CHAPTER 91:
“Fine, whatever. So, what is it, nga? Anong kailangan mo sa akin?” iritableng tanong ni Samantha.
Hindi masyadong maliwanag ang buwan, ngunit sa tulong ng ilaw mula sa poste malapit sa pwesto kung saan nakatayo si Samantha ay kita naman kahit paano ni Carlo na mukhang hindi galit ang dalaga sa biglaan niyang pagsulpot dito. Sa tingin niya ay inaaral pa rin ng dalaga ang ugali niya ang totoong pakay niya kaya hindi pa nito masyadong inilalabas ang tunay niyang kulay.
Inilahad ng binata ang kanyang kaliwang kamay tanda na gusto niyang makipag-shake hands sa dalaga. “Carlo ang pangalan ko, hindi ko pa yata nasabi sa ‘yo noong una tayong mag-usap,” aniya.
Kahit naiinis at hindi maintindihan ang gustong mangyari ng binata ay nanatiling kalmado si Samantha, kahit gusto niyang mag
