CHAPTER 6
3198 Words
• Eya •
"What?" halos sabunutan ko ang sarili ko dahil sa sinabi ni Aki mula sa kabilang linya.
Naalimpungatan ako dahil sa tawag niya na sobrang aga, wala pa akong maayos na tulog kagabi dahil late na akong nakauwi mula sa trabaho dahil sa letseng Zayden na iyon tapos ito pa ang bubungad sa akin ngayong umaga?
What a life!
(Yes, you heard me right my crazy cousin. You're Mom and Dad are planning to visit you one of these days or weeks or months or so, so better prepare yourself because we can't really help you this time. Your sister is already grounded for a whole month, they also confiscated her gadgets including her cellphone and cards. Tita Naomi and Tito Hayabusa give me also a warning and I assume that this will be the last chance we'd call each other because my parents will going to confiscate my gadgets and cards as well.)
Napakagat labi naman ako sa sinabi niyang iyon. Gosh! Why oh why? (Anyway, check your ATM later, we already move 20,000 pesos each on your account total of 40k. Thanks to your dearest twin sister because she still manage to move a money before your parents confiscated her cards and froze her accounts and of course, me as well. And please, Megumi. Take good care of yourself. Don't let yourself to be in harm. Promise me," paalala n'ya sa akin. Ramdam ko ang matinding takot at pag-aalala sa boses niya lalo na sa magiging kalagayan ko ngayong nalaman na nina Mommy at Daddy ang lahat.
I know this will going to happen but I why so soon? f**k it! They are already making their moves just to bring me back to Japan, huh?
"I can't promise Aki, you know me very well, but yeah, I'll take that in mind. Take good care of yourselves too, and so as Yumi. Please tell her I love her. I have to go," may sasabihin pa sana siya pero binaba ko na agad ang tawag.
Napahilamos agad ako sa mukha ko habang pinoproseso ang lahat. Wala na ba talaga akong takas? Kung lumayo na lang ulit kaya ako? Makipag tanan?
Fuck this braincells!
Goodness! Really Eya? Tanan talaga? Jusko, ni wala ka ngang boyfriend!
Ang daming pumapasok sa utak ko na mga posibilidad upang lumayo pero iniisip ko sina ate Yumi at Aki. Sigurado akong hindi sila papayag sa gagawin ko at baka nga tumulong pa sila kina Mommy na hanapin ako, edi wala pa rin akong kawala, and worst baka madamay pa ang dalawang natatangi kong sandalan at kakampi.
Biglang nag beep ang cellphone ko hudyat na may nagtext. Tiningnan ko kung sino.
From: Akira
Fuck it, Megumi Kaleah Inoue—Mikitani! Why the hell you already hang up the call!? I still have something to tell you, you crazy cousin! Anyway, because I also don't have an enough time and load to call you then I'll going to tell you this on text instead. Ojiisan is already looking for you because of someone. Ready yourself because they are doing some arrangements between you and the next successor of K.M Group of companies with various investments within the media, entertainment and e-commerce industry as well as real estate and venture capital investments. They are planning of arrange marriage in exchanged of merging two powerful companies. And please, if you're thinking of running away again, make sure they won't find you because if they did. Good bye freedom and hello hell. See you when I see you, I love you b***h even if you don't love me and please take good care of yourself.
End.....
Halos mag wala ako sa sobrang inis at frustrations na nararamdaman ko.
Damn! Damn! Damn it!
How dare them making decisions in my life without even considering my feelings? The hell? They are not just ruining my freedom, they are ruining my whole f*****g life! What the f*****g f**k are they thinking? They will going to arrange me to someone I don't even know and I don't even love?! f**k! And it is not just a simple arrangement because they want me to marry a man for a f*****g business! Oh, damn it! This is not the love story I wanted! This is not the life I was imagining in the future!
Is this the payment of me being a stubborn runaway heiress? f**k! f**k them all!
This is too much! Hirap na hirap nga akong iproseso na ako ang mag mamana ng buong ari-arian namin at kung papaano ako magsisimula tapos idadagdag pa ang problemang ipapakasal ako? Putanginang yan!
