Gözlerimi kırpıştırdım. Yanlış mı anlıyordum? Fazla mı anlam yüklüyordum? O zaman aramızdaki bu cayır cayır yakan elektrik neyin nesiydi?
“So... Sorry! I got it wrong.” (Özür dilerim! Yanlış anladım.)
Başını havaya kaldırdı ve kendi dilinde “Bir daha olmasın,” dedi. Yüzünde öyle gururlu ve keskin bir ifade oluştu ki başımı sallamaktan başka bir şey yapamadım.
“Yine de... Teşkür... Siz uğraşıp ev hazırlamış ama ben evi kendim bulsam daha iyi.”
Üzerime doğru bir adım daha attı. “Leila...”
İsmim ağzından döküldüğünde içimde bir fırtına başladı sanki. Yutkundum.
“... Hanım,” diye devam etti. “Oyun oynamıyoruz burada değil mi? Sizi iki kere kaçırmaya teşebbüs ettiler. Hatırladınız mı? Yoksa düşerken kafanızı mı çarptınız? Tekrar doktor çağırayım mı?”
Başımı salladım hızla.
“Güzel... O z
