Si Anya Tasya R18 (Completed)

5

Kung siguro sa ibang pagkakataon ito nangyari, wala akong mararamdamang hiya para sa mga ginawa niya sakin. Ganoon naman dapat, ngunit sa tuwing nakikita ko siya. Isa lang ang naalala ko. At sa tuwing gano'n, tanging ilang at diri ang nararamdaman ko.

Hindi ko magawang makisalo sa pinag-uusapan nila... At lalo namang ayaw ko makisalo. Sa ideya pa lang na iisang hangin ang binubugahan nami'y parang hindi na ako makahinga ng maayos.

Kung hindi lang nakakahiya, at kung hindi lang dahil sa takot ko na makaramdam ang dalawa... Kanina pa ako umalis.

"Anong plano mo sa Kolehiyo?"

Binabalitaan ko si Mama sa mga nangyayari sa akin ngayon. Mabilis itong magreply na unusual sa kung paano ito katagal sumagot sa text ko noon. Ramdam ko ang pag-aalala sa mga kataga niya. Dahil siguradong dahil iyon sa unang beses na malayo ako sa kanya.

"Oy..." Siko sa akin ni Bell. Muntik ko nang nabitawan ang hawak ko na cellphone. Naging maliksi lang ako noon kaya di natuluyan.

"Plano mo raw?" Bulong ni Bell.

Nanlaki ang mga mata ko, una ay dahil hindi ko maintindihan ang tanong niya. Pangalawa dahil sa malisyosong titig sa akin ni Andres... Kung sana'y titig lang iyon na pwede ko ulit baliwalain. Di sana't hindi ako kinakabahan ng ganito.

Para itong manyakis sa paningin ko. Panay ang himas nito sa pang-ibabang labi. Mukhang manyakis na napagkaitan.

Siraulo niya!

"Anong plano mo sa Kolehiyo? Wala kasi kaming ideya sa kursong gusto mong kunin. Wala ka pa naman naikekwento." Bigay klarong tanong sa akin ni Bell.

"Ah---ha? U-hhmm." Napaiwas titig ako roon.

"Nursing or educ. Hindi ko pa alam. Nasabi ko na kay Mama iyan, gusto niya sanang nursing ang kunin ko. Yon kasi ang plano niya kay... Uhm... A-ana."

Naiilang na wika ko. Napatitig sa akin sandali si Jingle na abala sa kanyang boyfriend. Wari ay naghihintay sa idudugtong ko. Kahit wala na naman.

"Sana sa Maynila ka, Anya." Malungkot na suhestyon ni Bell, kahit na ngayon pa lang alam na naming dito ako mag-aaral. Kung sana nga lang hindi ko iniisip ang lungkot na mararamdaman ni Mama pag pinursige ko ang Maynila... Yon ang gagawin ko.

Maaga kaming nakatulog dahil sa pagod, na sadyang ipinagpapasalamat ko. Ayaw ko na kasi, ayaw ko na sa pakiramdam na sa tuwing may ginagawa ako ay ramdam ko ang pagsunod ng kanyang mga mata. Hindi naman ako gano'n kamanhid para walang maramdamang kilabot.

Kahit sa panaginip, hindi ko makalimutan ang hagod ng kanyang mga labi't mata. Para bang... Isa akong specimen na dapat katitigan ng mabuti. Kaya kahit sa kalagitnaan ng pagod at kaonting tulog, hindi na ako muling dinalaw ng antok. Napapikit na lamang ako nang tumagal ang titig ko sa kisame.

Medyo iritado ako nang aking piniga ang mga mata. Naiinis ako, pero bakit ganoon...?

Kinaumagahan, ganoon na lang ang saya ko nang mag-aya si Jingle at Nathan na tumungo sa isang isla na medyo malayo sa dalampasigan. Sabi nila, maganda raw roon. Mahirap nga lang pag inabutan ng hightide.

Kuha ng picture roon at kuha rin ng picture rito ang ginawa namin ni Bell, abala si Jingle sa kanyang boyfriend na ewan... Parang may kakaiba.

O sadyang nasira na rin ang tiwala ko sa lalaking yon.

Hapon na kami nang nakabalik, at saktong pagkakalingon ko ay siyang saya na nadama ko noong nasiguro kong ngayon ang alis ni Andres. Tahimik lang ako habang tinatanaw ang likod niyang may bitbit na bag. Sigurado ako na uuwi na ito ngayon...

Kaso kung anong bilis nang paglipad ng pag-asa at saya ko noon, siya namang bilis ng paglagapak. Iiwas na nga lang, doon pa ang bagsak.

