Polis karakolunun kapısına ulaştık. Uzaktan bakınca yakın gibi gelmişti ama nefes nefese kalmıştım. Resmen işkence gibi bir gündü. Kapıda dikilen nöbetçi memurlarla kısaca bakışıp çekinerek içeri doğru adımladım. Maria da beni gölgem gibi takip ediyordu.
Girişte oturan danışma memurunun yanına geldim. İngilizce konuşarak pek ala dünyanın her yerinde çoğu insanla anlaşabilirdim. Fakat burada İngilizce bilenlerin sayısı çok azdı. Bilenler de öyle garip bir telaffuzla konuşuyorlardı ki anlamak çok zordu.
“Ella Lorenz,” dedim bu yüzden konuşarak anlaşamayacağımı düşündüğüm adama. “traffic accident. (trafik kazası)” diyerek en basit şekliyle söyledim ve hemen başını salladı.
“Inspector Fatih is on your case. I’ll take you to him. (Davanızla Komiser Fatih ilgileniyor. Sizi ona götüreceğim.)”
