Haunting Attraction

Capitulo Uno

Juanco's (Wang-co)

This is the end, hold your breath and count to ten~

Rinig sa labas ng coffee shop ang tunog ng kanta. Nagdidilim na ang paligid, alas seis na yata ng gabi. Itinali ko ang hanggang bewang kong buhok sa isang laylay na bun dahil na rin sa pagmamadali. Nasa madilim na bahagi ako ng isang eskinita habang hinihithit ang yosi at kinakalikot ang laman ng wallet na nadukutan ko kanina.

"ten, twenty, ten again... That's it? argh", napaungol ako sa dismaya, di man lang nakaabot ng hundred dollars. Pinili ko pa naman iyong lalaking iyon dahil mukhang makapal ang wallet nito pero puno lang iyon ng mga resibo, at walang kwentang calling cards and coupons.

Argh! Pickpotting is hard these days. Masyadong superficial ang mga tao, wala namang pera sa totoo. Sa susunod ay di na ako magpapaloko sa datingan ng mga ito.

Itinapon ko na ang pitaka sa kung saan ng makita ko ang mabilis na naglalakad-takbo na si Andrews, isang black american. Si Andrews na nag-iisang taong pinagkakatiwalaan ko dito sa ibang bansa mula ng makalaya ako isang taon na ang nakaraan sa salang pagpatay, na di ko pinagsisihan, ang lalaking pinatay ko ay child m*lester at pinagtangkaan ako nito and I know better para hayaan lang ang demonyong iyon na mag-iikot dito sa lupa, so I unalive him.

Mula ng umalis ako sa poder ng Mama' Soledad ay hindi na ako bumalik and she knows better than to bring me back, hindi naman kasi ako nito pinagkakatiwalaan. Noon pa man, kahit mas bata pa si Jorge ay siya ang pinapaboran nito because she can see his beloved son in him. Habang ako, walang ibang ginawa kundi ang magpahiya sa kanya, just because I swing differently. That's why with the help of my other brother Cillian, ay umalis ako, matapos rin ang mga insedenting ayoko nang balikan pa kahit na sa isipan. That even half of my memory about it is missing... but not their faces, which still hunts me to this day. Kaya hanggang ngayon ay wala akong lakas ng loob na alamin ang nangyayari sa mga naiwan ko. Tingin ko ay ito ang makakabuti para sa lahat... for me to completely evaporate from the Desjardin's.

Nakatalukbong ang hoody si Andrews, ang kamay ay nasa loob niyon at maingat na nagmamasid sa dinadaanan niya at mukhang may hinahanap, kita ang gulat sa mga mata nito ng makita ako, siguro ako ang hinahanap niya and I'm sure alam ko kung may ibabalita na naman ito sa akin at alam ko na iyon. Mabilis itong natawid sa daan at hinila ang kwelyo ko papasok pa sa eskinita, winaksi ko iyon.

"Fucker! I finally found ya! Ya know what ya did man? Y'all some stupid ass fo don' that!", halos di ko na ito maintindihan dahil sa kapal ng accent nito.

"He tried raping me again. Even when I said I don't want his hairy, broke, three inch d**k!", lumuwa pa ako sa diri ng naramdaman ko.

"Yo man! It's not like yow virgin yow should've let 'em or just run but ya... Ya, cut his p***s and plunged a bullet in his head. They are coming after ya man, better move out!"

Kamuntik ko nang maikot ang mga mata rito.

"Chill man, I'll be leaving tonight..."

"Another state again?"

"Man's gonna live", I tapped his shoulder.

"Wait man, it's not just it. Some fine looking man in a fancy suit was looking for 'ya the other day", napalingon ako at bumalik sabay hawak sa balikat niya, inarko ang ulo na puno ng kuryusidad na nagtanong.

"A fine man... in a suit is looking for me? Tell me more"

"He said he's a Desjardin, didn't you said ya were in a Mafia? Might as well have some help"

"What do they want?"

"I don't know, I just heard 'em looking for ya, might as well tell ya, they may help"

"No!", sigaw ko.

"Man...", tinulak ko ito.

