Haunting Attraction

Capitulo Dos

Kerin's

Suot ang aking roba, kagagaling ko lang maligo at agad kong tiningnan ang CCTV na naka-install sa kwartong pinaglagyan ko kay Juanco. Tulog pa rin ito, ang katawan ay nakakurba sa gitna ng kama at malaya ang mahaba at tingin ko ay hanggang bewang nitong itim na buhok. Ang paa nito naman ay nakabenda, at pagaling na ng kausapin ko ang doktor na tumitingin sa kanya.

Pinindot ko ang hawak na remote at inilapit ang view sa kanyang mukha. I flinched in annoyance at his face, dahil kung titingnan mo lang ito ngayon ay aakalain mong babae siya. He definitely doesn't look his age.

Naalala ko pa rin ng una kong makita ang kanyang mukha. Kung saan akala ko ay mali ang taong aking nahanap, nang tingnan ako nito ay unang bumungad sa akin ang hazel eyes nito at ang mahahaba nitong pilik mata, maliit na mukha, at ilong na naayon sa mukha kahit pa na makikitang bruised ang lips nito ay hindi maipagkakailang napaka-plum iyong tingnan, not to mention his pale white complexion. He is a pretty man; I bet too pretty for his own good.

Nag-ayos na ako, in my typical suit, in gray, sabay na inilagay ang crest ng Pacific. Paglabas ko ay pinuntahan ko agad ang wing kung asaan ang kwarto ni Wesley. Hindi ko agad ito nasabihan tungkol kay Juanco dahil nagbakasyon ito ng ilang araw, hindi ito nagsabi kung sino ang kasama but I know it's Benille, its always that rugged looking guy.

As I was about to enter my brothers room, the first thing... no hindi iyon bagay, tao iyon, si Benille to be exact. Hubo at walang pang-itaas, nakaharap na naupo na solo chair habang nakatukod ang dalawang kamay nito sa likod ng upuan habang nakangiting pinagmamasdan ang natutulog na si Wesley. Pansin ko ang mga scratch marks sa likod nito na nasisinagan ng araw.

Hindi man lang ako nito pinansin, or most likely busy ito sa pagde-daydream kay Wesley. Malakas kong isinarado ang pinto, dahilan para humarap ito sa deriksyon ko na tila may inis sa kanyang mukha. Napahalukipkip nalang akong sumundal sa likod ng pinto at pabirong inarko ang aking ulo.

"Kerin, dahan dahan naman sa pinto", agad itong tumayo at kinuha ang roba ng di man lang iyon tinatali kaya lantad na ngayon sa akin ang katawan nitong may mga bite marks pa.

"Were you the top or the bottom?", pang-iinis kong tanong rito.

"Oh, 'bat na curious ka yata? Gusto mo rin ba masubukan?", nakangisi nitong, wika napalingo nalang ako at umayos ng tayo at napamulsa. Sakto namang pagtayo ni Wesley at kinusot ang mga mata nito at nang maayos ay napansin ako.

"Kerin? Anong ginagawa mo dito ang aga"

"It's eleven in the morning, Wes"

"Pagod kasi siya, Kerin. You know...", proud pang sabat ni Benille.

"Leave. Gusto kong kausapin si Wesley ng kaming dalawa lang"

"Is this about the Juanco guy? Benille can stay", wika nito sabay lapit sa kanya ni Benille at ginawaran ito ng halik sa noo, at nag-good morning.

They're being lovey dovey again na tila nakalimutan na ng dalawa na narito ako. The two became official just recently, kaya alam kong mahirap silang ipaglayo ngayon. Di ko naman masabing they should get a room because I am in their space now. I don't mind them being together, matagal ko nang alam na 'gay' si Wesley, hindi ko lang talaga mapagtanto kung anong nakita niya sa dungisin na lalaking ito, when he is just techy aside from being a Prince and the riches of their friend group; overall, too plain for my brother who is a go getter and a daredevil at heart but I guess opposites attract at alam kong wala naman na akong karapatan sa nais niyang mahalin, as long as he doesn't break my brother's heart.

Si Benille rin nang isa sa mga tumutulong sa akin para mahanap si Juanco, na dalawang dekada nang nagtatago sa pamilya niya at sa Pacific, na kahit si Jorge ay hinayaan na ito. Pero sa pagkakataong ito ay kailangan namin siya, para tuluyang mapasaakin ang Pacific dahil kung hindi, the organization still will look down on me, just because I am young and adopted. I need Juanco to back me up with the Lions in the den since he already had experience how they are.

"I have him...", siwalat ko sa naglalampungan pang sina Wesley at Benille.

"Omar Juanco Banzon. I have him...", agad itong tumayo at kinuha ang roba niya, bahagya pa nitong naitulak si Ben dahilan para yamot itong napakamot sa ulo.

Naupo kami sa receiving area at doon nagpatuloy sa usapan.

"Asaan siya?", kinuha ko ang phone ko at pinakita sa kanya ang footage ni Juanco.

