CHAPTER FOUR
1787 Words
Akala ni Lana katapusan niya na kanina pero akala lang pala dahil pinakawalan siya nito ng nakatali sa kanyang magkabilang kamay.
Naupo si Lana ng di kalayuan sa lalaki. Naka cross ang mga kamay sa kanyang dibdib.
“About your jo—” Bago niya pa matapos ay nagsalita na ako.
“I’m not like them!” Sagot ni Lana ng diretso habang sinalubong niya ang mga mata nito ng matapang.
Napatitig si Cyrus sa kanya ng ilang sandali na para bang pinag-aaralan ang kanyang susunod na sasabihin. Taas-noong nakipagtitigan si Lana sa kanya, pero sa kaloob-looban niya ay naiilang siya sa paraan ng pagtitig nito.
“Do you even know me?”
“Hindi, kaya kung maaari, palabasin mo na ako dito. Ayaw ko ngang maging s*x trafficker! Katulong ang gusto kong pasukin na trabaho.” Matapang na sabi ni Lana.
“Oh.”Napatango-tango si Cyrus sa sagot ni Lana.
“Hindi ba ang isa sa mga source ng s*x trafficking ay involved ang drugs?”
Kumunot ang noo ng lalaki at kapagkuwan ay nagkibit-balikat.
“So, do I look like I sell some drugs then?” Naka-gesture pa ang mga kamay nito sa sarili.
“Malay ba nati—”
“Answer my goddamn question, LADY.”
Nagulat naman si Lana nang tumaas ang boses nito. Nakaramdam siya ng takot bigla sa biglaang pagbago ng tono nito.
“Me? A goddamn drug lord involved in s*x trafficking? That’s bullshit, you know that.”
Just in the blink of her eye...
“Bitawan mo ’ko. N-nasasaktan ako.” She almost cried when he just grabbed her nape and gripped it like he was about to grip a ball.
“Pwes, let me introduce myself to you properly.” His face was just an inch from her face, and she could smell the cigarette on his breath. Imbes na masuka siya, kakaiba ang nararamdaman niya sa mga oras na iyon. She liked it, na para bang mint gum iyon sa pang-amoy niya.
Lana gulped twice as she sensed the authority and danger of this man. Mali na kinalaban niya ang taong ito.
“I, Cyrus Deon Veneracion, the youngest mayor in town. And you, LADY, are my living property. That means I own every bit of you.”
Nanlaki ang mga mata ni Lana, kaya napa-smirk ang lalaki sa nakuhang expression nito.
“Does my name ring a bell to you, hmmm?”
“No, yo-you just made it up.”
“No, I don’t lie, but...” He paused. “I play my own rules.”
He said those words as he leaned in and slowly brushed his lips against hers, like he was tracing her lip line.
“Stop, please...” nanginginig niyang sabi. He stopped as he locked his eyes on her.
“Will you behave now?” seryosong tanong ni Cyrus, habang ang kanyang mga mata ay nananatiling nakatitig sa nanginginig na mga labi ni Lana.
Dahan-dahan niyang binitawan ang batok nito ngunit hindi niya inilayo ang kanyang mukha. Isang mapanganib na ngiti ang sumilay sa kanyang mga labi nang makitang tuluyan nang naduwag ang babae sa kanyang harapan.
"I am Cyrus Deon Veneracion," pag-uulit niya, mas mababa ngunit mas mariin ang tono. "At gaya ng sinabi ko, ari-arian na kita. Hindi ako drug lord, Lana. Mas malaki ang hawak ko. Ako ang batas sa bayang ito, at lahat ng pumapasok sa mansiyong ito ay sumasailalim sa aking mga kamay."
Inilapit niya ang kanyang bibig sa tainga ni Lana at bumulong, "Gusto kong maging s*x slave kita. I will own your body, and you will satisfy me whenever and wherever I want. No questions asked. No refusal."
Napaatras ang ulo ni Lana sa gulat at nanginginig na napaluha, ngunit bago pa siya makatanggi, nagpatuloy ang alkalde.