"If you come across them, don't ever tell them were I am. I told you before, trust no man in suits"

Naglakad na ako paalis at tinawid ang kalsada patungo sa susunod na lugar kung saan ako maaring mandukot. Nasa gilid ng isang convinient store, naghihintay ng mga taong lumabas.

Ang yosi ko ay paupos na, nakita ko na ang susunod kong pagnanakawan, inapakan ko ang sigarilyo at itinali muli ng ayos ang aking buhok at akmang lalapitan na sana ang papalabas na babae ng biglang may tumawag sa akin, hindi lang isa, hindi lang dalawa. Gusto talaga ng mga ito na harapin ko sila.

"f**k this!", nasa likod ko na ngayon ang groupo ng nga kalalakihang na may dala dalang mga bote, baseball bat at baka baril na rin, kilala ko ang mga ito dahil myembro lahat sila ng Gang. Kung saan, napatay ko ang leader nito at ito na nga ang sinasabi ni Andrews; they have come for me.

But I know better than to live this long and die in their hands!

Papalapit na ang mga ito, hindi ito nagmamadali o ano. Masyadong confident dahil nga sa marami sila at iisa lang ako. Maglalakad na ako ngayon patalikod, malayo pa naman ang mga ito.

Ang mga taong nakakakita ay nagtatatakbo na, walang gustong tumulong at siguradong kamatayan ang balik sa kanila.

"You're Uno, ain't ya?", may British accent pang sabi ng isa, siyang nasa gitna.

"Why?"

"Ya, Pedro's boytoy right? Who sliced his dicked, killed him with a gun while his d**k is on his mouth"

"Serves him right. I did nothing wrong..."

"Ya did my brother bad, and ya have to pay for it!", agad ay tumakbo ito papunta sa direksyon ko, hudyat upang tumakbo na rin ako.

I ran as fast as I could, pero mabibilis rin ang mga ito, at di gaya ko ay sanay rin sa habulan at pasikot-sikot ng lugar pero kanila ang teritoryo na ito, mas may alam sila sa lugar kaya wala akong ibang nagawa kundi ang tumakbo ang umasang maiiwasan ko ang mga ito, kahit ngayon lang, sana ay matakbuhan ko ang mga taong iyon!

"Arggh!", malakas kung ungol ng sa aking pagtakbo ay nagkasalubong kami ng isang sasakyan.

Nagpagulong-gulong ako sa ibabaw nito hanggang sa bumagsak ako sa kabilang bahagi ng daan.

"Aargh! s**t!", masakit na daing ko sa aking braso pero hindi naman ganun kalakas ang pagkakabangga na para bang sinadya at tansyado iyon ng may gawa.

Tumayo akong hawak ang braso dahil sa tingin ko ay iyon ang mas napuruhan. Sinubukan kong tumayo pero napaluhod nalang ako ng may dalawang naka-suit na kalalakihan ang hinawakan ang magkabila kong braso at pinaupo akong muli sabay tutok sa akin ng mga baril.

"Who are you?", tanong ko sa mga ito. Napapalibutan na pala ako ng mga ito. Tumilapon ako sa isang parking area. Walang ibang tao, at napapalibutan na ako ng mga naka-suit na lalaking may hawak hawak na mga baril. Hindi agad ako makagalaw dahil narin sa sakit ng braso ko.

Nagsisimula na akong pawisan at kabahan. Sino ang mga ito, hindi ito parte ng isang Gang, sigurado ako. At lalong hindi ito mga kasamahan ng mga humahabol sa akin.

Until... ang crest na iyon. Pacific.

Wala ng takas ay inilabas ko nalang ang maliit na kutsilyo na nasa aking bulsa at itinutok iyon sa mga ito, as if this can do me any better, pero hindi, hindi ako papahuli sa mga ito ng walang laban.

"Hindi ako sasama sa inyo?!", sigaw ko. Walang agad na sumagot nang bumukas bigla ang pintuan ng kotseng nasa aking harap, na siyang bumangga sa akin.

Nilabas niyon ang isang matangkad na lalaki na mukhang nasa early twenty's pa yata dahil sa bata nitong mukha, hindi ko masyadong aninag ang mukha nito dala na rin ng bigla sa nangyari at parang hilo pa ako.

