Aslında çalışmaya başladıkları ilk on dakikada Arslan, gayet güzel idare ediyordu. Konuya odaklanmak adına çaba harcamış, hatta birkaç fikir bile verebilmişti. Ne olduysa, Mine, karşılıklı oturdukları masanın ortasına konulan dosyalara ulaşmak için eğildiğinde olmuştu. Arslan, tekrar, şuurunu kaybetmiş ve bir daha konuyla ilgili tek bir şey düşünememişti. Şuan düşünebildiği tek şey, pembe uçlu olduğunu bildiği o iki güzel tepeydi.
Haddinden fazla kalın olan dudaklarını ısırarak izlemeye devam etti. Mine, kendisine sadece bir sinyal çaksa yeterdi. Öyle bir durumda, ona, neler yapabileceğini düşünmek Arslan'ı daha da sertleştirdi. Bir eli ensesine gitti ve sertçe boynunu kaşıdı. Acaba sadece ona bakarak boşalabilir miydi? Çünkü arada, Mine, yazı yazarken sallanıyordu ve Arslan'ın gözünün ö
