Karanlık bir yolda koşuyordum. Bir yere ya da birine yetişmeye çalışıyorum. Birinin bana ihtiyacı var. Ama kim?
“Leila!”
Annem! Annemin sesini uzun zaman sonra duymak içimi parçaladı. Sesini bile özlemişim diye düşündüm.
“Leila! Git kızım! Gelme!”
Etrafıma bakınıp sesin nerden geldiğini anlamaya çalıştım. Ben ona koşmak isterken o bana git diyordu. Ağlamaya başladım.
“Anne! Neredesin? Seni çok özledim! Yanına geleyim!”
“Gelme Leila!” diye bağırdı.
“Anne lütfen! Lütfen!” diye bağırdım ağlayarak.
“Şşşhh!” diye bir ses duydum. Anneminkine göre daha yakından geliyordu. Yüzümün hemen yanından. Nane kokusu yine burnuma dolduğunda bir rahatlama hissettim.
“Uyan Leila. Geçti, tamam.”
Duyduğum sesle sıçrayarak kalktım.
“Annem! Annem nerede?”
“Kâbustu, geçti. Su iç,” dedi, dudağıma barda