"I hate you! I hate you! I hate you Lolo!" sabay tapon ko sa mga unan at comforter sa sobrang inis at galit. "You're always controlling my life! You're always making decisions for my life and I f*****g hate it! Argh! I f*****g hate you to death!"
Alam kong masama ang mag tanim ng galit lalo na at sa Lolo mo pero f**k! He is too much! Hindi ako papayag! Walang arrangement na magaganap! Hindi ako magpapakasal sa letsugas na kung sino mang lalaki yun!
•
"Looks like someone is not in the mood, huh?" Napairap ako sa hangin dahil sa bungad n'ya sa akin bago naupo sa tabi ko. "Care to share?"
Sinamaan ko siya ng tingin. "Pwede ba? Hindi tayo close!" sabi ko saka inabala ang sarili sa tanawin sa labas ng bintana.
Maaga akong pumasok dito sa school dahil nai-stress lang ako pag nagtagal pa ako sa loob ng bahay ko. Nababarino pa rin ang utak ko sa mga nalamang desisyon ng pamilya ko para sa kinabukasan ko, at hindi lang iyon! Pati sa lovelife ko!
Pero mas nai-stress pa pala ako rito sa katabi ko na mag mula kahapon ay hindi na ako tinatantanan sa sobrang kakulitan. Nabubwisit na rin ako dahil sa nangyari kahapon sa Mikasa Latte.
"Miss nerdy playing hard to get?" he said in disbelief as his eyes widely opened.
"Zayden."
Takte! Pati ba naman dito meron s'ya?!
"Woah! I can't believe you're here working as a waitress?" Naroon pa rin sa boses niya ang gulat at mangha.
Huh! Bakit? Anong masama kung waitress ako? Ganyan ba kababa para sa kaniya ang mga waitress kung bakit ganyan siya magsalita?
"So? Anong problema mo sa waitress?" nakataas kilay ko namang sagot sa kaniya na ikinatawa niya lang na mas nakapag painis sa akin.
"Nothing, I'm just surprised and it's my first time seeing you here."
Gago rin pala itong tsonggong ito, eh! Syempre ngayon lang ako nagtrabaho rito dahil ito ang unang araw ko sa trabaho. Gosh!
"Ahh, K."
Yun na lang ang sinabi ko para hindi na humaba ang usapan. Sigurado naman kasi ako na kung papatulan ko pa siya ay baka humaba pa ang walang kwenta naming usapan and I know that there's a tendency na magbangayan lang kami rito and worst, first day ko sa trabaho at baka masisante pa ako ng wala sa oras so, no thanks na lang. Bahala siya sa buhay niya.
Aalis na sana ako nang pigilan niya ako sa kamay dahilan upang nagtataka akong lumingon sa kaniya at sa kamay niyang nakahawak ngayon sa braso ko.
"I can make your life miserable, you know that right? Megumi Kaleah Inoue—Mikitani." Bigla akong natigilan. f**k! He knows me?! "You work as a part-time waitress here in Mikasa Lattete, do you know that I can use it as my card so I can destroy you and your reputation if ever about this info, don't you think?"
Halos manlamig ako sa biglang pagbabago ng ekspresyon ng mukha n'yanya. He averted his mocking gaze and irritating smirk on me as I pursed my lips in nervous and frustration. How does he know? Wala naman akong pinagsabihan ng totoong pagkatao maliban sa dalawa kong mga kaibigan. At impossible namang ipagkalat ng dalawang iyon ang sikreto ko dahil kung gagawin man nila ay dapat matagal na.
Fuck it!
Walang pagdadalawang isip ko siyang hinila palabas ng Mikasa Lattee at marahas ko siyang isinandal sa pader sa sobrang kaba at inis.
"Oh! Easy babe, I don't mind if you'll going to rape me right here right now," pang-asar niya na mas lalo kong ikinabwisit.
"f**k your perverted imagination you jerk! Dream on!" mariin kong sambit na ikinangiwi niya. "How did you know my last name? Where the hell did you get that information? Who told you about it? Are you one of my family's spy?!" sunod-sunod kong tanong na ikinangisi niya ng nakakaloko.