"But of course, I am a generous master," dugtong ni Cyrus habang marahang hinahaplos ang pisngi ni Lana.
"Kapalit ng iyong pagsunod, ibibigay ko sa iyo ang lahat ng karangyaan. Isang marangyang tirahan, proteksyon, at perang higit pa sa inaasahan mo. Kahit anong hilingin mo, kaya kong ibigay sa isang pitik lang."
Napatitig si Lana sa kanya. Nag-unahan ang takot at ang matinding pangangailangan sa kanyang isipan. Naisip niya ang kanyang anak—ang kawalan ng pera, ang kawalan ng matitirhan, at ang kanyang desperadong sitwasyon. Ang perang inaalok ni Cyrus ang tanging sagot sa lahat ng kanyang mga problema. Kahit na kasuklam-suklam ang kasunduan, wala siyang ibang pagpipilian.
“Magkano b-ba?” nauutal pa siya sa harap ni Cyrus.
“You can name your money.”
Hindi na tama ’to. Nagsisinungaling lang siya para takutin ako. Pero Lana, paano si Lero? Paano mo maibibigay ang lahat ng kailanganin niya—’yung ipaaral siya sa gustong private school at ang makapunta sa Disneyland sa Hong Kong? sigaw ng utak niya. Pero hindi siya bayarang babae. May dignidad siyang galangin ang sariling katawan, hindi parausan ng kahit na sino.
“Well...?”Muling salita ng Mayor na hinihintay ang sagot niya.
Huwag kang bibigay kahit anong mangyari, Lana! sigaw naman ng konsensiya niya.
Dahan-dahang pumikit si Lana at marahang tumango. “T-tinatanggap ko...” bulong niya, na isinusuko na ang kanyang sarili. “Pero may mga conditions din ako kapalit ng sa iyo.”
He tilted his head. “How will I know na hindi mo ’ko mauuto?”
Lalong lumapit si Lana, sapat na para maramdaman muli ang init ng hininga ni Cyrus. Lunok-laway niyang tinitigan ang mga mata ng lalaki. “I will satisfy you tonight... and you can have me like you wanted to. Isang gabi, Cyrus. Patutunayan ko sa ’yo na seryoso ako sa kasunduan.”
Nang marinig ang kanyang pangalan mula sa bibig ng babae, isang mapanganib na ngiti ang sumilay sa mga labi ni Cyrus. He slowly loosened his grip on her nape, kaya naman napahinga nang malalim at maluwag si Lana habang hinahawakan ang namumulang bahagi ng kanyang batok.
“Atta girl,” mahihinuha ang labis na katuwaan sa boses ng mayor.
Cyrus pulled out his phone from his pocket and dialed a number. Saglit lang itong nag-ring bago sumagot ang nasa kabilang linya.
“Bring me one of my attaché cases. Detalyehin mo ang laman. At dalhin mo diretso dito sa Red Room, ngayon na.”
Matapos ibaba ang tawag, humakbang nang bahagya si Cyrus patungo sa kanyang malaking glass window na nakaharap sa malawak na lupain ng kanyang mansiyon. Lihim siyang natutuwa. Hindi niya akalain na ganoon kadaling kakagat sa kanyang pain ang babaeng ito na kanina lang ay tila isang maamong pusa na handang mangalmot. Isang mapaglarong ngisi ang gumuhit sa kanyang mukha habang pinagmamasdan ang repleksyon ni Lana sa salamin—isang bagong pag-aari na alam niyang paglalaruan niya nang matagal.
Samantala, naiwan si Lana na nakatayo sa gitna ng silid, tila binagsakan ng langit at lupa. Naririnig pa rin niya ang mabilis na t***k ng kanyang puso.
'Patawarin mo ako, Lero...' bulong niya sa kanyang isip habang pumipigil na naman sa pag-agos ng mga luha. Naisip niya ang mukha ng kanyang anak—ang kawalan ng maayos na matitirhan, ang mga bayarin, at ang pangarap nitong makatapak sa Disneyland. Para sa isang desperadang ina, ang sarili niyang dignidad ang pinakamaliit na bagay na kaya niyang isakripisyo kapalit ng kasiguruhan ng kinabukasan ng kanyang anak.
