TBW SERIES1: TEN
650 Words
Naiwan tahimik si Dave. Unti-unti natatanggap na ng isip niya ang mga nangyayari.Ang mga sinabi ni Amelia Ay hindi kapani-paniwala.Sa libro lang mababasa ang mga uri nito.Hindi niya mapaniwalaan pero ayaw niyang makita nasasaktan ito sa tuwing ipapakita niya na kabaliwan lang ang mga iyun.
Pinuno niya ng sariwa hangin ang dibdib.Mula sa di kalayuan natatanaw niya ang may kataasang glass house.
Nasa gitna man ng kagubatan ang tahanan ito napakaganda at moderno ang kagamitan at pagkakagawa ng bahay at ng nakikita niyang Glass house.
Nakakamangha naipatayo ang mga ito na walang sinuman tao na tutulong sa kanila!
"Kuya Dave..?"pukaw ng isang boses sa kanya mula sa likuran niya.
Agad syang lumingon sa pinanggalingan ng boses na iyun.Isang magandang babae na may kulay berde mga mata at kulay pulang buhok na alon-alon na umabot hanggang sa maliit nitong beywang.
She's so charming with her sweet smile.
It's Gabbie.
May bitbit itong isang tray.
"Uhm,dinalhan po kita ng tsaa,kung okay lang?"nanantiya nitong sabi.
He's nodded to her.
Kimi itong lumapit sa kanya.Nilapag nito ang tray sa glass round table.Pinagsalin sya nito sa maliit na tasa.
"Sana magustuhan niyo po ang lasa," anito ng maipagsalin sya nito.
Kinuha niya ang tasa at sumimsim roon ng kaunti.
Natigilan sya sa lasa.May kakaiba sa tsaa.Sumulyap sya rito at nakangiti itong nakatingin sa kanya.
"This is a tea?" aniya rito.
Tumango ito."Opo,Kuya Dave ,gawa sa rosas..Rose Tea,"sagot nito.
"Really?" aniya at muling sumimsim sa tsaa.
Amazing!
"Paano mong naisipan gawin tsaa ang isang rosas?" namamangha niyang tanong rito.
Mahina itong tumawa.
"Mahilig kasi ko sa mga rosas at dahiL mahilig din po ako mag-inbento ng kung ano-ano naisipan kong gawin inumin o pagkain," anito.
"That's amazing," mangha puri niya rito.
Namula ang maputi at makinis nitong pisngi sa papuri niya.
"You are genius and amazing,Gabbie," aniya.
Napakurap-kurap ito sa sinabi niya.
May mali ba syang nasabi ? O ayaw nitong pinupuri ito?
"Uhm,i--" hindi na niya naituloy ang sasabihin ng bigla ito yumakap sa kanya.Nabigla sya sa ginawa nito pagyakap sa kanya.
"Salamat,Kuya Dave ,kayo po ang kauna-unahan tao na hindi namin kauri na pumuri sakin,sobrang nakakataba po ng puso,sana matanggap niyo ang mga tulad namin...lalo na si Ate Amelia," mahaba nitong saad habang mahigpit na nakayakap sa kanya.
Tila binalot ng kung ano ang puso niya sa malambing nito boses.Ito ang kauna-unahan pagkakataon na may yayakap sa kanya at may magsusumamo.Hindi niya kayang biguin ang babae nakayakap sa kanya tulad ng nararamdaman niya sa Ate Amelia nito at hindi niya maaatim na saktan ito.Bago pa man sya makaganti ng yakap rito ay mabilis na itong humiwalay sa kanya.
Masaya at may lungkot sya nababanaag sa mga mata nito.
Naikuyom niya ang mga palad.
"Naniniwala ako na hindi niyo po kami ipagkakanulo sa iba," anito.
"Hindi..hindi ko gagawin yun,pangako ko yan," sinsero niyang sabi rito.
"Salamat,Kuya Dave!"masaya na nitong bulalas.
Hindi na niyang napigilan mahawa sa pagiging masiyahin nito.Gusto niya tinatawag sya nitong Kuya Dave..she is such a sweet girl.
"Gusto kong magpasalamat sa inyo sa pagpapatuloy sakin rito kahit alam kong hindi dapat ginawa ng Ate Amelia niyo..," maya-maya usal niya.
Dahil sa kanya ..sa uri niya nagkagulo ang magkapatid na si Debbie at Amelia.
"Pasensya na po sa nangyari kanina," napabuntong-hininga ito." Labis lang ang galit ni Ate Debbie sa mga tao sa nangyari sa aming ama at ina,"malungkot nitong tugon.
"Nauunawaan ko.."simpatya niya rito.
" kung ganun po,nais niyo pa po manatili rito?"bigla nitong sabi.
Nagtataka napatingin sya rito.
Nahihiya napakamot ito sa ulo.
"Matalas po kasi pandinig namin kaya narinig ko," kagat-labi nito turan.
He chuckled."I see..."
Natigilan ito sa tinuran niya.
"Okay lang ba?" tanong niya rito.
Tumango ito ng sunod-sunod.
"Syempre naman po!" malakas nito bulalas.
Ngayon may dahilan na talaga siya na manatili muna sa lugar na ito.
He want to know them. To see them smile lalo na sa isang tulad niya na iniiwasan ng mga ito.
- Writer
