“Mauuna na ako sa pag-uwi. Tapos na ang shift ko kaya---“
“Riley, wala kang kasabay sa pag-uwi. I’ll take you home, all right?” Izaak cut my words short. Inilibot ko ang tingin sa bar at agad na napalabi nang makitang halos puno pa rin ito ng tao kahit na mayamaya ay umaga na.
Bumaling ako ng tingin kay Izaak at tipid siyang nginitian. “Ayos lang ‘yan. Kaya ko namang umuwi nang mag-isa,” I assured him.
Nag-angat siya ng tingin sa akin at napailing. “Gabi na, Riley. Saka baka abangan ka ng lalaking bumastos sa ‘yo kanina, mahirap na. Alam mo naman ang puwedeng mangyari kung sakaling mangyari iyon, hindi ba?”
“Izaak, oo at bastos ‘yong si Matthew pero tingin ko naman ay hindi ‘yon gagawa nang ganoon. Saka kanina pa siya umuwi noong pinaalis mo. Imposible namang naghintay pa siya nang gan
