga bata. Don't worry, soon if we married then pagnagkababy tayo, sobrang saya siguro natin pag dumating ang araw na iyon.” ngumingiting wika namin.

“Then, aalagaan ko. Kasi may work ka, kaso i have work din. So, maybe we're find maid na lang. But if we have time for family, then mage-enjoy tayo.” napatigil muna kami sa pagmamartsa at umupo sa bato.

“ Love! Can we sit muna dito. Inumin lang natin itong drinks, then we can go na.” nakahawak ako ng mahigpit sa kaniyang kamay na pumiglas siya sa pagkakasandal sa balikat at sabay kaming umupo sa bato.

“By the way love, matagal ko ng sinabi ‘to sayo. But kahit gano'n, im so thankful pa rin cause you're habit was not change. And also you was never change anymore i think.” sumandal ulit siya sa balikat ko pagkatapos kong magsalita. Hawak ko ang softdrinks at dahan dahan ko iyong ininom.

“Yeah, i know love. Mabait na ako since birth pa.” napangiti ang mga labi nito na tumitig sa akin at pagkatapos uminom siya ng hawak niyang softdrinks.

“Don‘t laugh, love. Cause it's that true. I know on yourself na mabait ka since birth pa. Ikaw lang naman nakakaalam no'n.” tiningnan ko ito at nginitian.

“Yes. By the way love, iyong binigay mo sa mga bata na pera pambili ng foods, napaka-laking halaga na iyon para sa kanila.” nagpatuloy ang pag-inom niya hanggang sa nakita kong mauubos na ito.

“Yeah, I know na malaking tulong na iyon sa kanila. Then for me, small things lang iyon. It's just a money, but the smile on they mouth ay hindi matutumbasan ng pera.” humawak ako sa kamay nitong malambot at hinaplos ng kaliwang kamay ko ang pisngi.

“You‘re right love. Speaking of money. Iyong kaninang lalaki na nagbigay ng pera sa kanila, i think maybe adult na iyon. Parang ka-edad lang ng kapatid mo mga gano'n. He's guy was so handsome and courtesy person.” haplos nito sa kamay ko.

“Iyan din naisip ko kanina. Magka-edad lang yata sila ng kapatid ko. Bihira na lang kasi makakita ng gano'ng klaseng tao na mabait at matulungin. At the legal age, nagagawa na niyang tumulong sa kapwa. Sa panahon ngayon, bihira na lang maka-encounter ng gano'ng klaseng tao.” sa mahabang salita napa-inom ako ng hawak kong softdrinks.

“So that's why, nahirapan akong mahanap ka.” ngumiti ito sa matamis na labi at inubos ang hawak na softdrinks.

“Nambola ka na naman love. Tama ka naman, mahirap humanap ng katulad ko.” pagsang-ayon ko at tinitigan ko siya sa malambing na mata. Ngumiti kaming parehas na dalawa. Tuluyan ko ng inubos ang hawak kong softdrinks.

“Love, I want to dinner date na. So let's go?” sambit nito at tumayo na ako. Kinuha ko ang hawak niyang bottle ng softdrinks para itapos sa basurahan.

“Okay love. My stomach is ready. Kasi for sure, mabubusog tayo. Akin na iyang bottle na hawak mo love tapon ko lang sa garbage.” humakbang ako palapit sa basurahan at itinapon ang dalawang bote.

Agad naming tinahak ang daan papunta sa sasakyan namin. Dinukot ko ang susi sa bag ko at binuksan ang naka-lock na sasakyan. Pinapapasok ko ang kasintahan ko sa loob ng sasakyan. Nagsalita muna ang ito bago pumasok.

“Pasok kana love. Susunod ako.” hinawakan ko ang balikat nito at ngumiti.

“You‘re so sweet my prince. Thank you for that. Lalo tuloy akong naiinlove sa'yo.” ngumiti ito bago pumasok sa sasakyan.

Nginitian ko muna ito na parang kinikilig.

