“Ay kalabaw!” tili ni Dona, sabay iktad nang sapuhin ng dalawang malaking palad ang makitid nyang bewang.
“Ang bango ng sinampay… at ng nagsasampay…” bulong ni Sean sa kanyang leeg, sabay singhot.
Otomatikong lumibot ang mga mata ni Dona sa paligid. Nasa likod bahay sila ng lalaki at sabado nang araw na yun. Naglaba sya ng mga damit nila habang si Sean naman ang taga-banlaw. Sya na ang umako ng pagsasampay na matiwasay nya sanang nagagawa kung hindi lamang sa mga kamay na unti-unti nang umangat papunta sa kanyang dibdib.
“Sean, a-ano ba.” Mabilis nyang inawat ang malilikot nitong mga kamay. Kung nasa pribadong lugar sana sila ay hahayaan nya ang nobyo. Ang kaso ay nasa lugar sila na ang alam ng lahat ng tao ay magkadugo sila!
“Bakit? Wala namang tao ah,” mahinang sabi nito
