Pamela
“A-ate Pamela. Ate tulungan mo ako please ayaw ko rito,” umiiyak na tumakbo patungo sa akin ang kapatid ko at mahigpit akong niyakap. Mariin akong pumikit at mahigpit ko rin siyang niyakap pabalik, hindi ko rin napigil ang luha nag-uunahan malaglag sa pisngi ko habang hinahaplos ko ang likuran nito.
“Prince…” I only said and silently cried. Naawa ako sa kapatid ko hindi ko nai-imagine ang takot nito ng ipakulong idagdag pa na hindi ito ligtas sa loob ng kulungan.
“Patawarin mo ako Ate Pamela. N-nagsinungaling ako sa ‘yo…Hindi ko sinabi na hindi na ako pumapasok sa eskwelahan. Sorry ate. Sorry,” tulo luha na saad ng kapatid ko.
“Shhh…hindi galit ang Ate ha? Huwag mong isipin ‘yon.” Umalis ako ng pagkakayakap sa kaniya at pinahid ko ang luha sa mata niya kahit meron din ako sa pis