Pagkatapos, sinara ko ang sasakyan at binuksan ang unahan para pumasok. Nang makapasok sa loob, agad ko namang sinara ang sasakyan at pinaandar ito. Katulad kanina, sinandal niya ang ulo sa balikat ko at marahang niyakap ako. Habang nagmamaneho, hindi ako masyadong naiilang kaya hinalikan ko ito sa noo.

“Love, saan mo gusto mag-dinner?Kung saan mo gusto, doon din ako.” nakatuon ang dalawang mata ko sa salamin na nasa harapan ko.

“Kahit saan basta restaurant. Saan mo ba gustong kumain?” tanong din nito sa akin.

“Ikaw nga tinatanong ko kung saan mo gusto, tapos tatanungin mo din ako?” tumatawa na sabi ko na kina-inis niya.

“Kahit saan nga! Ikaw naman magbabayad ng bill at hindi ako! Kaya you should decide if saan tayo mag dinner date this night.” kumunot noo akong tumitig sa salamin na nasa harapan ko. Kaya hindi iyon nakita ng kasintahan ko.

“Okay fine. Ganito na lang. What is your favorite restaurant in Manila. I mean dito sa lugar namin. I forgot the restaurant noong kinainan dati.” pinaikot ko ang manibela pakanan dahil liliko ako.

“Oh! Sige alalahanin mo muna. Do you remember iyong dati natin na palaging kinakainan?” tanong na nagpaalala sa akin.

“The Mang-Inasal ba? Iyong may hita at paa ng manok?tapos merong halo halo?” sabi ko habang pina-ikot ulit ang manibela pakaliwa naman ngayon.

“Yes. And all you told me is my favorite. I remember this moment. Iyong dati tapos tig-isang hita tayo no'n. It's so big for me, kaya hindi ko iyon naubos that time. Then, ikaw naman dahil favorite mo iyon. Ikaw umubos ng natira ko. Pagdating sa chicken legs matakaw ka.” humalakhak ang kasintahan ko habang nakatitig sa akin.

“Oo na. Naalala ko nakailang rice ako no'n. Kasi naman sobrang sarap nung chicken legs. I can't count the rice that i ate. Then, iyong waiter naman balik ng balik kasi tawag din ako tawag para umorder ng rice. Napansin kong naiirita na ang waiter no'n, dahil sa paulit ulit kong tawag.” tumingin ako side mirror at pagkatapos tinignan ko ang katabi ko na nakangiti na labi.

“Naawa nga ako that time, dahil sa pinagagawa mo sa waiter. Pwede mo naman pag-isahin iyong rice, i mean sa isang order lang. Pero ini-isa isa mo pa talaga, everytime mauubos mo ang rice tawag ulit. Pinahirapan mo pa iyong waiter.” nainis na may halong tawa ng kasintahan ko.

“I‘m sorry it's my fault.” inulit ko ng dalawang beses ang salitang sorry at tumawa.

“Sana pala pati rice cooker sa restaurant do'n in-order mo na rin. Then kainin mo for sure masarap iyon.” pabirong sabi nito na kunwari tumawa ako.

“You‘re jokes was so corny. It's a joke. Maganda jokes mo love!” ngumiti ako at nakita kong sumalubong ang dalawang kilay nito.

“Inaasar mo lang ako eh! Tumawa ka lang kunwari para maasar ako!” lalong sumalubong ang dalawang kilay nito na naiinis.

Tumawa muna ako. Pinisil ko ang pisngi nitong malambot bago magsalita. “Huwag kana mainis, malapit na tayo oh! Nakikita mo ba ang restaurant? Mang-inasal na iyon!” pagturo ko sa harapan ng salamin.

“Oo! Nang-aasar ka kasi eh! Inaasar mo na lang ako palagi!” kumunot noo nitong nakatitig sa akin.

“Sorry naman. Namiss lang kitang asarin. Huwag kana mainis, nandito na tayo.” hinawak ko ang pisngi nito at hinalikan sa labi.

“Oo na! Pasalamat ka kakain tayo ngayong gabi. ” nakasandal ito at dinikit ang labi sa pisngi ko.