Hindi nagtagal, isang mahinang katok ang bumasag sa nakabibinging katahimikan. Bumukas ang pinto at iniluwa nito ang isang lalaking naka-suit na may bitbit na itim at makintab na leather attaché case. Walang kibo nitong ipinatong ang bag sa ibabaw ng lamesa bago yumuko kay Cyrus at mabilis na lumabas.
Humarap muli si Cyrus kay Lana, ang mga kamay ay nakasubsob sa kanyang bulsa.
“Halika rito,” utos niya.
Dahan-dahang humakbang si Lana palapit sa mesa. Ikinumpas ni Cyrus ang kanyang kamay upang buksan ang lock ng attaché case. Sa isang malakas na click, bumukas ang takip nito at awtomatikong nanlaki ang mga mata ni Lana sa kanyang nasilayan.
Nagtataasang bundle ng sariwang tig-iisang libong piso ang nakalatag sa loob, maayos na nakasalansan na tila ba walang katapusan. Kulang ang isang buhay na pagtatrabaho bilang katulong para kitain ang ganoong kalaking halaga.
“Ito ang paunang bayad para sa unang gabi mo,” malamig ngunit may pagmamalaking saad ni Cyrus habang hinahaplos ang gilid ng attaché case. “Sapat na ba ito para sa mga pangarap mo, Ms. Simpson? O gusto mo nang simulan ang pagpapatunay sa akin ngayon din?”
“Can I talk to my friend first?”
“What for?”
“I have to tell him that I will be working here from now on.”
Kumunot ang noo ng mayor. “Him?”
“Please, he’s my only friend that I trust.”
“Nope. I want to meet this friend of yours... Dalhin mo ’ko sa inyo, and no buts!”
Naiwang tulala si Lana sa naging desisyon ng kanyang amo.
Lana, congratulations for making yourself submissive. And here you are—you just won yourself for being so stupid.
Nagmamadaling inilabas ni Lana ang maliit na touchscreen na cellphone nang makalabas si Cyrus. Ilang dial ang nagawa niya bago may sumagot sa tawag.
“Bhe, kumusta ang pag-apply mo? In ka na ba?”
“Brods, nasaan si Lero? Nasa tabi mo lang ba ang bata?”
“H-ha? ’Yung inaanak ko? Nanonood lang ng TV. Maaga ko siyang sinundo kanina, naghahanap na nga sa—”
“Ipasyal mo nga ang bata sa labas,” diretsang utos niya.
“Uyy, bakit ganyan ka magsalita? Okay ka lang ba, bhe?”
“Basta gawin mo lang ang sinabi ko. Ngayon na kayo aalis diyan, ha.”
Natahimik naman sa kabilang linya.
“Brods?”
“May ginawa kang masama?”
*KNOCK, KNOCK*
“Brods, i-explain ko sa ’yo mamaya. Basta huwag na muna kayong uuwi ni Lero sa inuupahan kong apartment.”
“Dapat lang, bhe... Kinakabahan na ako dito sa ’yo kung bakit pabigla-bigla kang tumawag ng ganito tapos ganyan pa tono mo.”
“Ms. Simpson, maaari ba akong pumasok?”
*KNOCK, KNOCK*
“Sige na, brods, ibababa ko na ’tong tawag. Message na lang kita mamaya. Bye na.”
“Uyy, bhe, sand—”
At naibaba na ni Lana ang mismong tawag. Tumayo siya at binuksan ang pinto.
“Pinapababa ka na ni Mayor.”
“Sige, susunod ako.”
Tumango naman ang katulong at bumaba na. Sinara niya ang pinto at napasandal na lamang.
Hindi pwedeng makita ng amo ko ang aking anak. Natatakot siya sa kung anong gagawin nito—baka hulihin pa ang loob ng bata at gawing blackmail laban sa kanya. Hindi siya pwedeng magtiwala sa isang estranghero at ihatid sa panganib ang buhay nilang mag-ina.
- Writer
