-ELARA-
Atlatmıştım.
Bir ara heyecandan öleceğim sandım. Hatta çok korktum ama beklediğim gibi geçmedi yemek. İona'nın yanımıza gelmesi dışında her şey sorunsuz geçmişti. Heyecandan Royce'un yüzüne bile bakamamıştım. Ama o kadın gelip Royce'u kendine ait bir malmış gibi ilan edince tepem atmıştı. Ayağa kalkıp ona terbiyemi bozmadan haddini bildirmiştim. Giderken Royce bana ait sen de bunu anlayacaksın dediğinde Royce'a öyle öfkelenmiştim ki sinirden dişlerim kırılacak kadar sıkılmıştı.
Fakat hemen ardından savaşçıların takdir dolu onaylarını görünce, bir şeyi çok iyi anladım.
Buradaki insanlar kendini sakınmaktan hoşlanmıyor. Yapmacık ve sahtelikten asla. Kibarlık maskesi altında karakterini gizlemek onlara endişe verici geliyor. Yani bu yemekten sonra çıkardığım tek sonuç, burada hay
