Eve vardığımda saat 21:02’yi gösteriyordu. Nehir’i salonda televizyon izlerken buldum. Beni görünce yerinde doğruldu ve televizyonun sesini kapattı.
“Nerede kaldın abla ya, çok sıkıldım evde otur otur,” diyen kardeşimin yanına gittim ve saçlarını öptüm onun. Sarı saçları görmeyeli çok uzamıştı. Ona yaklaşmamla bana sıkıca sarıldı.
“Ablam, çok özledim seni ya,” deyip sırtımı okşadı.
“Ben de seni özledim bebeğim, görmeyeli kocaman olmuşsun,” deyince üfleyerek benden uzaklaştı.
“Ya abla duyan da ne sanacak, koskoca kadın oldum hala aynı laflar,” deyip dudak büken Nehir ile kıkırdadım.
“Senin altını ben değiştirdim. Nasıl büyüyebilirsin gözümde?” sorumla gözlerini devirdi.
“Ya yıl olmuş 2021, sen hala 21 sene öncenin mevzularındasın.”
Gözlerime hayretle bakıyordu. Kalçasına doğru bir ş
