MAUREEN' s POV
Pababa pa lang kami ng hagdan ay mabilis na nagpulasan paalis ang mga tauhan ni Sandoval nang Makita nila na hila-hila nito ang kamay ko habang naglalakad kaming dalawa.
Kinagat ko ang ibabang labi ko sa sobrang saya. Finally! Makakakita din ng ibang bagay ang mga mata ko after a month na kinulong niya ako sa kwarto niya. Lihim kong pinagala ang aking mga mata habang hawak niya ang ako sa kamay. Pilit kong inaaral ang bawat sulok ng lugar kayang abutin ng aking paningin. Ganito pala ang epekto pag nakulong ka ng isang buwan sa loob ng kwarto. Ang sarap sa pakiramdam.
Nang marating naming ang malaking dining area ay wala ni isang tauhan niya ang nakita ko doon. Tanging si Manang Shelby lang ang inabutan naming doon na abalang inaayos ang hapagkainan.
“Magandang umaga,
