GİDENE DUR DEME

-ESKİSİN-

HİCRAN

Berdel'i kabul ettikten sonra, soluğu yine uçurum da bulmuştum.Sırtımı ağaca yaslamış yere oturmuştum.Artık gözümden yaş da gelmiyordu.

Ruhsuz bir şekilde,karşıya bakıyordum.Ne kadar süre geçti bilmiyorum ama sanki bir ses duydum.Arkamı döndüğümde onu görmemle hızla ayağa kalktım.Burda ne işi vardı.Hala ne yüzle karşıma çıkabiliyordu.

Miran:-Hicran! duyduklarım doğrumu.Bütün Urfa çalkalanıyor.Daha eve gidemeden duyduklarımla,soluğu burda aldım.Seni burda bulacağımı biliyordum.Söyle bana doğru mu bu duyduklarım? Sen kuzenim Civan'la mı evleniyorsun.Berdeli kabul mü ettin!! ....**

Ben ona iğrenç bir şeye bakar gibi tiksinerek bakıyordum.Hala utanmadan bana hesap sorabiliyordu.Üstelik onu bekliyeceğimi mi sanıyordu?!

Ben:-Sen ne hakla gelip bana hesap sorabiliyorsun ha? Bunca sene sonra çıkmış karşıma,utanmadan konuşabiliyor musun ya?**

Miran bana doğru adımladı.Hala daha yüzsüzce konuşacaktı demek.

Miran:-Tabi ki de sorarım.Sen benim sevdiğimsin.Biz evlenmek üzereydik.Ben küçüğüz diye erteledim ve okumaya gittim.Hatırlarsan!...

Ve şimdi döndüm ama sevdiğim kadın başkasıyla evleniyor.Bunu bana açıklar mısın?...

Ben:-SEN NE DİYORSUN YA ! SANKİ BEN SANA SÖZ VERMİŞİM VE SEN BENİ TERKETMEMİŞSİN GİBİ DAVRANMA!

SEN BENİ BU UÇURUMDA BIRAKIP GİTTİN! AYRILDIK BİZ.

BANA BİTTİ DEDİN.

BEN BU KADAR KÜÇÜK YAŞTA EVLENEMEM.AİLEM DESTEKLEMEZ DEDİN.

ŞİMDİ OKUL BİTİRMİŞ GELMİŞ.ONUN VERDİĞİ GÜVENLE KARŞIMA GEÇİP HESAP SORAMAZSIN.ADAM MI OLDUN ŞİMDİ HA! EVET CİVANLA EVLENİYORUM.ONU SEVİYORUM.BERDEL OLMASADA ONUNLA EVLENECEKTİM.SEN BENİM İÇİN SADECE BİR ESKİSİN..**..Diye bağırdım,yüzüne yüzüne..

Pişkin pişkin gelmiş konuşuyordu birde korkak herif.

Hala yüzü kızarmayan Miran, diyecek bir şeyi kalmış gibi devam etti konuşmaya.

Miran:-Hicran! Bitanem kızgınsın bana hemde çok biliyorum.Ama yalan söyleme.Sen benden, bizden bu kadar kolay vazgaçemezsin.Biliyorum kardeşin için,berdeli kabul ettin.Tamam madem illa berdel olacaksa, benimle evlen.Ben bakarım size.Ama yapma! Civanla evlenerek ikimizide yakma***

Ben:- Ya ben seni anlamıyorum! Sen giderken demedin mi?Bizden olmaz diye.Ben bu sorumluluğun altına giremem diyen sen değil miydin? Hem ben bir yemin ettim.Sen pişman olup gelsen,ayaklarıma kapansan bile seni affetmem diye.Şu gördüğün dağlar, taşlar, hatta Urfa'dan uzakta olan deniz bile, şahit oldu.Ölüyorum desen! Dönüp arkama bakmam.Bitti! 5yıl önce sen bitirdin gittin.Şimdi bitmediğini sandığın ilişkimizi tekrar ben bitiriyorum.Bitti Miran! Sen yoluna ben yoluma.Sana mutlu ol demeyeceğim.Benim çektiğim acının bin mislini yaşamanı istiyorum.Yaşa ki bir daha kimseyi yarı yolda bırakma***

Onu orda bırakıp eve doğru adımlamıştım ki arkamdan bağardı.

Miran:- SEN NE DERSEN DE SENDEN VAZGEÇMEM! BİLİYORUM ÖFKELİSİN.BU YÜZDEN BÖYLE KONUŞUYORSUN.AMA KIRDIĞIM KALBİ

ONARMASINI DA BİLİRİM**

Durmadım.Onu duymayada dinlemeye de tahammülüm yoktu.Eve geldiğimde yengem mutfaktan elinde tepsiyle çıkıyordu.Hızla yanına koşup elindeki tepsiyi aldığımda,iki fincan kahve olduğunu farkettim.

