Hastaneye geldiklerinde herkes onu karşılar sanan Kübra, insanların gittiğini fark edince somurtarak babası ve kocasına baktı.
“Amcamlar nerede? Haber vermediniz mi?” diye sordu.
Yatağa taşıdıkları sırada canı fena yanmıştı. Gözleri ağlamaktan kızarmıştı. Sesi de kötüydü. Dudağını bükmesine bile gerek kalmadan yeterince kötü görünüyordu. Bir de dudağını bükünce hepten acıklı bir hale bürünmüştü.
Sedat Bey, karısından bahsetmese de kızının olanlar yüzünden berbat hissettiğini görebiliyordu. Kerimhan’a dönerek “Çağırmadın mı?” diye sordu. Sesi fazla sert ve tahammülsüzdü.
Kendi eliyle karısını öldürmek zorunda kalmak, kızının neredeyse ölüyor olması, hem de annesi tarafından öldürülüyor olması… Düşündükçe delirmişti. Hala sinirini çıkaramamıştı. Özellikle kızına yolda bile kan vermeye de
