หลังจากน้องสาวออกไป ปกรณ์โทรหาฟ้าใส ไม่นานหญิงสาวก็รับสาย
“สวัสดีค่ะ ฟ้าใสพูดค่ะ”
“ผมปกรณ์นะครับ” ‘เสียงหวานเชียวนะ’ ปกรณ์คิดในใจ
“นาย! นายโทรมาทำไม” เสียงหวานเปลี่ยนเป็นเสียงขุ่นขึ้นมาทันที
“โห เปลี่ยนเสียงเชียวนะครับ คู่หมั้นโทรหาไม่ได้เหรอครับ” ชายหนุ่มยังคงความกวนอย่างคงเส้นคงวา
“นายนี่มัน ยังไม่สำนึกใช่มั้ยว่าทำให้ชีวิตฉันต้องยุ่งยากขนาดไหน” หญิงสาวตะโกนออกมาอย่างเหลืออด ท้ายประโยคมีอาการสั่นเครือเล็กน้อย แต่ก็พยายามสะกดกลั้นไม่ให้น้ำตามันไหลออกมา กับความกดดันที่เจอตั้งแต่ข่าวออกเมื่อเช้า
“เอ่อ...คุณเป็นอย่างไรบ้าง ผมเห็นข่าวแล้ว ก็เลยเป็นห่วงว่าคุณโอเคมั้ย” ประธานหนุ่มยอมละทิ้งความกวนลง พูดเสียงอ่อนลงอย่างรู้สึกผิด
“เป็นอย่างไรเหรอ ก็แค่โดนเจ้านายเรียกเข้าไปบอกว่าตำแหน่งงานที่ต้องการจะเลื่อนขั้นอาจจะเป็นไปไม่ได้ ก็แค่โดนเพื่อนร่วมงานนินทาว่ามีคนหนุนหลังเลยได้แต่งานดีๆ นายรู้มั
