7. Bölüm “Ceylan’ın Geçmişi Ve Geleceği”
Teyzemin ölümüne sebep olan kişi aynı adamdı. Sosyal hizmetler, teyzemin vefatından sonra beni yetimhaneye yerleştirdi. O andan itibaren yalnızdım; hayatımın gölgesi yetimhane duvarlarına yansıdı.
Adam teyzeme zarar vermek istediğinde, beni ayrı bir kafese kapatırdı; gözlerimin önünde teyzeme olmadık işkenceler yapardı. Küçüktüm, korku içimde büyürdü. Ne olduğunu anlamaya çalışırdım, ama sadece çaresizce ağladığımı ve bağırdığımı hatırlıyorum. Dünyam, o küçük kafesin demirleri kadar soğuk ve karanlıktı.
Teyzemin ölümü ve sosyal hizmetlerin yetimhaneye beni göndermesiyle yalnızlığım iyice derinleşti. Ama hayat bazen ufak ışıklar da bırakır. Yetimhanede ilkokula başladım ve orada Elif’le tanıştım. O an, hayatımın yönü değişti. Elif’i o kadar sevdim
