Married To My Stalker (Hardinero Collaboration #1)

NAGISING ako nang maramdaman ang mumunting halik sa batok ko at mga kamay na nagsimulang maglakbay sa bawat parte ng aking katawan. Mahina akong napaungol ng lamasin niya ang dibdib ko na ginawa nitong tila isang laruang bola. Inimulat ko ang mga mata at tinignan ang talipandas na nagsisimula na namang mang-aswang, umagang umaga pa lang. "Isaiah..." sinadya kong diinan ang pagtawag sa pangalan nito para balaaan siya na tigilan ako. "Ano sa tingin mong ginagawa mo?" Ngumiti siya, tipong may masamang balak. Ayan na naman siya palibhasa ay alam na alam niyang marupok ako kaya palagi niya itong ginagamit para makuwa ang gusto niya. "Good morning, babe," bati niya. "Umayos ka nga d'yan. Gusto ko pang matulog," Inirapan ko siya at muling ipinikit ang mata para sana bumalik sa pagtulog pero makulit ito. "Isaiah, ano ba?!" Iniharap niya ako sa kaniya at agad na pinaibabawan. "Continue sleeping, Katherine. Don't mind me," sagot niya at nagpatuloy. Nakikiliti ako sa mga halik nito. Paano ako makakatulog kung may isang gaya nito ang nanggagapang sa akin, umaga pa lang. "Aghnnn... oh! I-Isaiah!' Ngumisi siya ng marinig ang ungol ko. Sandali niyang tinigilan ang paghalik sa akin. Bumaba ang mga labi niya papunta sa dibdib ko. Isinubo nito ang isang kurona ko at parang batang sinupsup iyon. Napahawak na lang ako sa bedsheet upang kumuwa ng lakas. Nakakawala ng enerhiya ang mga labi niya. Ang isa namang nitong kamay ay bumaba sa p********e ko, simulan niya itong masahihin. Isa sa mga dahilan kung bakit ko ito nagustuhan ay dahil sa galing niyang magpaligaya. Ibang klase. "Mhmnn.. ahmn, ah!" Malakas akong napahalinghing ng pumasok ang isang daliri niya sa aking bulaklak. Naglabas masok ito roon ng paulit-ulit. Dahil basa na ako ay madali niya lang itong nagawa. Hindi ko na alam pa kung saan ibabaling ang ulo ko dahil sa sarap. Pinapaligaya ako ng daliri at dila niya. Tinigilan nito ang pagsipsip sa dibdib ko at pinalandas naman ang dila niya sa katawan ko, pababa sa aking puson. Bumaba pa ng bumaba ang dila niya hanggang sa marating nito ang aking centro. Para bang isang surbetes na dinilaan nito ang p********e ko. Nagsabay ang daliri niya at dila sa pagpapaligaya sa akin. Bumilis ang pag-galaw ng mga dila nito. "I-Isaiah... l-lalabasan na yata ako!" Tila wala itong nadinig at matuloy lang. Umusog ako upang patigilin siya pero makulit ito. Hinila niya lang pabalik sa pwesto ang balakang ko at mas iginihan ang ginagawa. "Ahhh! Oh!" Naramdaman ko ang pamumuo ng sensasyon sa puson. Nanginig ako sa sarap hanggang sa tuluyan na akong nilabasan. Sinalo niya ang mga katas na lumabas sa akin, sinimot itong lahat. Umayos siya ng posisyon. Hinawakan niya ang mga hita ko at ibinuka ito ng malaki. Namula ang pisngi ko ng mahagilap sa gilid ng bibig nito ang isang puting bagay, at alam na alam ko kung anong klaseng gatas iyon. Itinaas ko ang kamay at akmang pupunasan ang gilid ng labi niya para sana tanggalin ang katas ko pero natigilan ako at malakas na napaungol nang maramdaman kong pumasok sa loob ko ang p*********i niya. "Oh! W-Wait, dahan-dahan lang..." Umikot ang paningin ko nang imbes na magdahan dahan ay mas bumilis pa ang mga paggalaw niya. Madiin, at marahas. Higit na mas malaki at mahaba ang p*********i niya kumpara sa daliri niya na pumasok sa akin kanina kanina lang kaya naman inaamin kong may kaunting sakit ang bawat pagpasok niya pero ang lahat ng iyon ay napalitan ng sarap. Halos magiba ang papag na kinahihigaan naming dalawa. Napuno ng mga ungol at ingay ng kaselanan namin na nagtatambol sa isa't isa ang namayani sa bawat sulok ng kuwarto. Sa bawat pagpasok nito ay sinisigurado niyang isagod