TBW SERIES1: SEVENTEEN
848 Words
Halos hindi nakatulog ng gabing iyun si Dave at hindi pa sumisikat ang araw Ay bumaba na siya ng silid.Hindi na niya natanong si Gabbie dahil bigla ito nawala marahil maaga ito namahinga hindi naman niya mahagilap ang iba pang mga kapatid nito.
Naliligalig siya ngayon isang araw na niya hindi nakikita ang babae.Nagtungo siya ng kusina para magtimpla ng tsaa.
"Kuya Dave?" si Gabbie.
Agad na nilingon niya ito.
"Good morning," aniya.
"Ang aga niyo naman po nagising?"
"Oo,hindi lang ako makatulog," tugon niya rito.
"Uhm,ganun po ba," tatango tango nito turan.
"Pwede ko bang malaman kung nasaan ang Ate Amelia mo? Kagabi pa sana kita tatanungin,bakit Wala siya rito?'pagtatanong na niya rito.
Matagal bago ito nakasagot.
" uhm,kasi Kuya may inaasikaso si Ate Amelia...pero wag ka mag-aalala nandito lang naman si Ate Amelia magpapakita rin yun sayo,"sabi nito na bahagya napapangiwi.Hindi niya alam parang nagsisinungaling ito lalo pa at iwas ang mga mata nito sa kanya na hindi naman nito ugali gawin iyun sa tuwing magkausap sila dalawa.
"Ganun ba," tangi naitugon na lang niya rito.Duda talaga siya sa sagot nito pero hindi niya gugustuhin na lumagpas siya sa limitasyon sa pagiging mausisa.Hindi niya ugali iyun.
Pilit ito ngumiti sa kanya."Magluluto na ko ng almusal natin,"anito.
Tumango siya rito at pinanuod ang paggalaw nito sa kusina.Tahimik na lang siya nagtsaa.
Naiinis siya dahil hindi man lang nagsabi sa kanya si Amelia na mawawala ito.He sighed.
He miss her so much.Gustong-gusto na niya ito makita.
Buo maghapon nasa silid lang si Dave.Wala si Amelia kaya ikinulong na lang niya ang sarili sa silid-tulugan.
Ilang katok ang pumukaw sa kanya.At napagbuksan niya si Veron,na ngayon ay dalawa klase na lang ang kulay ng buhok nito.
"Hi,Kuya!" masigla nito bungad.
"Come in," anyaya niya rito.
Agad naman itong tumalima at agad na tinungo ang balkonahe kung saan siya maghapon tumambay.
"Naisip ko lang baka naiinip ka kaya kinatok na kita," magiliw nito sabi.
He shrugged."okay lang naman ako."
"Hmm,may importante lang kasi ginagawa si Ate Amelia..anyway,gusto mo bang gumamit ng phone?"anito at dinukot nito ang aparato sa likod ng bulsa nito.
"Here,naisip ko baka namimiss ka na ng pamilya mo,why not to tell them that you were okay,"suhestyon nito sa kanya.
Damn,hindi niya naisip ang bagay na iyun.
" Can I?"aniya.
"Sure,unli call naman yan eh," anito na sinamahan pa ng pagkindat sa kanya.
He smirk at her.Ito at si Erin Ay may pagkapareho ugali,parehong bubbly at playful.
Inabot niya ang aparato.
"Maiwan muna kita,"paalam nito at walang anuman lumundag sa balkonahe.
Damn,agad na dinungaw niya ang babae.Nakangisi ito kumindat sa kanya at tinalikuran siya papasok sa kabahayan.
Napailing na lang siya.Masasanay din siya sa mga kakaibang tricks ng magkakapatid.
Agad na dinayal niya ang numero ng kaibigan si Kian na siya rin kasosyo niya sa trabaho.
Ilang ring bago ito sumagot sa kabila linya.Ito lang ang kontak na kabisado niya ang numero.
" Hello?"anang ng boses ng kaibigan.
"Kian,"usal niya.
"Dave? Dave Dornan? Ikaw ba yan? f**k! Is that you?!" bigla pagkabuhay ng boses ng kaibigan.
"Hell! Dornan! Where the hell are you?!" anang ng isa pang Boses.
Kilala niya ang boses iyun,ang kaibigan niya na isang private investigator.
"Dave? Come on,speak up! Where the hell are you?!"pagsasalita muli ni Kian.
" Okay lang ako mga dudes,"tugon niya rito.
"Puwes kami hindi okay! Putcha mag-iisang buwan ka ng nawawala,Dave Dornan!" asik nito sa kabila linya.
"Nasaan ka ba? Malapit na ko magduda sa kakayahan ko bilang Private Investigator dahil hindi kita matagpuan kahit anong gawin ko hanap sayo," frustrated na usal ng isa niya kaibigan.
Napangisi siya sa narinig niya iyun."please,don't give up on me."
Isang malakas at malutong na mura ang naging sagot ng kaibigan inbestigador sa kanya.
"Hey,Dude,seriously..Nasaan ka ba ngayon,bigla ka na lang nawala parang bula,akala namin nakidnap ka na o di kaya patay ka na,damn,dudes! Mamatay na kami kakaisip dahil sayo at ngayon mo lang kami naisipan tawagan?!" hinanaing litanya ni Kian sa kanya.
"Pasensya na,siguro kapag nakabalik na ko ulit dyan saka ko ikukwento kung anong nangyari sakin,"
"Are you sure,you okay?" concern na nito sabi.
Tumango siya kahit hindi nito nakikita.
"Yes,and I'm safe wherever I am now..tumawag lang ako para sabihin na ayos lang ako,pasensya na sa pag-aalala," aniya.
He heard him sighed.A relief sighed."Yeah,we glad you are still alive,"anito.
"Humanda ka sa pagbabalik mo Dito,Dornan! " aniya ng isang kaibigan.
Napailing na lang siya.Kung maging masaya man siya ay iyun parte na nakilala niya ang kanya mga kaibigan.
"Sige na,tatawag na lang ako kung kinakailangan," pagpapaalam niya.
"Okay,and don't worry hindi pa bankrupt ang business natin kung hindi mo naitatanong," anang ng kaibigan.
"Yeah,you handle it without me,dude.." aniya.
Pagkatapos ng pag-uusap nila saka lang niya napagtanto kailangan na rin niya paghandaan ang pagbabalik niya kung saan siya nagmula.
Marahas siya napabuga ng hangin.Ngayon pa lang naninikip na ang dibdib niya na lilisanin na niya ang lugar ito at si Amelia.
Napahigpit ang hawak niya sa aparato.Marapat na siguro kumilos siya na ipaalam Kay Amelia na gusto niya ito makasama.
And that he is already fall in love with her.
- Writer