"So, I really did not mistaken, huh? What a small world, Miss Mikitani." Mas lalo lamang akong nainis at saka ko siya kinwelyuhan.
"Just answer my goddamn questions if you don't want me to break your bones or make you un-f*****g recognizable and I am not kidding!"
"You can?" he teased.
And I'm totally pissed off. I give him a very hard punch on the face that made the side of his lips bleed but he still manage to stand despite of it.
"f**k it woman!" he hissed as he touch the bleeding side of his lips with his thumb and cussed once again.
"I told you. I am not kidding," saka ko siya kinuwelyuhan ulit. "Ngayon, sabihin mo sa akin kung papaano mo nalaman ang sekretong tinatago ko? Sagot!"
"Fine!" he said in defeat. "Pina-imbestigahan kita kanina. Happy?"
Tumaas ang kilay ko. "At bakit mo naman ako pina-imbestigahan, Mr. Zayden Elijah Klein? Sa pagkakatanda ko ay wala akong atraso sa'yo—"
"Sa tingin mo wala?" At sa isang iglap ay biglang umiba ang sitwasyon. He pinned me against the wall as he look at me wearing his unpredictable stares. "Napahiya lang naman ako noong iniwan mo ako kanina sa hallway."
I smirked. "Para yun lang?"
"Alam mo bang ikaw lang ang tanging babaeng pinagtanggol ko sa kahihiyan? At ngayon ikaw pa ang may ganang sigawan at iwan ako sa hallway? And for your information, Miss nerdy playing hard to get. Hindi ako tumatanggap ng pagkatalo," his eyes are like a blazing ice in winter. "I won't reveal your secret if you do me a favor."
Biglang naghuhuramentado ang puso ko sa sobrang nerbyos nang ilapit n'ya ang mukha niya sa gilid ng tenga ko.
"A-anong ginagawa mo?" f**k it! I can't even hide the uneasiness on my voice!
I could almost feel his breath on my ear that made me quiver in too much nervous. Takte naman, Eya! Ngayon ka pa ba takot? Ayan kasi! Tatapang-tapangan ka pa, eh duwag ka naman pala! Letse!
"Be my girl, M. That's all I ask." Nanindig ang lahat ng balahibo ko sa buong katawan because of his very deep and husky voice!
Fuck! Tukso lumayo ka sa akin!
Pero teka nga.. Girlfriend daw?!
"Gago ka ba!" I exclaimed in disbelief and pushed him away with all my force in it. "Girl? As in girlfriend? Hoy tsonggo! Kung sa tingin mo ay maiisahan mo ako, pwes nagkakamali ka! Maghanap ka na lang ng iba huwag ako ang pinipeste mo sa kalandian mong hunghang ka!"
Halos umusok ang ilong ko sa inis sa kaniya. Really? He's offering me to be in a relationship with him? Takte! Never in my entire life! Ano siya? Sinuswerte? Pagkatapos n'ya akong lait-laitin kanina yayayain n'ya akong maging girlfriend n'ya? Aba hoy! Hindi ako tanga at mas lalong hindi pa maluwang ang turnilyo ko sa utak para magpadala sa kalokohan n'ya!
"Then choose. I will going to reveal your secret and make your life miserable or you will going to be my girl?" seryosos n'yang saad. "Huwag kang mag-alala, hindi naman natin iyon totohanin kung iyan ang iniisip mo dahil magpapanggap lang tayong mag-on sa harap ng parents ko. It's a win-win situation for the both of us."
Nahihibang na ba s'ya? Sa dinami-raming babae bakit ako pa?
"Bakit hindi na lang si Alissa? Bakit ako pa? At saka, 'di ba nagawa n'yo naman yung bagay na hindi dapat ginagawa kapag hindi pa kayo kasal? So, why not chose her than me?"
Napansin kong natigilan s'ya at mayamaya ay ngumisi at saka ko naman narealize kung ano ang sinabi ko.
Oh damn it!
