ตอนที่ 13 การกลับมาพบกัน
1137 Words
ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ปกรณ์ก็ได้พาหญิงสาวมาถึงห้องเสื้อหรูในห้างกลางเมือง
ผู้จัดการสาวสวยประจำร้านเมื่อเห็นชายหนุ่มก็รีบยิ้มพร้อมกับออกมาต้อนรับทันที ทั้งยังมองไปทางหญิงสาวที่เดินตามหลังชายหนุ่มมาด้วย
“สวัสดีค่ะ คุณปกรณ์ ยินดีต้อนรับกลับประเทศไทยนะคะ ไม่ได้เจอกันนานเลย นี่คือคุณฟ้าใสใช่มั้ยคะ คุณหญิงอรพินท์โทรมาแจ้งทางร้านแล้วคะ ว่าคุณปกรณ์จะพาว่าที่คู่หมั้นมาเลือกชุดพร้อมแต่งตัวเพื่องานเลี้ยงคืนนี้ คุณหญิงยังส่งเครื่องเพชรมาให้ทางร้านแล้วด้วยค่ะ เชิญคุณฟ้าใสข้างในเลยค่ะ คุณปกรณ์รบกวนนั่งรอที่โชนวีไอพีนะคะ”
จากนั้นพนักงาน 2-3 คนก็เดินมาพาฟ้าใสเข้าไปยังโซนแต่งตัวทันที ในขณะเดียวกันผู้จัดการก็นำปกรณ์เข้าไปในโซนวีไอพีเพื่อนั่งรอ พร้อมทั้งนำชุดเครื่องเพชรมาให้ปกรณ์
“คุณแม่ส่งเซ็ตนี้มาให้เหรอครับ เป็นเซ็ตโปรดของคุณแม่เลยนะครับ” ปกรณ์เมื่อได้เห็นชุดเครื่องเพชรที่คุณแม่ส่งมาให้ก็มีอาการประหลาดใจเล็กน้อย เพราะจำได้ว่าเซ็ตนี้แม้แต่น้องมินท์ลูกสาวสุดที่รักของหญิงอรพินท์จะยืมไปใส่ออกงานเมื่อหลายปีก่อน คุณหญิงยังไม่ยอมเลย บอกว่าจะเก็บไว้ให้ลูกสะใภ้ สงสัยคาดหวังกับฟ้าใสไว้จริงๆ
“ใช่คะ น้ำเสียงคุณหญิงดูตื่นเต้นมากเลยคะ แล้วกำชับให้ทางร้านต้องแต่งให้คุณฟ้าใสเป็นคนที่สวยที่สุดในงานด้วยค่ะ” ผู้จัดการรีบตอบรับ พร้อมกับสาธยายเมื่อนึกถึงน้ำเสียงของคุณหญิงที่ได้คุยด้วยกันเมื่อหลายชั่วโมงก่อนหน้านี้
“ครับ ขอบคุณมากครับ แต่ไม่รู้ว่าแต่งออกมาแล้วจะทำให้คุณแม่ผิดหวังหรือเปล่า” ปกรณ์แค่นเสียงนิดหน่อย นึกไม่ออกเลยว่ายัยนั่น จะแต่งออกมาเป็นอย่างไร
“แหม คุณปกรณ์คะ อย่าดูถูกไปนะคะ คุณฟ้าใสก็หน้าตาสวย น่ารักอยู่นะคะ ผิวพรรณก็ดูดี ไม่ต้องห่วงคะ ขวัญจะไม่ทำให้คุณหญิงกับคุณปกรณ์ผิดหวังแน่นอนค่ะ” ขวัญ ผู้จัดการสาว รีบบอกปกรณ์ พร้อมทั้งให้คำมั่น งานนี้งานใหญ่ ถ้าทำไม่สำเร็จสงสัยคุณหญิงเปลี่ยนร้านประจำแน่ จากการมองวันนี้ผู้หญิงคนนี้ต้องเป็นสะใภ้คนโปรดแน่ ไม่งั้นไม่ให้ลูกชายสุดที่รักมารับมาส่งอย่างนี้ แล้วไหนจะเครื่องเพชรนั่นอีก น่าอิจฉาผู้หญิงคนนี้จริงๆ
ปกรณ์ไม่ตอบอะไร แค่ยิ้มไปให้กับผู้จัดการสาว แล้วนั่งเช็คงานในมือถือต่อเพื่อตัดบท
ระหว่างรอฟ้าใสแต่งตัว ทันใดนั้นก็ได้ยินชื่อ และเสียงที่คุ้นเคยเมื่อนานมาแล้ว ปกรณ์ตัวชาวาบ ค่อยๆ หันกลับไปทางเสียงที่มีบทสนทนาเกิดขึ้น สีหน้าของปกรณ์มีความเคร่งขรึม มืดครื้มขึ้นมาทันที
นีน่า เดินเข้ามาในร้านด้วยร่างระหง ทรวดทรงมีเสน่ห์อันยั่วยวนชาย ทันทีที่ผู้จัดการร้านเห็นก็รีบเข้ามาต้อนรับ หญิงสาวเคยเข้ามาที่ร้านบ่อยครั้ง ยิ่งเมื่อตอนที่คบกับปกรณ์ชายหนุ่มที่นั่งอยู่ในห้องวีไอพี ทั้งสองคนมาที่นี้ด้วยกันบ่อยๆ แถมหวานกันมาก แต่ไม่รู้เกิดอะไรขึ้น ทั้งสองถึงได้เลิกรากันไป แล้วชายหนุ่มก็เดินทางไปต่างประเทศทันที
