Karşımda, görmeyi hiç beklemediğim biri vardı. Selma...
Temizlik yaptığım için üstüm başım pek iyi değildi. Beni yukarıdan aşağıya süzdüğünde rahatsız oldum.
“Selma Hanım? Evimi biliyor muydunuz?” diye sordum gülmeye çalışarak. Onu eve almak istemiyordum. Neden geldiğini bilmiyordum. Çaktırmadan etrafa bakındım. Sıddık veya Asaf görünürde yoktu. Yüzünde alaycı bir ifade oluştu.
“İnsan kaynaklarından öğrendim. Bir hayırlı olsuna geleyim dedim,” deyince kaşlarımı çattım. Ben bu evin adresini kimseye vermemiştim.
“Ne için hayırlı olsun?”
“Yeni evin için...”
“Ev... Kiralık... Yani bir süreliğine... Önemi yok...” diye geveledim ve üstümü işaret ettim. “Temizlik yapıyordum da ev uygun değil.”
“Aman canım, ev hali ne olacak? Bir kahveni içer giderim,” dediğinde daha da gerildim. Neden bu k
