Aslında seninle ilgili her şeyi seviyorum.
Emre Bay Darcy’nin repliklerine geçtiğinde artık kendimden geçmiş bir hâlde bu anın tadını çıkarırken ne kadar süredir bana kitap okuduğunu bilmesem de bunun her anından ölesiye keyif alıyorum. Emre yanımdayken sahiden de ne yaptığımın önemi yok galiba. Hiçbir şey dikkatimi dağıtmıyor, asla sıkılmıyorum ve kendimi her an çok neşeli hissetmeyi başarıyorum. Tüm bunlar nasıl mümkün olabiliyor, anlayamıyorum ama sahiden de böyle hissediyorum.
Artık meşhur finale yaklaşırken Emre başını kitaptan kaldırıp bir an bana bakıyor. “Su içmek için kısa bir mola verebilir miyim minik begonyam?”
Mutlu mutlu başımı sallıyorum. “Evet. Çok mu yoruldun? İstersen yarın da devam edebiliriz.”
“Hayır, yorulmadım. Sadece biraz boğazım kurudu da…”
“Hemen getiriyorum!
