UMALIS SI AKI mula sa pagkakakubabaw sa akin at tumayo sa gilid ng kama. Pinaraanan nito ng dila ang paligid ng mga labi habang nakatunghay sa akin, na tila ba isa nga akong masarap na pagkain na nakalatag sa harapan niya.
Ang lakas naman ng kabog ng dibdib ko sa labis na antisipasyon. Pakiramdam ko ay malapit nang tumalon palabas ng dibdib ko ang puso ko sa lakas ng kalabog niyon sa loob.
Kitang-kita ang lakas ng pag-alon ng dibdib ko, sa bawat paghinga ko.
Ramdam na ramdam ko rin ang pagpintig ng pagkabavae ko, na tila sabik na sabik na ring naghihintay sa gagawin dito ng itinuturing na amo.
Yes, amo. Dahil may palagay ako--no, sigurado ako. Na hindi magiging ganito ang pakiramdam, kung iba ang nasa harapan ko ngayon.
Tanging ang asawa ko lang ang may kakayahang bumuhay ng makamundo
