Pamela
Bagamat nakakalimutan ni Blaze kung nasaan nga ba kami. Kasi minsan nagagawi ang kamay niya sa loob ng t-shirt at short ko. Hinahayaan ko siya na hinahawakan niya ako sa maselang parte ng katawan ko. Kapag nanggigil na siya. Patungo sa pagkalimot titigil din. Kahit kita ko sa kaniyang mata na sobrang hirap niyon para sa kaniya.
Gagawin ni Blaze ngingiti na lang sa akin sabay yayakapin na lang ako ng mahigpit ibabaon ang mukha sa buhok ko na para bang inaamoy niya ako roon.
“Ang hirap nito, hon,” hinihingal ang boses niya pagkatapos nakuntento na lang ito sa payak-yakap at minsan ay pahalik-halik niya sa ‘kin ngunit halos ayaw naman tigilan ang labi ko.
Tingin ko mga isang oras na ang itinagal namin sa pagbabad. I reminded him about his injured leg, pinaalala ko sa kanya na umaho