"North wing, secret room"

"Bat doon mo nilagay? Alam ba ito ni Jorge?",

"Hindi pa, nagmamatigas kasi siya. Nagkamalay na siya at lahat pero ayaw niya kausapin ng matino kahit na sino"

"Alam kaya niya ang pakay mo?"

"I doubt it, siguro ay naniniguro lang din siya bago ako pagkatiwalaan. He still has that Mafia instinct in him",

"Anong gagawin mo?"

"Nakausap ko na si Jorge dito, ayaw na niyang manghimasok since I am the new Don; my words are the order"

"So gagamitin mo siya? To prove those old hags... and Anton?"

Anton Salvacion, that old s**t who never fails to mock and shame me in any occasions; na di umano ako karapat-dapat sa posisyong mayroon ako and that I can never top, Jorge. It is a civil war between us pero dahil sa malaki ang respeto ko sa organisasyon nito at ng Ama niya ay hindi ko na lang pinapansin. He even somehow convince Mafia Don's na hindi ako pagkatiwalaan ng kagaya ng kay Jorge. He definitely wants to bring me down, dahil threatened ito sa isang batang Mafia Don, at sa kasamaang palad ay gumagana iyon.

Until one night, I knew what annoys the s**t out of him in an event, gaya nang ibang taong puno ng ego, iyon syempre ang isang bagay na hindi mapasakanya.

I looked at Wesley and smiled.

"He definitely will be a helpful tool"

Ilang araw ko rin itong hinayaan, I was still thinking on what to do with him. Kung isisiwalat ko ba dito agad ang pakay ko o...

Papaamuhin ko muna ito.

Tiningnan ko ang CCTV, nakita kong kumakain siya kakatapos lang nitong maligo kanina. Wala na akong inaksayang oras pa at nagpunta na ako sa North Wing at nabungaran itong nasa receiving area, nakaupo sa sahig at kumakain sa maliit na mesa. Pagkakita nito sa akin ay agad siyang natayo, and all he did was stare at me.

My brow arched in confusion. He's wearing a loose white lacey nighty na pinatungan ng pares na roba, lumaylay pa iyon ng gumalaw siya it expose his chest, I look away. Sa itsura kasi nito ay pakiramdam ko isang babae ang nasilipan ko.

"Ayusin mo ang suot mo. Why are you even wearing that", utos ko nito na agad niyang ginawa. Nilingon ko ito bahagya itong lumapit sa akin, ilang dipa na ang layo namin ngayon.

"Ito ang binigay nilang damit sa akin. Sinasabi kong lalaki ako, pero walang nakikinig"

Agad akong nagpatawag ng katulong, at ipinakuha ng damit ito sa warsrobe ko dahil walang ibang maggamit na damit na oanlalaki doon. I ordered them to dress him, hindi ko inakalang akala nila ay babae ang dinala ko rito.

Pagkarating ng katulong ay ibinigay ko rito agad ang isang putong polo at slacks. Di nahihiyang agad nitong tinanggal ang suot na nighty sa aking harap, lihim akong napadilat at napatingin sa gilid, pero kita ko pa rin kung paano nitong itali ang mataas niyang buhok lantad ngayon ang likod nito sa akin. Nagpatuloy ito sa pagdadamit hanggang sa matapos na at hinarap ako. Ang suot nitong shirt ko ay maluwag pa rin, hinayaan ko na kesa nighty ang makita kong suot nito, it seems like I am having a conversation with a girl.

"Hindi mo pa pinapakilala ang sarili mo sa akin. Sino ka at bakit ako andito, this mansion this is...", inilibot nito ang tingin sa loob ng silid.

"Kerin Azrael Desjardin, I am the Pacific's Don"

"Pacific's Don? Ang alam ko ay si Jorge--"

"Bumaba siya sa pwesto niya and as you can see ako na ang Don ngayon"

Nagugulumihanan ang itsura nito na parang di makapaniwala. Ano ba ang iniisip nito na sa loob nga dalawang dekada ay mananatili ang lahat sa kung paano niya ito iniwan?

"Si Cillian?... my Mama' Soledad"

"They're good as dead"

"Ano?",

Malalim itong napabuntong-hininga at naglakad pa palapit sa kanya, napaurong ito.

"Soledad killed Jorge's Mom and Jacintha's, which is his wife now. He even killed Cillian in a rage and was also the one who planned the accident that killed Jorge's Dad. Para mas maintindihan mo, nagulo ang pamilya mo ng umalis ka at ako na ang Don ngayon", diin ko.

"Hindi iyon magagawa ng Mama'. Maaring malupit siya sa akin but... not..."

"Ginawa na niya. At it damaged Sir Jorge a lot, and ikaw na Uncle niya ay wala doon upang protektahan siya"

"Because this life is s**t! Alam kong alam mo sa mundong ito, you can't trust no one not even your family. That was why I left this all behind me at ngayon ay ipinipilit niyo muli ako rito"

"Ang buhay mo sa US ay di rin naman ganun ka worth it. Aminin mo iyan, Juanco. Kaya kawalan ba talaga sayo ang bumalik at manatili sa Pacific?"