"Anya, ang daya naman. Kailangan mo ba talagang maunang umuwi?" Tanong ni Bell habang tinutulungan akong mag-impake. Nalulungkot ako, dahil hindi ko pa man nasosolo ang enjoyment ay kailangan ko na talagang umuwi.

Kung hindi lang sa pakiusap ni Mama, nuncang uuwi ako... At sasama kay Drei.

"Mag-ingat kayo, hihintayin ko na lang kayo sa Bayan. Pagkatapos punta tayo sa bahay." Wika ko at sinilip ang tatlo.

Dala ko ang malaking bag ng pababa ng hagdang bato. Nasa loob nang isang hotel doon sa kabilang resort si Drei... Naghihintay. At nangangatog na naman ang tuhod ko sa kaba. Pakiramdam ko, kahit anong distansya at kahit anong may kinalaman kay Drei, parang kadugtong na roon ang ideyang may hindi mangyayaring maganda sa pagitan namin.

Ganoon ba talaga pag matured na ang lalaki? Iba ang dating? Iba ang nakikitang dahilan kung bakit lumalapit sila sa mas bata?

Kasi yon ang tingin ko.

"Let's go..." Ngiti niya, hindi na mukhang ngisi ito sa paningin ko.

"Ako na ang magbabayad." Hindi ko pa man naaabot ang bayad ay dinukwang niya na agad ako ng pambayad. Hindi ako nakaimik ngunit nakatitig ako sa panga at ilong niya. Nakaside view ito dahil sa pag-aabot ng bayad. At lalo naman dahil nasa kabilang upuan siya.

Hindi na ako umimik kahit alam ko at ramdam ko na maya't maya ang lingon niya sa akin.

Madilim na sa labas, at kahit alas sais pa lang sa relo ko nakakaramdam na ako ng antok.

"Have a bite." Halos mapatalon ako noong nag-abot siya ng ewan, hindi ko naman makita... Ngunit mukhang kaitsura noon ang snickers... At lasang snickers din.

"Anya..."

Tawag niya kalaunan, nanigas ako ng kaonti at nilingon siya kahit panay ang kagat at dila sa labi ko dahil sa naiwang snickers doon.

Nahuli ko, na nakakainis, ang pagkagat niya sa ibabang labi. Sa klasi ng tingin niya, parang naalala ko iyong gabing hinalikan niya ako.... Ganoon na ganoon iyon.

Kaya ganoon na lang ang panlalaki ng mga mata ko... Hindi pwede, ayaw ko.

"Just a taste, plssss..."

Shit!

Tinulak-tulak ko siya sa pag-aakalang matitibag ko iyong ginagawa niya. Kaso mas lalo lang akong nataranta noong kumiwal-kiwal ang dila niya sa labas ng labi ko.

Just a taste?! s**t!

Matagal niya akong hinalikan, madiin ngunit mababaw. Matatag ang loob ko na hindi magpaanod. Sinarado ko ng mabuti ang mga labi ko ngunit...

Inantok ako, parang mahuhulog ang mga mata ko habang mahigpit ang kapit sa jacket niya.

No...

Hindi pwede...

Traydor, traydor ako kasi nadarang ako't nakalimutan ko na nandidiri nga pala ako sa kanya... Naibuka ko iyong bibig ko at parang kidlat na mabilis na pumasok ang dila niya sa loob ng bibig ko. Naghahanap, nagmamalikot at naghahanap ng init.

Napasinghap ako at mas lalo pang napahigpit ang kapit sa kanya. Halos hilahin ko na siya.

At hindi ko maintindihan kung bakit biglang parang nasusunog ang mukha ko sa init.

Pakiramdam ko para akong sasabog, na hindi ko maintindihan kung bakit sa halip na maramdaman ang pandidiri ay iba ang aking naramdaman... Init.

Instinct at dala ng sitwasyon ay ginaya-gaya ko ang ginagawa ng kanyang labi, sinubukan ko... At mas lalo lang akong nalito at nakalimutan ko ang lahat.

"I said, just a taste but I forgot Anya." Hinihingal na wika niya pagkahiwalay sa akin.

Namumungay ang mga mata ko, hindi ko inaasahan iyon. Hindi ko rin inaasahan ang halik na iyon.

Ngunit ramdam ko sa sarili ko na gusto ko pa... Na gusto ko pa ng panibago. Hindi ko maintindihan kung bakit ganoon... Hindi naman yata ganito ang naramdaman ko noong unang naghalikan kami. Bakit parang mas lumala ang init na nararamdaman ko.

"W-wag mo'kong isusumbong kay Mama, Drei..."