Inayos nito ang damit niya saka walang amor na natingin sa aking deriksyon; di ko mawari kung ano ang ibig sabihin ng mga tingin niya, pero malayo iyon sa maganda.

Naglabas ito nga isang mahinang 'ha', na para bang nayayamot sa ito sa akin.

"Hindi ako nakapunta sa kasal ni Akari para lang matunghayan ang agaw buhay na eksena ng isang mababang-uri ng kawatan. What a scene", taas baba ang tingin nito, ang mukha ay puno ng panunuya.

At nang mabigyan ako ng chance na makita ng klaro ang mukha nito ay gulat at mangha ang namayani sa akin, nabigkas ko pa sa likod ng aking utak ang pangalang iyon ng makita ko ang pamilyar nitong mukha.

Ang makakapal nitong kilay, itim nitong buhok nakaayos, ang dominanteng ilong, cheekbones at panga nito, isama pa ang nangungusap sa kaluluwa ko nitong mag mata. This guy definitely screams domineering and he reeks of ruthless. Naalala ko sa kanya ang taong iyon at sa isang motion ay nakita ko ang aking kamay na ibinababa ang kutsilyo at ang aking palad na nakalapat na sa pisngi ng estranghero.

"Dam--", sinampal nito paalis ang aking kamay sa kanyang mukha, di ko natapos mabigkas ang pangalang iyon.

"Brazen move there...", pinaningkitan akong lalo nito ng mga mata.

"Ayokong hinahawakan ako, especially not by someone like you"

Isang motion lang ay pinantay na nito ang tayo sa akin, kasama ang kaninang hawak kong kutsilyo.

Magaling ang batang ito.

"Ikaw si Juanco Desjardin, tama ba? no, scratch that, Juanco Banzon, that's you", tanong nito pero hindi ako nagsalita. Kahit ang paggamit ko ng pangalan ng Inay ko ay alam niya.

"Hindi mo nasagot ang tanong ko. But I know you are him. Now, let's get straight to the point", mabilis nito ginalaw ang kutsilyo at isinaksak ito sa lupa malapit sa nakatukod kong kamay; nanginig iyon sa gulat.

"I heard you're in a Gang. You're fund of bargaining right? Gawin natin iyon"

"Ano bang nais mo sa akin?"

Kinuha nito ang isa kong kamay at nilapag iyon sa malamig na konkreto. Larong inikot-ikot sa gitna ng aking mga daliri ang kutsilyo.

"Let's bargain, if I miss and you bleed, I'll leave you be; but if not I will save you from whomever is coming to slit your throat and take you back to the Philippines with me. How's that?" wika nito na parang hindi narinig ang aking sinabi.

"How is that even a bargain?!"

"You won't die being petty. Hindi ba bargain iyon?", tinango nito ang nasa likuran ko.

"It's that way or be killed brutally, thrown mercillesly in a lake somewhere here with your ligaments torn apart from that petiful body of yours? Your choice..."

"Hindi mo ako maililigtas sa kanila. You are a thug too, you are just--"

"Your lifeline, Mr. Banzon. I am your lifeline as of the moment", bumigat ang mga tingin nito sa akin, like I cross the line sa mga sinabi ko at na pagsisisihan ko kung hindi ako pumayag sa kagustuhan niya.

Buhay at kalayaan ko kapalit ng tulong niya. Ito ang bargain na nais niya.

"Hinding-hindi na ako babalik sa Pacific. Kung andito ka sa utos ni Jorge, nag-aaksaya ka lang ng panahon"

"Hindi si Jorge ang may kailangan sayo", nagkukwestyon ko itong tiningnan.

"Malalaman mo lang ang buong detalye kapag sumama ka sa akin pabalik"

"Ayoko...", pinanlisikan ko ito ng mga mata upang madama niyang kahit anong pilit nito ay hindi ako sasama sa kanya.

"Kung ganun, let's do it the hard-- argh!", sinaksak ko ang braso sa isa ko pang kutsilyo sabay talikod at mabilis na tumakbo. Di ko na alam kong anong nangyayari sa likod pero walang nagpa-ulan sa akin ng bala at patuloy lang ang aking pagtakbo naghahanap ng mapagtataguan ng makita ko ang parehong mga sasakyan kanina.