“สวัสดีคะ คุณนีน่า ไม่ได้เจอนานเลยนะคะ วันนี้มีอะไรให้ขวัญรับใช้คะ”
“วันนี้นีน่าต้องไปงานเลี้ยงค่ะ อยากให้ที่ร้านช่วยแต่งตัวให้ด้วยคะ” นีน่ายิ้มกลับไปที่ผู้จัดการสาว พร้อมกับบอกความต้องการ แต่เป็นยิ้มที่ออกแนวอวดๆ นิดๆ ทำให้ขวัญ ชะงักไปเล็กน้อยแต่ด้วยหน้าที่จึงต้องทำเป็นไม่รู้สึกอะไรกับลูกค้ามากนัก พร้อมกับพาลูกค้าสาวเดินเข้าไปในร้าน ระหว่างเดินต้องผ่านห้องวีไอพี เมื่อนีน่าเห็นปกรณ์อยู่ในนั้น ใจก็เต้นรัวด้วยความยินดี พร้อมกับวิ่งเข้าไปหาและหยุดยืนต่อหน้าชายหนุ่มที่นั่งอยู่
ปกรณ์เห็นนีน่าตั้งแต่แรกแล้ว เมื่อหญิงสาววิ่งเข้ามาหา ชายหนุ่มจึงรีบลุกขึ้นยืน แต่ไม่ได้ก้าวเดินเข้าไป หรือถอยห่างแต่อย่างใด เหมือนยืนขึ้นเพื่อดูสถานการณ์ว่านีน่าจะเข้ามาหาตนเพื่ออะไร
หญิงสาวเมื่อเห็นชายหนุ่มลุกขึ้นยืนก็รีบเข้าไปสวมกอดอย่างคิดถึง ปกรณ์มีอาการชะงักเล็กน้อย แล้วยืนนิ่งๆ ให้นีน่ากอดอยู่อย่างนั้น
“กรณ์ คิดถึงที่สุดเลย ในที่สุดคุณก็กลับมาแล้ว คุณรู้มั้ยว่านีน่าดีใจแค่ไหนที่เห็นคุณกลับมา”
“หึ” ปกรณ์เมื่อได้ยินดังนั้นก็ส่งเสียงคล้ายเย้ยหยันออกมา พร้อมทั้งยันตัวหญิงสาวออก
“ผมว่าคุณคิดถึงผิดคนแล้วหละ” ปกรณ์พูดออกมาทันทีหลังจากหลุดจากอ้อมกอดของหญิงสาวพร้อมทั้งมองหน้าด้วยใบหน้ายิ้มเยาะ
“กรณ์คะ นีน่าผิดไปแล้ว ตอนนั้น นีน่ายังไม่รู้ใจตัวเอง และไม่พร้อมที่จะไปอยู่กับกรณ์ที่ต่างประเทศ นีน่าจึงได้บอกเลิกกรณ์ไปแบบนั้น ให้โอกาสนีน่านะคะ นีน่าจะปรับปรุงตัวใหม่ จะไม่ทำตัวแบบนั้นอีกแล้ว”
“นีน่า คุณไม่ผิดหรอก ในเมื่อความต้องการของเราสองคนไม่ตรงกัน การที่คุณบอกเลิกผมไปนั้น มันก็สมควรแล้ว แต่ที่ผมคิดไม่ถึง คือคุณนอกใจผมไปคบกับเพื่อนของผม แล้วถึงมาบอกเลิกผม อันนี้ต่างหากที่ผมเสียใจที่สุด”
“กรณ์ คุณเข้าใจนีน่าผิด ที่ตอนนั้นนีน่าต้องทำแบบนั้น เพื่อให้คุณตัดใจจากนีน่าแล้วไปทำในสิ่งที่คุณต้องการโดยไม่ต้องพะวงกับนีน่าอีกอย่างไรคะ” นีน่าอึ้งไปชั่วครู่ หลังจากนั้นถึงได้อ้อมๆ แอ้มๆ ตอบปกรณ์ออกไปอย่างไม่เต็มเสียง แต่พยายามใช้สายตาเพื่อให้ดูน่าสงสาร
“งั้นผมต้องขอบคุณคุณสินะ ที่คิดถึงผม โดยการทำร้ายจิตใจผม เพื่อให้ผมตัดใจจากคุณใช่มั้ย ซึ่งคุณทำสำเร็จแล้ว ตอนนี้คุณต้องการอะไรอีกหรือครับ คุณนีน่า ว่าแต่เพื่อนผม นายกฤษไปไหนหละครับ ทำไมปล่อยให้คุณมาคนเดียว” ปกรณ์ประชดออกไป พร้อมกับถามหาคนที่ร่วมมือในการทำร้ายจิตใจตัวเองไปด้วย
“นีน่ากับกฤษไม่เคยเป็นอะไรกัน อย่างที่นีน่าบอก นั่นเป็นแผนเพื่อให้คุณตัดใจจากนีน่าเท่านั้น ตอนนี้คุณกลับมาแล้ว เรามาเริ่มต้นกันใหม่ดีมั้ยคะ” นีน่ารีบปฏิเสธพัลวัน
“ผมว่า.....” ปกรณ์ยังไม่ทันได้พูดอะไรต่อ เสียงของผู้จัดการสาวก็แทรกมาทันที
- Writer