kaya naman natatamaan nito ang laman sa loob ko. Hindi ko na alam pa kung saan kakapit dahil nahulog na ang kumot ang unan sa sahig dahil sa bilis ng galaw niya. "Hmnn! Oh!" Nang makitang hindi ako mapakali ay hinuli niya ang mga braso ko at iniyakap sa leeg niya. Nagpalitan kami ng malalim na halik habang patuloy siya sa paglalabas masok sa akin, tinanggap ng perlas ko ang bawat bayo. Sa mga oras na iyon ay hindi lang init ang pinaramdam nito sa akin, pinaramdam rin nito ang pagtibok ng malakas ng puso ko. Ibang iba talaga ang pakiramdam kapag alam mong ang taong mahal mo ang kasama mo. "L-Lalabasan ulit ako! Ah! Ohhh! hgn! Hindi nagtagal ay agad kong narating ang rurupok ng kaligayahan. Para akong lantang gulay dahil sa pagod. Mabigat ang bawat paghinga ko. Muli akong nakaramdam ng antok kahit kakagising ko lang. Ipinikit ang mga mata at akmang muling babalik sa pagtulog nang muli akong napamulat ng itinagilid ni Isaiah ang pwesto ko, ipinatong din niya ang isang hita ko sa balikat niya. "Anong-" hindi ko na natuloy pa ang sasabihin nang muli niya na naman akong ipinasok at malakas na bumayo. Muling napuno ng mga ungol namin ang buong paligid. Hindi ko nabilang pa kung ilang beses namin iyong ginawa. Dinaig pa nito ang nakasex drugs, tinigilan niya lang ako kung kelan lupaypay pa ako. Dahil sa subrang pagod ay kusa ring bumigay ang katawan ko pero alam kong nagpatuloy pa rin ito sa paggalaw sa ibabaw ko kahit na halos mamatay na ako sa pagod. Nang magising ako ay ako na lang ang mag-isa ang nasa kama namin. Hinanap ng mga mata ko si Isaiah pero hindi ko ito natagpuan sa bawat sulok ng kuwarto. Naamoy ko ang mabangong luto ng siningag na nakasagot ng tanong ko. Kaya siguro hindi ko ito mahanap ngayon ay dahil nasa kusina siya at nagluluto ng umagahan namin. Nanatili ako sa kama, sininghot ang kumot ko. Nanunuot ang amoy ng asawa ko kama. Subrang bango nito at lalaking lalake, isa sa mga bagay na nagustuhan ko sa kaniya. Hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwala sa mga nangyayare. Nagising na lang ako isang araw na hindi pamilyar sa akin ang mundo. Hindi ko kilala kung sino ba talaga ako, hindi ko kilala ang mga magulang ko, at hindi ko alam ang pagkatao ko. Takot na takot ako noon at naguguluhan sa mga nangyayare. Mabuti nalang at naroroon si Isaiah, sinamahan ako nitong magpagaling. Ipinaliwanag niya sa akin ang lahat ng mga katanungan ko. Ayon dito ay naaksidente raw ako na dahilan upang mawalan ako ng alaala. Sinagot niya ang mga taong ko tungkol sa pagkatao ko, kung sino ba ako, kung sinong mga magulang ko, at kung anong nangyare sa akin.. Doon ko rin nalaman kung sino si siya sa buhay ko... ayon sa kaniya ay siya ang asawa ko at dalawang taon na kaming kasal. Simula non ay dinala niya ako sa lumang bahay na ito. Tahanan raw ito ng mga Baldemor, nagtatrabaho siya rito bilang isang hardinero at tiga bantay ng mansion. Nasa america raw kasi ang may ari kaya naman walang ibang magbabantay rito kundi kami. Maayos naman ang buhay ko kasama si Isaiah. Napakabait niya sa akin. Sinisigurado niyang maayos ang kalagayan ko. Hindi siya nagagalit sa akin kahit pa may nagawa ako. Isang beses lang itong nagalit sa akin, iyon ay noong lumabas ng mansyon ng hindi niya nalalaman. Naaalala ko pa kung paano ito magalit sa akin nong suwayin ko siya. Ayaw na ayaw niyang lumalabas ako ng mansyon, kung tutuosin ay gusto pa nga nitong palagi akong nasa kuwarto namim ay hindi pinapagot ang sarili. Naiintindihan kong ayaw lang nitong maulit ang nangyareng aksidente pero minsan ay hindi ko mapigilang magtaka. Para kasing may itinatago ito... Tumayo ako ng makarinig ng mahinang ring. Nagmamadali kong kinuwa ang phone na itinago