Kübra, kocasının sürekli çalıp duran ama pek takmadığı telefonuna bakıp dursa da o yanında uzanıp duymazdan gelerek filmi izliyormuş gibi yaptığı için bir şey sormadan ekrana bakmaya devam ediyordu.
Öleceğini düşünmüştü.
Canı çok yanmıştı.
Hala da yanıyordu.
Üzgündü.
Bunu ona yapan annesi olduğu için, kafayı bu derecede yediği için; onu hiç sevmediği, öldürecek kadar gözden çıktığı için; kötü de olsa onu kaybettiği, annesiz kaldığı için…
Elinden bir şey gelmemişti.
Yine.
Bu yüzden de üzgündü.
Daha önce davransa, annesinin tedavi olması için babasına ısrar etse, bir merkeze yatmasını sağlasa ne kendisi yaralanacaktı ne de annesi ölecekti…
Bunların pişmanlığını yaşarken Kerimhan’ın kadının ameliyattan sağ çıkamadı demesine de inanmak istemiyordu.
Sağ çıksa bile Emir Ali ya da