Amcam zalimin tekiydi.Karısıyla oturup kahve içecek birisi değildi.Bu demek oluyordu ki misafir vardı.

Tepsiyi salona götürdüğümde, kahveleri servis edecekken, arkası bana dönük, bir genç tekli koltukta oturuyordu.Amcamın yüzü bana dönüktü.

Amcam:- Hah geldin mi kızım?Bende Civan oğluma şimdi gelir diyodum.Ben sizi yalnız bırakayım.Yengene bir şey diyecektim**diyip ayaklandı.Şaşırmıştım.Amcam ilk defa bana kızım demişti.

Kahvesinide alıp gittiğinde kalktığı yere oturdum.

Elim şalımın kenarını kıvırmakla meşguldü.Gerilmiştim.

Okul yıllarından sonra,Civan'ı ilk kez görüyordum.Geniş omuzları,kendinden emin duruşu.Kara kaşları ama mavi gözleri ile tam bir tezatlık içinde olmasına rağmen, muazzam bir görüntü oluşturuyordu.Seyirlikti resmen.Fazla bakmış olmalıyım ki yüzüne.

Tebessüm etti.Hızla kendime gelip,başımı eğdim.

Ama o beklemediğim bir şey yapıp, elime uzandı.

Civan:-Hicran biliyorum her şey ani oldu.Ama biz her zaman dosttuk değil mi?Benimle her zaman her şeyi konuşabilirsin.Ben o lisedeki kızı hiç unutmadım** dedi ama ben o lisedeki kızı gömeli çok olmuştu.

Ben:-Senin samimiyetine güveniyorum Civan.Bu yüzden berdeli kabul ettim.Sen sözünü tutarsın.Bu yüzden kardeşimide okutacağını biliyorum.Ankara'yı kazandı.Ona destek olursan çok müteşekkir olurum.Bende sana elimden gelen eş görevlerimi yerine getirmeye çabalarım*** dememle, parmağıyla dudaklarımın üstüne bastırdı.

Civan:-Hicran bu dediklerini duymamış olayım.Asla bana karşı borçlu değilsin.Zarife benimde kardeşim sayılır.Hem diğer konuda da kendini zorunlu hissetme.Evleniyoruz diye her şeyin gerçek olması gerekmiyor.Sana asla istemediğin bir şey yaşatmam.** demesiyle,kuruduğunu sandığım gözlerimden yaş geldi.

Böyle konuşmasıyla duygulanmıştım.Sanıyordum ki Civan'a karşı kadınlık görevimi yaparsam,onu memnun edersem borçlu hissetmem.Ama o tam tersi benden hiç bir beklentisi yoktu.Bu yaptığı şey, söyledikleri sözler benim için çok değerliydi.

Civan:- Bu arada bilmen gereken bir şey daha var.Miran gelmiş.Akşam söz kesilmesinde ve imam nikahı kıyılırken de burda olacak.Henüz benim karşıma çıkmadı.Nasıl bir tavır sergiler bilemiyorum.Ama hazırlıklı olmak açısından sana haber vereyim**dedi.

Ben:-Biliyorum Civan! Haberim var .Bugün uçurumda karşıma çıktı.Biliyorsun zaten aramızda olanları ama utanmadan benden hesap sordu.Terkedip giden o değilmiş gibi. Benden vazgeçmeyecekmişte, ona inat seninle evleniyormuşumda falan filan saçmaladı işte.Ama gereken cevabı verdim ona.Hatta biraz ileri gitmiş olabilirim.Ona seninle berdel olmasada seninle evleneceğimi, çünkü sana aşık olduğumu söyledim**

Civan bu dediklerime şaşırdı.Bu kadar ileri gideceğimi bende bilemezdim.Bu yüzden şaşırması beklediğim bir şeydi.

Civan:- Miran, o zaman rahat durmayacak.Amcam ile konuşmalıyım.Bu arada umarım dediklerin bir gün gerçek olur**dedi ve ardından kalkıp salondan çıktı.Dedikleri afallatmıştı beni.

Ne demek istemişti.Hangi dediklerim için gerçek olsun diye demişti.

Ona aşık olduğumu söylediğim kısımımı kastediyordu.Ama neden? Yoksa Civan'da mı bana aşıktı.Yok daha neler.Kesin diğer konuştuklarımızı kastedmiştir.Umarım sandığım gibi değildir.Çünkü onun sevdasına karşılık verebileceğimi sanmıyordum.Miran'a karşı içimde aşk kalmamıştı.Ama onun bıraktığı boşluk ve sonrası yaşadıklarım şeylerle bende ki kasırga durulmazdı.İçim öyle perişan ve dağanıktı ki, yeni bir aşka yer yoktu.....