รักนี้ยกให้เธอ อิงค์-ที

ผมชื่อที เรียนวิศวะปี4 ม.A ผมเป็นคน Introvert แต่เพื่อนๆของผมไม่ใช่ ไม่เข้าเหมือนกันว่าเรามาเป็นเพื่อนกันได้งัย คงเป็นเพราะเรียนที่เดียวกันด้วย เพื่อนที่สนิทๆ จะมี ไอ้วี ไอ้คิว ไอ้ไทม์ ที่ซี้มากๆเรียกได้ว่ามองตาก็รู้ใจ ปนเลยไม่จำเป็นต้องพูดเยอะ ตอนนี้ผมอยู่ปี4 อีกสองเทอมก็จบแล้ว เวลาเดินเร็วเหมือนกันนะเนี่ย แต่ผมยังโสดนะ ไม่ใช่ไม่มีใครมาจีบ แต่สาวๆเหล่านั้น ยังไม่มีใครเป็นคนที่ใช้สำหรับผม ส่วนมากผมจะชอบ One night stands ไม่ค่อยชอบสานต่อ ณ.ผับK ผับนี้เป็นผับที่ผมและเพื่อนๆหุ้นกันเปิด จริงๆเอาไว้กินเหล้า และมองหญิงมากกว่า ส่วนกิจการก็แค่บังหน้าเท่านั้น วี : ไอ้ทีมึงไม่สนใจสาวบ้างหรอพักนี้กูว่ามึงดรอปไปนะ คิว : เออจริงว่ะ หรือว่า… วี : หรืออะไรว่ะ มึงอย่าบอกนะว่า ไอ้ทีเป็นเกย์ ที : ฮึ พูดบ้าอะไรของพวกมึง กูแค่เบื่อ วิ - คิว : เบื่อ!!!! วี : เบื่ออะไรว่ะชีวิตที่มีสาวๆ รอต่อคิวมาปีนขึ้นเตียง มันน่าสนุกจะตาย คิว : มึงไม่ลองเปิดใจดู หาผู้หญิงสวยๆสักคนมาเป็นเมียแก้เหงา กูว่าบันเทิงดีนะมึง คิว : ไอ้ที ไอ้ที ที : เออเรียกอยู่ได้ คิว : ฟังที่กูพูดบ้างไหมว่ะ วี : เอาๆ ชนแก้ว เดี๋ยวกูขอตัวนะ เจอเด็กแล้วไปหล่ะ คิว : กลับมาดูร้านด้วยนะมึง กูมีนัดเหมือนกัน วี : ไอ้ทีงัย ให้มันอยู่ดูร้านเลย คิว : ฝากด้วยนะเพื่อน ผมไม่ตอบได้แต่ยกแก้วมาดื่ม ช่วงนี้พวกมันก็ทิ้งร้านไปกันบ่อยๆ จนชินแล้ว จริงๆเรามีผู้จัดการร้านช่วยดูแลอีกคน ก็แค่มาดูบ้างเท่านั้น ผมนั่งดื่มไปเรื่อยๆ สายตาไปหยุดที่ผู้หญิงคนนึง ที่นั่งดื่มอยู่คนเดียว เธอสวยขาวหุ่นดี แต่ทำไมนั่งดื่มคนเดียว ผมเห็นผู้ชายที่แวะเวียนมาชนแก้วกับเธอ แต่ท่าทางเธอไม่ได้สนใจจะคุยกับใครต่อเป็นพิเศษ เป็นผู้หญิงที่ดื่มเก่งมาก ผมลองยกแล้วดื่มตามเธอทุกครั้ง หมดไปหลายแก้ว แต่ท่าทางเธอไม่มีวี่แววว่าจะพอ “คุณทีครับ” เสียงผู้จัดการร้าน “ครับคุณโจ มีอะไรรึป่าว“ ผมถามกลับ ”ครับ ผมจะรบกวนคุณทีตรวจบัญชี“ “ได้เดี๋ยวผมตามไป” ผมยกแก้วขึ้นมาดื่มและมองไปที่เธออีกครั้งก่อนจะไป อิงค์ ฉันอิงทิรา หรืออิงค์ ฉันพึ่งจบม.6 และเข้าเรียนต่อที่ม.