NAKAUWI na ng bahay si Edna mula sa ospital. Hindi siya masyadong pinakikilos ng Tiyang niya. Sa takot na baka kung ano pa ang mangyari sa pamangkin niya at sa magiging anak nito. Hanga siya sa katatagan ni Edna. Hindi bumitaw ang pamangkin niya. Nasubok siguro noong namatay ang mga magulang niya. At noong sinasaktan pa niya ito.
"Edna, may niluto na pala ako. Kumain ka na lang 'pag nagutom ka. Ilagay mo na lang ang pinagkainan mo sa lababo at ako na ang bahala mamaya," mga bilin ni Roma kay Edna.
Naihanda na niya ang kakainin nito. Pupuntahan niya ang paglalabahan niya ng mga damit. Kumukuha siya ng labada para may panggastos nila kahit paano. Isang pinoproblema niya ay ang upa sa bahay. Saka na nga niya iisipin iyon sa oras ng bayaran.
"Tiyang, samahan ko na lang po kayo. Tutulong po