Shit!

Of course, may mga sasakyan sila. Hindi talaga titigil ang lalaking iyon!

"Where is that man?!", punong sigaw pa ng lalaking parte ng Gang na humahabol sa akin kanina.

Double s**t! Dalawang groupo na ngayon ang tinatakbuhan ko.

Mabilis akong nakapagtago, at tumakbo itong muli sa ibang direksyon kasama ang alipores niya.

Tumakbo ako sa ibang deriksyon, kung saan may gubat na pwede kong pagtaguan pero di pa man ako nakahakbang papasok sa gubat ay may baril ng muntik tumama sa akin dahilan upang mapaupo ako sa gulat. At nang aking lingunin ay ang estrangherong pilit na nakikipag-bargain sa akin; itinaas ko ang aking kamay.

"Lumapit ka dito..."

What does he even want from a lowly theif. Hindi na ako Desjardin at lalong wala na akong ugnayan sa Pacific at mas lalong wala pakialam ang Mama' sa akin.

Nang umalis ako ay iniwan ko nang lahat, lahat ng mga alam ang aking nakaraan ay ibinaon nalang ang lahat sa limot, tanging ako, ako lang ang patuloy na nasasaktan at piniling mabuhay ng ganito because I deserve this life for ruining others.

Malapit na ako rito, sa lapit ay amoy ko na ang musky scent nito, kahit ang layo ng tangkad ko sa kanya at mapapansin na hanggang dibdib lang ako nito.

Hinuli nito ang aking buhok dahilan para matanggal iyon sa pagkakatali at inilapit ang aking mukha sa kanya. Napapikit ako sa sakit at sandali naman itong napatigil at nang wala parin akong madamang galaw sa kanya ay idinilat ko na ang aking mga mata na ngayon ay nagpang-abot sa mga mata rin nitong walang kasing itim.

"Masyado kang malamya para sa isang lalaki at kinakalaban ang mga Gang. How did you even manage to live this long?"

"Hindi kita kilala kaya wala akong dapat na ipagpaliwanang sayo", hinila pa nitong lalo ang aking buhok palapit sa kanya.

"You know how to make a man obedient, Juanco?", hindi ako sumagot.

"It is to put them in a situation were they don't have a choice"

Walang abog abog na niyakag ako nito sa kung saan at sa aking gulat ay anduon ang buong Gang, na tila kanina pa naghihintay sa akin.

"This is the man you wanted right? Please doe the pleasure...", at binaril na nga nito ang aking paa.

"Aaargh!", Napaluhod ako sa sakit habang patuloy sa pag-agos ang dugo at papalapit ang gang.

"Just say the word, Juanco and I'll help you, right here, right now", bulong nito sa aking likod.

Nanginginig na ang buo kong katawan. Nahihilo na rin ako dahil sa mga dugong kahit anong tampal ko ng aking kamay ay patuloy sa pag-agos.

Ang lalaking ito, hindi ito titigil hanggang hindi ako papayag sa nais niya that he would gladly see me die.

I had to make a choice; and it had to be quick.

Dahan-dahan, at siguradong namumutla nang nilingon ko ito bago nagsalita.

"S-spare me... and I'll d-do a-anything", wika ko sa garalgal na boses.

Tumaas ang sulok ng labi nito saka tumayo sa aking harap na tila hinaharangan ako at nagsalita sa harap ng Gang.

"I'm sorry but I guess. I'll take him with me", tumalikod ito, sumenyas sa mga tauhan niya at pumosisyon sa harap namin na tila isang baricade. Sabay ang sunod sunod na putok ng mga baril galing sa mga tauhan nito sa lahat mg myembro ng Gang.

My eyes widened in disbelieve. Nanginig ang aking katawan sa bawat sigaw at putok ng mga baril.

This is a bloody m******e!

Habang dahan dahan akong inaangat ng lalaking iyon palayo at patungo sa kanyang sasakyan. Habang patuloy pa rin ang pagpatay ng mga tao niya sa Gang na iyon, na parang normal na araw lang ito sa kanya.

Napasuka ako ng dugo, habang nakatingin sa taong mahihirapan akong makawala.

For this man; this man is bloody ruthless!