เอ คณะวิศวะ ฉันเป็นคนก๋ากั่นเฮฮาสนุกสนาน แต่ในบางอารมณ์ฉันค่อนข้างเงียบ ฉันชอบอยู่ในที่ที่คนพลุกพล่าน เปิดเพลงดังๆ และนั่งดื่มเดียว คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย ครอบครัวฉันค่อยข้างฐานะดี เลี้ยงดูฉันประดุจดังเจ้าหญิงตัวน้อยๆ ที่ไม่รู้จักโต บางครั้งมึก็เกิดความอึดอัดขึ้น ทำให้ฉันต้องแอบมานั่งดื่มในที่ๆไม่มีใครรู้จักฉันแบบนี้ “น้องค่ะ ขอแบบนี้อีกแก้ว” “เพิ่มอีกหรอครับ“ ”ไม่ขายหรอ“ ”ครับๆสักครับ“ บาร์เทนเดอร์หนุ่มคงตกใจสกิลการดื่มของฉันแน่ๆ ฮึๆ ก็แหงหล่ะ หมวยๆ หน้าใสๆ แบบนี้คงคิดว่าฉันอ่อนหัดหล่ะซิ จริงๆแล้วฉันก็งงนะว่าทำไมเวลาที่ฉันดื่มฉันกลับรู้สึกเฉยๆ ไม่เมา แอลกอฮอล์ทำให้ฉันสงบจิตใจได้ดีเลยทีเดียว 01.20 น. ดึกมากแล้วผมลงมาจากตรวจบัญชี เพื่อจะกับคอนโด ผมอดไม่ได้ที่จะมองไปหาผู้หญิงคนนั้น และเธอยังคงนั่งอยู่ที่เดิม โดยไม่มีทีท่าว่าจะเมา บุคลิกเธอน่ามอง ผมยาวเป็นลอนถึงช่วงเอวปกปิดแผ่นหลังขาวเนียบที่แทรกให้เห็น เอวเล็กๆ ค้านกับหน้าออกน่าใจที่แทบจะปริออกจากเสื้อสายเดี๋ยวเปิดหลังของเธอ มันน่ามองน่าหลงใหลยิ่งนัก ถ้าจะเข้าไปหาเธอ เธอจะยอมคุยด้วยไหมนะ แต่ไม่ดีกว่า ผมคิดว่าเธออาจจะอยากมีความเป็นส่วนตัว เฮ้อกลับดีกว่า “น้องค่ะเช็คบิลค่ะ” ถึงเวลาต้องกลับแล้ว กลับไปเป็นคุณหนูอิงค์ เฮ้ออออออ ณ. ม.เอ เปิดเทอมใหม่ของฉันผ่านมาได้หนึ่งสัปดาห์ ฉันมีเพื่อนใหม่ ส่วนใหญ่เป็นผู้ชายเพราะเลือกเรียนวิศวะ แต่ในรุ่นก็มีเพื่อนผู้หญิงสามคน เพื่อนๆฉันมี มีนา กิ๊ฟเก๋ เอแคร์ ไอ้โอม ไอ้ต้นไม้ และไอ้พี ที่สนิทๆ เพราะเราดันโดนจำกลุ่มรับน้องด้วยกันเลยสนิทกันไปโดยปริยาย มีนา : “อิงค์ ทางนี้” มีนายืนโปกไม้โปกมือเรียกฉันเสียงดัง รวมถึงเพื่อนคนอื่นๆ ก็หันมามองที่ฉัน คงเพราะมีนาเรียกเสียงดังแน่ๆ อิงค์ : “งัยทุกคนรอนานไหม วันนี้รถเยอะมากหาที่จอดยากมาเลย วนหลายรอบกว่าจะได้” โอม : “ไม่นานเราพึ่งมาถึง” มีนา : “แต่สำหรับฉันนาน เพราะฉันมารถเมย์เที่ยวแรกเลย