Ömer hastaneye ulaşmadan önce arayan Mehmet’in telefonuna aceleyle cevap verdi.
Mehmet, “Yenge sağ, adamlardan birisi arayıp haber verdi,” dedi. “Ne yapsak abi?”
Ömer, kırmızı ışıkta durup elini şakağına götürdü. Sonra düşündü. “Biz gebertsek sıkıntı,” dedi. “Alıp bir hastaneye götürün. Kurtulursa neden böyle bir mallık yaptığını da anlamış oluruz… Belki Sedat Baba kendi doğramak ister…” diye mırıldandı.
Mehmet, “Tamam Abi,” dese de kadını zerre kurtarmak istemiyordu. “Ben kazsam bir mezar, gömsek olmaz mı?” diye söylendi.
Ömer, “Olmaz,” dedi. “Kübra nasıl?” diye sordu. “Yetiştirdiler mi? Sesin sakin geliyor?”
Mehmet, dışarı çıkıp etrafı kolaçan ederken “Ameliyathaneye taşıdılar bile,” dedi. “Yaşıyordu. Kurtarır bence ama yengeler korktu ya, içeride kıyamet kopuyor… Eylem Yenge inatla
