Waves of the Cold Breeze

Chapter 1

*****

“O my gash!! Male-late na ako, Cha bakit hindi mo naman ako ginising!” nagmadali akong bumaba at kumuha ng sandwich sa kusina. Hindi ko na napansin kung may tao pa ba don makasakay lang ako ng maaga.

Paniguradong mapapagalitan na naman ni coach Leny mainit pa naman ang ulo non ngayon dahil walang lalaban para sa GALA Olympic na lalaki at makakatuwang ko.

“Gaga naiwan mo,”

“Naku Cha salamat talaga kung wala akong kaibigang tulad mo paniguradong hindi ko kayang mabuhay sa mundo…”

“Arte mo, sakay na ako na magdradrive,” yinakap ko ng mahigpit si Charlene Yezcka my one and only bestfriend na hindi after sa popularity meron ako, hindi after sa pera na meron ako at hindi after sa mga lalaking nakakasalimuha ko.

I am lucky to have her as my bestfriend. Kita nyo naman ata yung kanina kung hindi niya ako hinabol hindi ko madadala ang ice skate ko na gagamitin sa practice and of course hindi ako makakarating ng maaga sa University namin.

“Salamat ulit Cha!” sigaw ko dito at iwinagaygay ang aking kamay para magpaalam na sa kanya “Sige, good luck sa practice!” sabi niya at inantay ko muna siyang pumunta sa Department nila bago ako pumunta sa ice rink.

We are living at the same roof. Hindi sya pumayag na ako lang ang magbabayad kaya share lagi kami maging sa aming mga pagkain doon. Dalawa lang kaming magkaibigan at kontento naman kami sa isa’t- isa kaya walang masyadong nagiging problema sa aming dalawa.

“Si coach Leny?” tanong ko sa mga kasamahan ko ngunit umiling lang sila at tinuro ang labas ng rink “Wala eh, sabi niya may pupuntahan daw siya hindi naman sinabi saamin kung saan,”

“Sabi pa niya, dapat madadatnan niya tayong nagprapractice na kung ayaw daw nating hindi mapasama,” ika ni Winter.

Tumango na lang ako sa kanila at isinuot na ang ice skate. Lumayo ako sa mga ibang nagprapractice baka kasi matamaan ko sila at mainjured.

I practice my exhibition but it didn’t go well. I fell on the ice and I think masama ang bagsak ko dahil nakaramdam ako ng kirot sa ankle ko.

“Eunsoo Lim!” napalingon ako sa sumigaw at dinapuan agad ako ng kaba ng makita ko si Coach Leny na nanlilisik ang matang nakatingin saakin kaya agad akong tumayo sa kabila ng pagkirot ng ankle ko, tama nga hinala ko, ako yung maiinjured sa team namin.

“Ayos ka lang ba?” nilapitan agad ako ng kasamahan ko saka sinabayan papunta kung saan nakatayo si Coach at naka cross ang mga kamay sa kanyang dibdib.

Tumungo ako sa kanya para batiin siya “I saw how you fell,” I gulp when she use her cold voice “I’m fine coach, wala naman pong masakit saakin,” pagsisinungaling ko dito at kinuha ang tumbler na iniabot saakin ni Winter.

She look at me sadly before she left “Hindi ka lalaban para sa GALA Olympic,” tumigil ang ikot ng mundo ko ng sabihin iyon ni Coach “Pero-” bago ko pa matuloy ang aking sasabihin ay umalis na siya at i-minonitor ang mga baguhan sa team.

“Coach, ayos lang talaga ako. Hindi nyo po pwedeng gawin iyon,”

“At bakit naman hindi pwede? Coach ako,”

“Mawawalan po tayo ng participation for GALA Olympic, bihira po ang ganoong opportunity,” nakayuko kong tugon.

“Don’t worry about it Miss Lim, I already found your substitute and your supposed to be partner”

Hindi ko siya tinantanan at sinundan ko parin siya. Mahabang panahon ang ginugol ko dito para sa GALA Olympic, malaki ang opportunity na iyon para mas makilala pa ako as figure skater.

Napaupo ako ng tuluyan ng kumirot ang paa ko. Hindi ko pinansin ang mga taong nakakita saakin at sila coach na inaalis na ang ice skate ko at nilalagyan ng first aid.

Nakakainis naman o kung minamalas ka nga naman, yung matagal mong pinaghirapan at pinaghandaan mawawala na lang.Sumabay pa itong luha na hindi tumigil sa pagpatak sa mata ko, nanlalabo na din ang paningin ko pero hindi iyon sagabal para makita ko ang pag-aalala ng mata ni Coach na nakatingin saakin.

“Makakalakad ka ba?”

“Of course, she’s not, paano kung lumala pa ang injury niya, malilintikan ka saakin Enduardo dahil na natin siya sa hospital!”

The last time I know nasa hospital na nga ako at nakahiga sa malambot na kama at puro puti ang makikita “Ayos ka na ba? Tumawag si tita at tito pauwi na daw sila,”

“Wag kaya muna ikaw umupo?” Nag-aalalang sabi ni Cha na nakatingin sa paa kong namumula at halata doon ang paga. I tried to move it but I felt numbed “Wag mo muna igagalaw baka lumalala,”

“Paano nalaman nila mom? Don’t tell me they cancelled the meeting in Japan?”

“Hmm, parang ganon na nga” may benda ang paa ko para may support at hindi laging magalaw sa tuwing titignan ko ang paa ko naalala ko kung paano ako bumagsak kanina at kung paano ako hindi pagkatiwalaan ni Coach at kadaling paltan.

Napabaling ang atensyon ko ng may kumatok at iniluwa nito si coach na balik uli sa dati ang expresyon “Oh! Andito ka parin Miss Yezcka hindi ba’t may klase ka pa at practice?” naguluhan ako ng sabihin ni Coach na may practice si Cha, anong practice at saan?

Tiningnan ko si Cha na naguguluhan pero ni isang sulyap hindi niya ako pinagbigyan “Sorry Coach Leny but I refuse your offer,”

“Hindi pa kaya ni Eunsoo, but you, I know you can. Yesterday, I saw you doing the exhibition that eunsoo can’t do,”

I felt betrayed but I should not feel this. She already refused the offer, I should say thank you to Cha but I can’t accept the fact that I teach that exhibition to Cha and she did it just for once but I? I did it so many times!

Just this day I don’t know why I failed. “Come to think about it Cha,” at pagkatapos non ay iniwan na ako ni Coach ng hindi manlang tinatanong kung anong kalagayan ko.

Hindi naman siya ganyan dati, she cared about me, she teach me so well, she always cheering me up and she trust me that I can do any exhibition.

“Sorry Eunsoo, I promise to you that I won’t steal your position,”

“Don’t worry about it, I’m fine. If you want to why not, right? Just remember me after all.” I hug her and cry to her shoulder.

“I won’t steal anything from you, promise.”

*****

Btw, sorry for using the name of Eunsoo Lim in this story. This is not her true story, I just use her name and sport because She’s is my role model.