บ้านไกล” ต้นไม้ : ย้ายมาอยู่หอฉันสิจะได้ไม่ต้องมาแต่เช้า มีนา : “บ้าใครจะย้ายไปอยู่กับนายย่ะ” อิงค์ : “เอ.. ฉันตกข่าวอะไรหรือเปล่า” เพื่อนๆต่างก็ร่วมกันแซวมีนากับต้นไม้ ต้นไม้ : “แค่เสนอทางเลือกเถอะ” อิงค์ : “ยอมเป็นตัวเลือกอีกด้วย มีนาเธออย่าใจร้ายเลยนะ 5555” ฉันแกล้งเย้าเพื่อน ทุกคนก็พลอยแซวไปกับฉันด้วย พี : มัวแต่เล่นกันอยู่นั่น ถึงเวลาเข้ารับรับน้องแล้วไปกันเถอะ เดี๋ยวช้าโดนซ่อมอีก ชีวิตนักศึกษาก็คงหนีไม่พ้นการเรียนและการกิจกรรม จริงๆมันก็สนุกสนานนะ แต่ใจฉันก็ยังคง รู้สึกได้ถึงความว่างเปล่า ที่ฉันเองก็ไม่แน่ใจ ว่าจริงๆแล้วในความว่างเปล่านั้นมันควรเติมอะไรลงไป ที ช่วงรับน้องผมได้แต่นั่งมองผู้หญิงคนนึง ที่เพื่อนผมชี้ให้ดูตอนก่อนเข้ารับน้อง เธอชื่อน้องอิงค์ เธอดูน่ารักสดใส ช่างต่างผู้หญิงที่ผมเห็นในคืนนั้นหรือว่าคนละคนกัน หรือเธอมีฝาแฝด แต่ผมไม่น่าจำผิดนะเพราะผมนั่งจ้องมองเธอแทบจะทั้งคืน วี : “ไอ้ที ไอ้ที!” ที : “อะไรว่ะ” วี : “ไหนมึงบอกว่าไม่สนใจ มึงจ้องจนแทบกินน้องเค้าอยู่แล้ว” ที : “กูแค่สงสัย” วี : “สงสัยอะไร ไม่มีเวลาสงสัยแล้ว ไอ้คิวเรียกมึงไปว๊ากน้อง ไปเร็ว” คิว : “ไอ้ทีมาเร็ว ไอ้โชคแม่งโดด ช่วยกูหน่อยนะ” ผมได้แต่พยักหน้ารับแล้วเดินไปทำหน้าที่ ระหว่างที่พาน้องๆ ทำกิจกรรม ผมยอมรับเลยว่าละสายตาจากเธอไม่ได้จริง ไม่ว่าจะให้ร้องเพลง เต้นท่าประหลาดๆ เธอและเพื่อนๆ ก็ทำตามอย่างสนุกสนาน รอยยิ้มของเธอมันทำให้โลกสดใสจริงๆ หมดเวลาของช่วงทำกิจกรรม ให้ตายเถอะทำไมเวลาเดินช้ากว่านี้หน่อยไม่ได้รึงัย ยังอยากมองรอยยิ้มของเธออยู่เลย ที : “โอเคครับน้องๆ ได้เวลาที่พี่จะปล่อยกลับแล้ว น้องๆคนไหนมีคำถามหรือมีอะไรจะถามพี่ๆไหมครับ“ มีนา : ”พี่ค่ะ พี่ยังโสดไหมค่ะ“ สาวน้อยหน้าสวยที่อยู่ข้างๆน้องอิงค์ส่งเสียงเจื้อแจ้ว พร้อมกับเสียโห่จากเพื่อนผม ไม่คิดว่าจะมีใครกล้าถามแบบนี้ ที : ”โสดไม่โสดอยู่ที่คนถามครับ ถ้าเป็นน้องคนข้างเราถาม พี่จะตอบว่าโสดครับ“ พอดีผมพูดจบเสียงโห่ก็ดังขึ้นทันที ที : เอาหล่ะเลิกแถวได้