Birlikte uzun zamandır, hırsızlık ve yankesicilik yaparken, parmaklarım bu konuda inanılmaz derecede ustalaşmışlardı. İnsanların ceplerinden paralarını, saatlerini ve mücevherlerini çalarken, ruhları bile duymayacak şekilde yapıyor, ustalığımı konuşturuyordum. Benim gibi bir çocuktan, şüphe duymuyorlardı bile. Etraflarında aptalca dönüp, “ kim saatimi aldı ?!” Diyorlar gözleri önündeki hırsızdan şüphe etmiyorlardı. Artık memurların gözüne batmaya başlıyorduk. Gittikçe benim gibi bir varlığın, haberi her yere yayılmaya başlıyordu. Yine de memurlar ne kadar şüphelenirlerse, şüphelensinler asla bir kanıt bulamıyorlardı. Bu yıl sirkleri de, tiyatroları da iyi soymuştuk. Artık bu günleri geride bırakıp, yeni şeyler yapmak istiyorduk. Daha ne zamana kadar, sirk maymunu gibi bayılıp, kendimi onla