“Let‘s go my princess. Wait for me, bababa lang ako then pagbubuksan kita ng sasakyan.” bago ako bumaba, ngumiti muna ako.

Sa likod ng pang-aasar ko, may halong lambing kaya ko ginagawa iyon sa kaniya. Sa ibang kadahilanan, nagagandahan ako sa tuwing nasisilayan ko ang inis na mukha. Mas gusto ko ang mga tawa niyang nakakabighani. Kaya araw araw ko siyang pinapatawa na halos oras oras kumbaga.

Kapag tumatawa ito ay mas lalong gumaganda ang wangis ng mukha na mas lalong nagustuhan ko.

Kapag kasama ko siya, parang ang mga suliranin ko ay nawawala ng pansamantala.

Suliranin sa pamilya ko, sa academics at maging sa kaibigan. Dahil sa magkatulad kami ng ugali na palabiro, kaya sa tuwing magbibiro ito na nakakatawa, mas humahalakhak ako ng sobra. Na nagiging dahilan ng pagkalimot ko sa problema.

Sa mga pangakong binitiwan namin noon sa isa't isa, natupad ang iba doon. Subalit ang kasalukuyang pangako namin ay hinding hindi ko hahayaan na masira ng dahil sa sitwasyon na ikinatatakot kong mangyari.

Ever since i never do a hurting situation like cheat that makes her cry. So that's why, ang relasyon namin ay nananatiling malusog hanggang ngayon.

Bumaba ako mula sa sasakyan para pagbuksan ang kasintahan kong nasa loob.

Hinawakan ko ang malambot na kamay na nakatitig ng pangiti. Pinahintay ko sa tabi ko ang girlfriend ko dahil ilo-lock ko ang sasakyan. Sabay na kaming naglakad papasok sa restaurant. Magkahawak ang kamay naming dalawa habang papasok.

Natanaw ko ang mga kumakain na mayayamang tao. Mga maiingay na boses at tumutunog na kutsara ang tanging maririnig sa loob ng restaurant. Bumabaling baling ang tingin namin sa mga lamesa. Subalit wala kaming bakanteng natanaw.

“Sa taas na lang tayo love. Wala ng bakante dito sa baba. Then, much better if sa taas tayo dahil dito din naman tayo kumakain sa taas. Compare sa baba, mas sariwa ang aircon at lamig doon. Can i hold your hands my princess?” pataas na kami kaya hiningi ko ang kaliwang kamay nito.

“Mas mabuti pa nga love. Sure my prince.” humawak ito sa kamay ko at nagmartsa kami paitaas.

Iniingatan kong hindi mahulog ito sa hagdan. Nang nasa taas na, agad kong natanaw ang dalawang lamesa na nakahelera sa tabi ng bintana. Tumungo kami sa lamesa na may dalawang upuan lamang ang nandoon. Nakareserba lamang iyon sa mga magkasintahan or mag-asawa. Nakita namin na mayroong flower vase na sobrang romantiko na bagay sa magkasintahan, in short sa amin. Umupo kami ng sabay at naghintay ng lalapit na waiter.

Naalala ko dito din kami dati kumain ng dinner date, kaya napaka-perpekto nito sa amin. Makaraan ang ilang minuto na paghihintay, natigil ang paguusap namin at tinuon ang pansin sa umakyat na waiter na ang akala ko sa amin pupunta. Sa kabilang lamesa ito tumungo na medyo kina-inis ko.

Dahil doon, nagtaka ako kung bakit ganoon na sobrang tagal. Ang huling dinner date namin dito ay napaka-bait ng waiter kaya mabilis niya kaming inasikaso. Subalit bakit ngayon ay sobrang tagal na. Dati rati, kahit madaming costumer dito ay agad nila kaming inaasikaso.

Makaraan ulit ang ilang minuto may dumating na isang waiter. Papalapit na ito sa amin na nagpakalma sa akin. Kumalma din ang kasintahan ko kaya napahinto ang pag-uusap namin. Habang pumipili, naisipan kong tanungin ang waiter kung bakit ang tagal nilang mag serve sa amin.

Ipagpapatuloy.....