Herkes akşam yemeğini yemiş ve konağın taş bahçesindeki sedirlere oturmuş muhabbet ediyorlardı..
Piknikten akşam üzeri beş civarı dönmüş ve ev ahalisinin ben hariç kısmen hepsi, üzerindeki mangal kokusundan arınmak için duşa atmışlardı kendilerini..
Sevda annem yemek yiyecek yer kalmadı artık desede, Naile hanım kızlara yinede sofra kurdurtmuş ve herkesi yemek yemesi için darlamıştı.. Kadın öğün atlarsak, öleceğimizi falan düşünüyordu sanırım..
Sahar denen kızın kaçamak bakışlarını üzerimde hissediyor, ama yeniden iki kelam etme girişiminde bulunmuyordum..
Buluşmaya gitmediğim için, Özlem denen sarı çiyanın kıza yeniden beni sorduğundan adımın Gizem olduğu kadar emindim..
Onun için özel bir randevu hazırlıyordum ve çok beğeneceğine kendi kendime garanti veriyordum..
Ali Asaf dalgalı
