Aslında buna alışabilirim.
Yeni güne olabilecek en mutlu şekilde başlıyorum. Daha alarmım bile çalmadan uyanmak benim için öyle alışılmadık ki saati kontrol ettiğimde duruma bir hayli şaşırsam da geri yatmak yerine önce yanı başımda uyumakta olan adama, ardından parmağımdaki yüzüğe bakarak gülümsüyorum.
Dün yaşadıklarıma hâlâ inanamıyorum. Bana evlenme teklif etmesini beklediğim onca anın ardından böyle beklenmedik bir teklifle karşılaşabileceğimi aklımın ucuna bile getiremezdim ama Emre Bucak bir yolunu bulup beni şaşırtmayı başardı, hep yaptığı gibi…
Yüzüğüm göze batacak kadar büyük olmasa da beklediğimden daha büyük duruyor. Acaba sürekli takmaya alışabilir miyim? Daha önce bunu hiç düşünmemiştim fakat şimdi bu hediyeyi sevdiğimi fark ediyorum. Sanırım bir yüzüğe ihtiyacım olduğunu f
