Chapter 02
839 Words
Day past, mas naging close kami sa isa't isa.
Madalas na syang pumupunta sa bahay ko, kung minsan pumupunta din sya sa shop, para dun mag tsaa at kumain ng cake.
Sa tuwing mag tatapon na ako ng basura, nakikita ko sya na nakaupo lang sa isang sulok.
"Hindi ka ba napapagod sa mga ginagawa mo?"
"Di ba, ikaw na rin ang nag sabi na kaming mayayaman na gagawa namin ang lahat ng gustohin namin, kaya bakit ako mapapagod sa bagay na gustong gusto kong gawin?"
"Ah?.... Sinabi ko pala iyon."
"Pero biro lang na mayaman ako."
"Oo na, wala kang sasakyan o kotse man lang, kaya hindi ka mayaman. Hindi ko naman nakakalimutan iyong sinabi mo na, sa friend mo lang iyong unit mo sa Shu Condominium."
"Mabuti naman kung ganun."
"Seryoso Shojin, hindi ka ba talaga napapagod sa ginagawa mong pag sunod sunod s'kin?"
"Hindi ko alam na feelingera ka pala engot."
"Engot naman ngayon, kahapon lang kapit bahay ko ang tawag mo s'kin, hoy shojin kailan mo ba ako tatawagin sa pangalan ko?"
"Ang ingay mo, treat kita saan mo gustong kumain? At anong gusto mong kainin?"
"Treat? may trabaho kana ba?"
"Wala."
"Mayaman ka talaga siguro?"
"Bahala ka kung iyon iyong gusto mong isipin, basta biro lang iyong sinabi ko sayo noon na iyong parents ko lang ang mayaman at hindi ako."
"Okay? Pero hindi biro iyong treat mo ako ha?"
"Oo, may naisip kana ba, kung saan mo gustong kumain?"
"Oo, siguradong mag eenjoy ka din."
Dinala ko sya sa bilihan ng mainit na kamote.
"What's that?"
"Kamote, manong anim pong kamote."
"Tss!.... Ayaw mo ba sa mga restaurant ha?"
"Alam mo Shojin kahit hindi mo sabihin s'kin, alam kong nag titipid ka din gaya ko."
"Hwag na hwag ko lang maririnig ang pag utot mo!!!!!!!!!!"
"Ang kapal mo!!!!!!!!!!"
"Heto na ang kamote mo miss, mukang hindi kumakain nito ang boy friend mo."
"Naku po manong, hindi ko po boy friend ang nilalang na ito. Hoy Shojin bayaran mo na si manong!"
"Okay."
"Sa park naman tayo, masarap tumambay dun."
"Uubusin mo iyang mag isa!!!"
"Masarap kaya ito, kaya kumain ka rin."
Dumiretso na kami sa park, at naupo kami sa swing.
"Iyong mga nakakadate ko dati, gustong gusto nilang dinadala ko sila sa mga sikat na restaurant, at hotel. After mag malling at mamasyal sa kung saan saan."
"So madami ka ng naidate at nadala sa hotel?"
'Oo."
"Buti nalanghindi tayo nag dedate ngayon, buti nalang din hindi ako nagulat sa mga sinasabi mo."
"Bakit?"
"Shojin, tanga ka ba? Ang gwapo gwapo mo, tapos muka ka pang anak mayaman. Kaya hindi na ako magugulat kung sabihin mo rin s'kin na marami ka ng napaiyak na mga babae at bakla."
"Talaga??? Gwapo ako sa paningin mo?"
"Kumain ka na nga lang din ng kamote."
"Ayoko, nakaka utot iyan, biro lang iyong sinabi ko sayo kanina engot. Baka maniwala ka."
"Jin!............" tawag ng isang napaka gandang nilalang.
Napatingin ako kay shojin na nakatayo na.
"Clinx....... Kailan ka pa dumating?"
"Kahapon lang, i miss you so much Jin..." sabay yakap nya kay shojin.
"I miss you too clinx.."
"Sino pala iyang kasama mo?"
"Kaibigan ko..."
"Hi friend ni Jin." nakangiti nyang bati s'kin.
"He-hello....." mautal utal kong sagot
"I'm Clinx Enn, and you are?"
"Yanri... Shiratori."
"Nice to meet you yanri girl." sabay kamay nya s'kin.
"Sino palang kasama mo clinx? Paano mo nalaman na nandito ako?"
"Si manong driver, Actually kasama ko si Sabuya at sya ang nakakita sayo dito. Ayaw nga lang nya mag pakita sayo."
"Ah...."
"Jin, gusto pa sana kitang makausap ng matagal, pero i have to go na."
"Sige, puntahan mo nalang ako sa Shu Condominium, room 214."
"Okay, bye yanri girl."
"Si, sige....."
Napatingin ako kay shojin na pinag mamasdan ang pag alis ni clinx.
"Sundan mo sya kung gusto mo syang makasama."
"Hindi na."
"Ang ganda ganda nya, bakit naman hindi mo sinabi s'kin na may girl friend ka palang mayaman at ganun kaganda."
"Naririnig mo ba iyang sinasabi mo?"
"Tumatanggi ka pa, halata kaya."
"So nag seselos ka?"
"Ako? Mag seselos? Nag papatawa ka ba Shojin?"
"Hindi naman."
"Hay naku shojin. may ikukwento ako sayo, alam mo bang may nakilala akong mayaman noong bata pa ako?"
"Hinde, dahil ngayon mo palang ikukwento s'kin iyan."
"Iyong mayayaman na iyon kinuha nila s'min ni lola si kuya Odd. Tapos hinagisan nila kami ng pera. Ang sasama ng ugali nila di ba?"
"So, sinimot mo iyong pera?"
"Syempre hindi, kinuha nila s'min si kuya Odd dahil ang akala nila hindi sya kayang buhayin ni lola ko."
"Baka naman mga taga DSWD iyang mga tinutukoy mo?"
"Hinde, at hinding hindi ko makakalimutan ang nangyaring iyon!!!!"
"Okay, pero...."
"Pero ano???"
"Tarang mag hotel??? hehehe"
"A-ano???? At bakit????"
"s*x tayo."
"Ba-baliw!!!!!!!! Isex mo iyang mukha mo!!!!!!!"
"Engot..... Gus....to kita, i mean mahal kita."
"Oras na para umuwi, dyan kana!!!!!!!" sabay takbo ko.
Pag karating ko sa bahay, agad kong nilock ang pinto ng bahay ko, para makasigurong walang Shojin na makakapasok.
[END OF POV]
- Writer
