Aceleyle karakol merdivenlerini inerken Maria arkamdan seslendi.
“Yavaş yürü! Yetişemiyorum!”
Hava almaya ihtiyacım vardı. Maria’ya da kızgındım. Şu an konuşursam ona bağırırım diye önce öfkemi temiz havada hafifletmek istiyordum. Benim arkamdan çantaları zorla çekiştirerek gelen kadının sesini duyuyordum ama şu an mantıklı düşünemiyordum.
Karakolun dış kapısının önüne ulaştığımda derin bir nefes aldım. Ağlamamak için kendimi zor tutuyordum. Gözlerim dolduğu için nereye gittiğimi bile göremeyecek haldeydim. Son bir güçle önümdeki merdivenleri inmek için harekete geçtiğimde omzum sert bir yere çarptı.
“Scheiße” dedim acıyla bir anda ve dudaklarımı sıkıca birbirine bastırdım. Ben normalde çok sakin kalabilen bir insandım. Asla küfür etmezdim.
"You really are a cheeky girl. I should've l