ko. Ibinigay ito sa akin ni Eva noong nagkita kami. Sabi niya ay kilala niya raw ako kaya hindi na ako tumanggi. Mabuti na lang at hindi na rinig ni Isaiah ang pagring nito, kung hindi ay magagalit ito sa akin. Ayoko mang maghilim kay Isiah ay gusto ko rin namang mawalan ang lahat tungkol sa akin. Naniniwala ako rito pero hindi pa rin mawala sa utak ko ang mga sinabe ni Eva noong huli naming pagkikita. Sinagot ko ang tawag. "Katherine! Nasan ka ngayon?!" Nangunot ang noo ko nang mapansin ang magkahalong pag-aalala at pagkataranta sa boses niya. "Bakit anong problema?" "Sagutin mo muna ko! Nasa'n ka ngayon?" malakas niyang tanong na mas lalong ipinagtaka ko. "K-Kasama mo ba si Isaiah?" Hindi ko alam kung anong nangyayare pero base sa boses nito ngayon ay alam kong kinakabahan siya. Para bang may kailangan itong sabihin sa akin sa lalong madaling panahon pero hindi niya lang masabe. "Hindi, bakit?" Wala akong kahit anong ideya kung bakit siya nagkakaganito ngayon. Nabanggit din nito ang pangalan ni Isaiah na mas lalo kong ipinagtaka. "Makinig ka sa akin, Katherine. Lumayo ka sa lalaking iyan. M-Mahirap ipaliwanag ito ngayon pero ipaiintindi ko sa 'yo ang lahat sa oras na magkita tayong muli!" Napailing na lang ako. Subrang nakakapaniwala ng mga sinasabi nito na tipong gusto ko na siyang paniwalaan pero napaka-imposible naman. Alam kong hindi magsisinungaling si Isaiah sa akin... pero gaano ko nga ba siya kakilala? "Ano ka ba, Eva? Kung ano-anong naiisip mo. Kasama ko lang si Isaiah kanina. Tigil-tigilan mo ako sa nga biro mong iyan." "Hindi ako nagbibiro, Katherine!" sa oras na ito ay pasigaw na ang pagtawag niya sa akin. "Layuan mo ang lalaking 'yan! Hindi siya si Isaiah! Siya ang lalaking kinamumuhian mo! Siya si-" "Sinong kausap mo?" Nabitawan ko ang phone dahil sa gulat sa biglang pagsulpot ni Isaiah. Nakasuot siya ng apron. May hawak hawak rin siyang tray ng pagkain. Hindi ko man lang napansin ang pagpasok nito sa kuwarto dahil masyadong akupado ng sinasabi ni Eva ang utak ko. "I-Isaiah..." hindi ko nagawang sagutin ang tanong niya. Ngayon ay alam na nitong Hindi sumagot si Isaiah Inilapag niya ang tray ng pagkain sa maliit na lamesita dito sa kuwarto namim. Napaatras pa ako ng bigla na lang itong maglakad patungo sa dereksyon ko. Nang nasa harapan ko na ito at bigla na lang itong dumukwang. Nagulat pa ako sa ginawa niya pero umayos din ito ng tayo at pinatitigan ang phone na sekreto ibinigay sa akin ni Eva. Napatili ako ng malakas niya itong inihagis sa sahig dahilan upang magkanda basag basag ang screen nito. "Isaiah!" gulat kong bulaslas. Lumuhod ako upang pulutin ang phone. Nanlumo ako ng makitang pasag ang screen nito. "Anong ginawa mo?! Nababaliw ka na ba?!" "Where did you get that from?" mahinahon ang boses nito pero alam kong galit na siya. "Hindi ba't bilin ko sa 'yo na huwag na wag mong susuwayin ang utos ko?" "I-Ibinigay ito sa akin ni Eva. S-Sabi niya kilala niya ako kaya nagbabakasakali akong-" "Hindi mo sila kailangan, Katherine!" putol niya sa sinasabi ko. "Ako lang ang kailangan mo! Ako lang at wala ng iba!" Naiyak na lang ako dahil sa frustration. Bakit ganito siya? Ano bang masama kung gusto kong magkaroon ng sariling gamit? Pinagbabawalan niya rin akong lumabas... para bang itinatago ako nito sa mundo. Mabait naman si Isaiah pero kapag hind mo sinunod ang utos niya ay para bang nagiging ibang tao ito. Nakakatakot siya. Lumuhod siya sa harapan ko gamit ang isang tuhod sa lupa. Hinawakan niya ang pisngi ko ng madiin. Pinatitigan ako ng madilim. "You're mine, Katherine. Kahit bumalik pa ang alaala mo ay patuloy pa rin kitang aangkinin. Walang ibang maaring umangkin sa 'yo kung hindi ako ako lang. Ako lang, Katherine."