Hindi agad ito nakapagsalita at mukhang pinoproseso ang lahat ng kanyang mga nalaman ngayon. Naupo ito sa couch ganun din ako sa couch na nasa harap nito. Hinihintay siyang magsalita.

"Kung ganun, ano pa ang kailangan mo sa akin?", tanong nito

"You are Jorge's uncle, an illegitimate Desjardin, your Mother died so Soledad end up taking you here, pinamunuan mo sa batang edad ang Pacific pero iniwan mo rin ito ng ganun nalang kay Jorge. Tama?", hindi uto sumagot pero kita naman sa mukha nito na tama lahat ng impormasyong nakalap ko.

"So ano ang kailangan ko? Kailangan kita upang pamunuan ko ang Pacific"

"What? Sa anong paraan?"

"As you can see, the old farts, mababa ang tingin nila sa akin, dahil mas bata ako at wala pa sa kalingkingan nila. Refusing to accept me. Naapektuhan nito ang Pacific; with you, they will acknowledge me"

"So you are ineffective and want me to help with that, gayung ilang dekada na akong wala sa organisasyon; such a move"

"The old farts are old fashioned, kailangan ng mukhang mapagkatitiwalaan nila at ikaw iyon, since Jorge is not in the business anymore. Walang mawawala kung gagamitin kita"

He paused again for a while, sa pagkakataong ito ay di ko mapigilang hindi mapatingin sa nakalabas nitong dibdib. Hindi dahil sa binubusuhan ko ito, kundi dahil sa malaking peklat nito sa dibdib para iyong isang shooting star sa bandang puso patungo sa gitna ng tiyan. I just realized this man is too tattered. Inayos nito ang kanyang damit at muling nagsalita, agad kong nalipat sa mukha nito ang tingin.

"Paano kung ayaw kong pumayag sa nais mo?"

"Then I will shoot you, in the heart twice and in the head thrice. How is that?", nakita kong napalunok ito at kulang nalang ay manginig na napigilan yata nito.

"Gusto mong maging personal bodyguard ako?"

"No, mukha kang lampa", napa-frown ito.

"Mag-handle ng mga shipments?"

"No. You might as well ship yourself out"

"Right hand man?"

"Ang kapal mo naman para kunin ang pwesto ng kapatid kong si Wesley?", his head twitched in frustration.

"Kung ganun... Ano?", pigil ang boses na magalit sa akin nitong tanong na bumigay na sa mga naging suhestiyon nito.

I look at him intently, sinusubukan nitong pantayan ang intensidad ng tingin ko pero hindi nito nagawa hanggang sa tumayo ito at magsasalita sana ng lumapit ako rito at hinablot ang damit nito sabay ikot ng aking kamay sa kanyang bewang.

"You will be my personal w***e", inakala ko ay magagalit ito pero iniangat nitonang dalawang kamay sat pinagapang iyon sa aking buhok.

"Really? but can you handle a w***e like me?", sa sandaling ito ay binitiwan ko na siya dali itong lumayo sa akin.

"I don't really like hugging used body's like yours. It will be for a show, pero kung kailangan ng contact ay hindi ako mag-aatubiling gawin ang kailangan. Madali lang naman iyon sayo. I heard you w***e yourself even before",

"Huh, you really dig in to me. Kung ganun ay gagawin ko ang gusto mo. Pero ipangako mo sa akin, kapag maayos na ang lahat, hahayaan mo na akong muli sa buhay ko"

"Okay. I don't even care if you're to die petty, hanggang sa tapos na ako sayo"

Inilahad ko rito ang aking kamay, nag-aatubili pa ito ng una pero kinuha rin nito iyon at nakipag-kamay sa akin.

I grin at him; he's just there eyeing me again, kagaya ng unang pagkikita namin na kung saan hinawakan nito ang aking mukha, like it's some familiar person he is longing for, which I shrug off then and even now cause it means nothing to me, gaya ng wala itong importansya sa akin bukod sa isang tool na magagamit ko upang mas maging epektibo sa larangan.

Hindi ko bibiguin si Jorge. Ang Pacific ang naging tahanan ko ng wala akong mapuntahan, I will not abandon this like him just because of love kundi gagawin ko ang lahat mapunta lang sa akin ang pagtitiwala na ibinigay ng ibang organisasyon noon kay Jorge.

He smiled back at me... but seductively, bumitaw agad ako sa pagkakahawak.

"Bukas na bukas rin ay iaalis na kita rito. Maghanda ka. Ayusin mo ang sarili mo. In three days time, muli mong ipapakilala ang sarili sa Mafia's pero sa oagkakataong ito, you will be standing behind me", marahan lang itong tumango, kita sa mukha ang disgusto pero walang magawa bago naglakad patungo sa kanyang kama at tinaklob ang kumot sabay alis ulit at harap sa akin.

I looked at him with a questioning face

"Wala ka bang alak dito? Carlos Uno saka isang pakete ng pula", napapalatak na lang ako bago nagpatawag ng mga nais nito at lumabas na ng silid niya.

The guy is insufferable, kung hindi ko lang talaga ito kailangan ay hinding-hindi ako makikipagkasundo sa kanya!