"So, Nakita mo pala—"
"It is not what you are thinking! I didn't mean to see you both in that state!"
Bigla naman s'yang natawa. "Why so defensive, M?"
"No I'm not!"
"But your actions speaks otherwise."
"Oh shut up!" Feeling ko ang pula na ng buong mukha ko nang maalala ulit ang nakita ko kanina.
Nyeta naman kasi! Bakit hindi pa kasi ako makamove on sa nakita kanina? At letseng bibig ito! Pahamak!
Napansin ko naman siyang umayos ng tayo bago sumeryoso ang mukha.
"Anyway, don't worry about it. I won't force you for now. I'll give you time and space to think about my offer," saka s'ya namulsa at tumalikod. "I'll give you three days, M."
Saka siya umalis at bumalik sa loob habang tulala naman ako rito at hindi maproseso ang lahat.
"Hey, M! Earth 'to!" Nabalik lang ako sa huwisyo ko nang biglang pinitik ng tsonggong sadista ang noo ko.
"Takte naman! Talagang namimitik eh, no?" singhal ko rito na ikinangisi naman n'ya ng malapad.
"You're cute when you look pissed," he grinned showing me his perfect white teeth.
Takte! Anong toothpaste ba ang gamit nito?
Umirap na lang ako saka hindi na umimik. Magsasalita ulit sana siya nang biglang dumating ang iba naming classmates including Patty and Cassidy who are now wearing their weird look na para bang may masama akong ginawa—oh well, meron nga dahil iniwan ko sila kahapon sa canteen at walang paalam na umuwi.
Mukhang may interrogation na mangyayari mamayang lunch, isama mo pa ang malisyoso nilang tingin nang mapansin ang katabi ko na kanina pa ako binubwisit.
Ugh! I hate my life!
•
"What!?" Halos malaglag na ang eyeballs nila sa gulat nang ikwento ko ang nangyaring pag-uusap namin kanina ni Aki.
"Paano yan ngayon? Anong gagawin mo?" pag-aalalang tanong ni Cassidy na ikinatango naman ni Patty.
"May private island kaming pagmamay-ari sa Cebu, may resthouse rin doon. We can help you on hiding," suhesiyon naman ni Patty na ikinailing ko.
Ayoko silang madamay. Hindi sila pwedeng madamay sa problema ko. Sobra-sobra na ang mga naitulong nila sa akin simula noong umapak ako sa bansang ito at makilala ko sila. They've been so good to me that putting them in harm is the least thing I could do.
"No, I won't let you both involve in my trouble. Hindi ko hahayaang mapahamak kayo lalo na ang pamilya niyo. You don't know my family, they can wreck someone's business and put it at risk just to find me. At yun ang ayokong mangyari. Your support is all I want. And that's enough with me."
Parehas naman silang napabuntong hininga sa sinabi ko. Alam kong nag-aalala silang dalawa sa akin at gustuhin man nilang tumulong ay alam nilang hindi ako papayag oras na magdesisyon na ako.
"Pero haponesa, paano yan? Ipapakasal ka sa isang lalaki para lang sa business, ang hirap nun," ngumiti lang ako kay Cassidy dahil alam ko namang tama siya.
"Teka nga, maiba ako. Saan ka ba dinala ng Zayden na yun at hindi na yata kayo nakabalik matapos n'yong umalis sa canteen kahapon? Parehas kayong absent!" sambit ni Patty na bigla namang lumaki ang mata na para bang may naisip s'yang dahilan kung bakit. At hindi iyon maganda. "Don't you ever tell me na—Oh my gosh!" mas umiba ang timpla ko nang makita kung paano siya maghysterical.
"Hoy haponesa! Ginawa n'yo na? Ginawa n'yo no? Umamin ka!" isa pa itong si Cassidy.
Tsk! Parehas mga green minded! Pinagbabatukan ko nga.
"Mga walang hiya kayo! Ganyan na ba talaga ang tingin n'yo sa akin!?" inis kong sumbat sa mga ito na nakahawak na sa sari-sarili nilang batok habang nakasimangot.
