MULA SA pinakalikod na bahagi ng medicine cabinet ay inabot ko ang banig na mayroong maliliit na tableta at binilang ang laman.
Tatlong araw ang inimintis ko sa pag-inom. Tsk.
Tatlong araw, at tatlong gabi kasi ang inilagi namin ni Aki sa yate nito, at sa loob ng mga panahon na iyon ay hindi ako nakainom nito. Hindi ko naman kasi inaasahan na tatagal kami ng ganoon katagal, nang umalis kami nang umagang iyon. Ang buong akala ko ay kung saan lang ang punta namin nito, at uuwi din kaagad kami, kinagabihan. At dahil nasa gitna kami ng karagatan ay wala akong tyansa na makabili ng maaari kong ipamalit sa naiwan kong mga tableta sa bahay.
Mula pa lamang nang unang araw na may mangyari ulit sa amin ni Aki, nang muli kaming magkita, ay sinisigurado ko nang hindi ako magmimintis sa pag-inom nit