Ngumiti siya, nawala ng tuluyan ang ngisi niyang pinapakita sa akin lagi. "Oo, atin-atin lang 'to. Baka mapatay ako ng Lola mo e."

Napangiti ako ng kaonti, kinatitigan ko siya ng mabuti. Inaalala kung bakit nga ba ito na ang nararamdaman ko ngayon? Hindi ko alam ngunit nadala ako sa halik na yon.

At gusto ko pa talaga ng isa.

"Bakit ganyan ka makatitig? Was I bad?" Seryosong tanong niya.

Napangiti lang ako at naiilang na umiling bago mahigpit na kumapit sa sout ko ring jacket.

Mainit, marahil sa sout kong jacket.

Muli ko siyang nilingon, hindi ko pa rin maintindihan kung bakit hindi ako mapakali.

"Anya?" Nagtatakang wika niya, ngunit nagtataka ba iyon kung ang ngisi nito ay muli niyang pinakita sa akin?

"Date me first." Pilyong ngisi niya.

Nalaglag ang panga ko... Ha? Ano raw?

"Ma, ako na po ang bahala..."sabay alalay ko sa kanya paupo sa sala. Napabuntong hininga ako, kasi kung kailan ako nakauwi doon naman dinatnan ng sakit si Mama.

"Sige na, 'nak. Puntahan mo na yong Grocery. Kaya ko ang sarili ko." Mahinang wika ni Mama.

Umiling ako at wala rin naman siyang nagawa. Inalagaan ko siya ng ilang araw. At sa ilang araw na yon, lagi ring nandoon si Drei. Kakalimutan ko na sana iyong nangyari kung hindi lang sa hayagan nitong 'pagkakagusto' raw sa akin. Nagpaalam siya kay Mama, na akala niya yata gano'n-gano'n lang at papayag kaagad si Mama.

Ayaw ni Mama, hindi dahil sa bata pa ako. Ayaw ni Mama dahil pag-aaral daw muna at ayaw niyang matulad ang kapalaran ko kay Ana.

Naiintindihan ko, dahil bunga rin naman ako ni Ana at ang dugo niya ay nanalaytay sa akin... Maaaring pag kinulang ako sa gabay, magiging katulad ko siya.

Ayaw ko no'n... Ngunit sadyang may hinahanap ako, tulad noong sa bus.

"Anya, saan ka? Ba't nakabihis ka? May lakad ka ba?" Nahuli ako ni Bell sa palengke! Sa pasadahan ng tricycle. Patungo iyon sa kabilang block.

Nagpaalam ako kay Mama na pupuntang mall lang at may bibilhin ngunit iba ang aking direksyon.

"May bibilhin lang, sa kabilang bayan." Rason ko kahit na kinakabahan na baka mahuli niya ako.

"Ah, sige mag-ingat ka."

Nakahinga ako ng maluwag lalo na noong tinawag siya ng kanyang pinsan.

"Sa Block 4 po." Wika ko sa driver.

Tinext ko si Drei, na pupuntahan ko siya tulad ng pinag-usapan namin. Hindi ko alam kung bakit naging 360 degree ang naging ikot ng sitwasyon. Halos ikamatay ko nga noon ang pandidiri ko sa kanya. Ngunit ito, pupuntahan ko siya kasi naghahanap ako ng init ng halik ng niya.

Alam kong mali, alam kong hindi dapat. Pero kasi... Ganito ba talaga ang mga kabataan ngayon? Masyadong mapusok? Dahil pansin na pansin ko ito sa sarili ko.

"Salamat po." Pagkababa sa Village. Hindi roon sa subdivision na pinuntahan naming club noon.

Iba ito, isa raw sa bahay niya.

Naglakad ako at binantayan lahat ng house number hanggang sa napahinto ako sa maliit na bahay na 'to. Mukhang walang tao ngunit alam kong nandiyan siya.

Sinabi niya.

"I cooked..." Ngiti niya at hinila ako sa maliit na kusina niya. Natakam ako... Ngunit mas nanaig sa akin ang pagkasabik.

"Pwede bang mamaya na lang yan, Drei?" Namumulang wika ko.

Lumingon siya sa akin na mukhang nagtataka.

"Baka lumamig?" Nakataas kilay na wika niya.

Ngumiti ako at namumungay ang mga matang hinila ko siya paakyat sa ikalawang palapag.

"Saan room mo?"

"Anya, are you okay?"

"Kasalanan mo." Nahihiyang wika ko at sinubukang buksan ang dalawang silid.

Iyong huli na lang, kaya bago yon nilingon ko siya at namumulang pinisil ko ang kamay niya.

"Magagawan mo ba ng paraan i-itong... Libog na nararamdaman ko?"