"Eh, kasi naman, eh! Hello? Si Zayden yun! Ang kilalang heartbreaker at—Malandi! Alangan namang iisipin namin na nagpe-prayer meeting lang kayo 'di ba?" sarkastikong sagot ni Patty na binatukan ko ulit. "Aray! Naman haponesa! Mabobobo ako, eh!"
"Ok nga naman, Eya—Aray!" sang-ayon naman ng isa na binatukan ko rin.
"Alam n'yo? Depress na nga ako't lahat lahat may gana pa kayong paratangan ako ng ganyan? FYI ha? Umuwi ako kahapon dahil maliban sa bwisit na bwisit ako, eh naghanap rin ako ng part-time job ko! Kaya pwede ba? Yang kakabasa n'yo ng Possessive Series pakibawas-bawasan dahil nagiging mahalay na iyang utak n'yo!" sermon ko sa dalawang ito na nagme-make face na naman.
Jusmiyo mahabagin! Hindi ko na talaga alam kung ano ang gagawin ko sa dalawang ito! Kebata-bata ko pa stress na at magkaka-highblood pa yata ako!
"Excuse me ladies," natigil ang bangayan naming tatlo nang biglang may nagsalita sa likod ko. Pamilyar ang boses at hindi na ako magtataka kung sino ang huklubang nasa likod ko ngayon.
Napansin ko naman ang dalawa na tulala lang sa lalaking nasa likod ko at kulang na lang ay tumulo ang mga laway nila.
Napafacepalm na lang ako.
Jusko, I really need a very wide patience for this two crackheads!
"Zayden! Upo ka!" sambit ni Cassidy na ikinataas ng kilay ko.
Seriously?
"Thanks but, no thanks. Hihiramin ko lang sana sandali ang kaibigan niyo," biglang nagpagting ang tenga ko kasabay ng pagtaas ng kilay ko.
Ano na naman kaya ang kailangan ng tsonggong ito sa akin?
"Sure! Gora!" sabay na sang-ayon ng dalawa na ikinalaki ng mga mata ko.
Takte! Mga kaibigan ko ba talaga ang mga ito?! Really?!
"Thanks," sagot nito.
Magsasalita na sana ako nang bigla n'ya na lang akong hinila patayo at kinuha ang bago ko bago ako kinaladkad paalis.
Takte naman, eh! Talagang nangangaladkad, eh no?!
"Ano ba! Saan mo ba ako dadalhin!" maang kong tanong dito habang nagpupumiglas sa hawak niya na hindi ko naman magawa.
Malakas siya men!
"Itatanan ka," sagot niya na mas ikinalaki ng mga mata ko.
Anak ng— tanan?!
"Letse ka! Bitiwan mo ako! Anong tanan pinagsasabi mong tsonggo ka? Nababaliw ka na ba?" inis na inis akong nagpupumiglas sa hawak niya pero tangena, cyst!
Hindi siya matinag! Takte!
"Ano ba! Manahimik ka nga!" suway niya. Napansin ko namang papalabas kami ng gate.
Anak ng garapones! Saan niya naman ako dadalhin at talagang sa labas pa, ha? Akala niya naman siguro papalabasin kami ng guard, huh!
Pagkarating namin sa tapat ng guard house ay hindi nga ako nagkakamali. Humarang agad ang guard na nagbabantay sa gate.
"Saan kayo pupunta? Hindi na pwedeng lumabas, malapit na ang time," sambit ng guard sa amin.
Huh! Ano ka ngayon?
"We need to go out, Manong Lindo. My girlfriend just got her period and there's no way to find a sanitary pads because the infirmary doesn't have any stocks left. Baka matagusan siya dito at mapahiya sa mga istudyante kaya kailangan naming lumabas para bumili." My jaw literally drop on what I just heard from him as my cheek heated up. Tumango naman ang guard bago tumabi. "Thank you, Manong," sabi niya bago ako hinila palabas saka ako nilingon na may malapad na ngiti.
"What the f**k?" inis na sambit ko sa sobrang kahihiyan.
Please remind me that I will kill him later!
- Writer
