Playful Love (Filipino)

Chapter 14

Cia's Point of View

Nakarating na kami sa isang fast food chain. Habang nasa byahe, ramdam kong mas naging magaan ang loob ko. Kung dati, natatakot akong sabihin sa isa sa mga kaibigan ko ang totoong dahilan ko, ngayon pakiramdam ko, deserve nilang malaman ang totoo. Napaka totoo nila sa akin, at dapat maging totoo rin ako sa kanila.

"Anong iniisip mo?" pagkuha ni Aaron ng atensyon ko.

"Naiisip ko lang, deserve nila Airene, Jizel and Mark na malaman ang totoo. I mean lahat ng dapat matagal na nilang nalaman." sagot ko. "Diba matagal na nila akong tinatanong ng tungkol sa dahilan ng paglipat ko. Pati na sa physical appearance ko" habol ko pa.

"Yeah you're right, pero kung pakiramdam mo hindi ka pa handa, ayos lang kahit hindi mo muna sabihin. Naiintindihan ka naman namin." sabi naman niya sa akin.

"Anyway, ikaw may hindi ka pa nakukwento. Sino si Elizabeth?" tankng ko saka ako uminom ng juice na inorder namin. Halata naman sa mukha niya ang pagkagulat sa tanong ko. "Ok lang kung hindi mo sagutin. I understand" habol ko pa.

"She's my ex girlfriend" maikli niyang sagot. Hindi na ako naghintay pa ng paliwanag dahil uminom na rin siya ng inumin niya.

"Don't worry, wala na akong feelings sa kanya." depende niya. "Baka kasi iniisip mo na gusto ko pa siya" habol niya pa.

"Ahh ok" nablanko naman ang utak ko at wala nang maisip na isasagot sa kanya.

"She cheated on me, with my cousin" nagulat ako sa sinabi niya kaya naman napatingin ako sa kanya. Nanlaki rin ang mga mata ko at di makapaniwala.

"What?!" napalakas kong sabi.

"Yes, she cheated on me. Pero okay na ako. Mas okay ako nung wala na siya" paglilinaw niya.

"Oh my. I'm sorry to hear that" pag hingi ko ng paumanhin.

"It's fine." maikli niyang sabi.

"Kaya hindi ako papayag na saktan ka niya." sa sinabi niya, ramdam kong kumabog ng husto ng dibdib ko.

Hindi ko alam kung kaba ba ito o kilig. Naghahalo ang nararamdaman ko.

"Next time, huwag kang aalis sa tabi ko. Lalo pa at bumalik si Elizabeth" paalala niya sa akin. "Alam kong posibleng pag initan ka niya dahil ako ang nakipag hiwalay sa kanya. So please Patricia, huwag kang lalayo." hiling niya.

"O-ok" nauutal kong sabi.

" Kahit hanggang sa matapos lang ang dare na ito. I know after this hindi ka na niya pag iinitan pa." tumango ako ngunit pakiramdam ko ay may mali. Parang ang sakit sa dibdib ng sinabi niya.

"Aminin mo na kasi Cia, gusto mo na talaga si Aaron" sigaw ng isipan ko.

"Hindi, hindi ko siya gusto" sabi ko sa isipan ko.

"Kung di mo siya gusto, bakit ka nasasakatan?" tankng ko sa sarili ko.

"Oo nga ano? Pero hindi. Hindi ko siya gusto, period!" pagpupumilit ko sa sarili ko.

"Are you okay?" narinig kong sabi ni Aaron kaya napatingin ako sa kanya saka tumango bilang sagot. Nagpatuloy na siya sa pagkain nang masagot ko siya.

"Anyway, mom invited you on her birthday this coming Saturday" pag-iiba niya.

"Ha?" hindi maprocess sa utka ko ang sinabi niya.

"I said my mom wants to see you on her birthday"sabi niya.

"Me? B-bakit? I mean for what? I know it's her birthday but why me?" naguguluhan kong tanong.

"Because you're my girlfriend, and she wanted to meet you" sagot niya sa akin.

"Alam ng mommy mo?" tanong ko ulit sa kanya at tumango naman siya

"Even the dare?" tanong ko ulit.

"Of course not. Baka itakwil pa ako noon kaoag nalaman niya. Isipin niya playbaoy ako" sagot niya sa akin.

"O-ok." natatakot akong mameet ang magulang niya. Baka kasi magka Impression sila sa akin na hindi nila ako gusto. Kahit naman hindi permanente ang relasyon namin ni Aaron, natatakot pa rin akong hindi nila ako gusto.

"Ayos ka lang ba talaga?" paniniguro ni Aaron sa akin.

"O-oo" kinakabahan kong sagot.

"I know your not telling the truth." sabi niya saka hinila ang upaung kinauupuan ko palapit sa kanya. "Now tell me. What makes you nervous?" tanong niya habang nakatingin sa mga mata ko.

"Natatakot lang ako" diretso kong sagot.

Aaron's Point of View

"Natatakot? Bakit?" tanong ko kay Cia.

"Kasi baka hindi nila ako magustuhan. I mean I know this is not permanent, our relationship is temporarily. It's just a dare, epro natatakot akong magkaroon sila ng masamang impression sa akin. Baka hindi nila ako magustuhan. Baka magalit sila sa iyo kasi ang girlfriend mo ay hindi kasing ganda ni Elizabeth. Baka sabihin nila-" hindi ko na siya pinatapos pa at niyakap ko na siya. Higit sa lahat, ayaw ko na nagooverthink siya.

I know my mom. Hindi siya mapanghusga ng tao. She doesn't care how pretty my girlfriend is. All she care is my girl's attitude. Besides, ayaw na ayaw ng mommy ko kay Elizabeth.

"Shhh. Mom will like you, okay?" pagpapagaan ko sa loob niya.

"You really think so?" taning ulit niya.

"Yes of course. Beside, aino bang may sabi na gusto ni mommy si Elizabeth?" tanong ko sa kanya.

"What do you mean?" pagkasbi niya ay kumalas siya sa pagkakayakap sa akin.

"My mom really hate her" sabi ko sa kanya.

"Ha? Why?" nakikita ko na curious siyang malaman kaya naman natawa ako sa reaction niya.

"Well, mom doesn't really care about the looks. Yes magand asi Elizabeth, but her attitude, hindi iyon gusto ni mommy. Napansin agad ni mommy na hindi kami magtatagal because of her attitude. Also, mon thinks she's a gold digger" paliwanag ko kay Cia.

"Gold digger?" naguguluhan niyang tanong sa akin.

"Yeah. Interesado sila sa pera ng pamilya namin" sagot kong muli.

"Oh. Hindi halata sa kanya. The way she act seems like she really love you" sabi niya saka uminom ng juice.

"Tskk. Cia pagpapanggap nya lang iyon. Huwag ka sanag magpapa uto sa ikinikilos niya." hiling ko sa kanya. "Like what I said, please huwag kang lalayo sa akin or kanila Airene. Kung hindi mo ako kasama, sana kasama mo sila Airene." habol ko pa saka ako uminom muli ng juice.

"Ok if that's what you want" sabi niya saka siya ngumiti sa akin.

"Oh s**t! You're pretty when you smile" sabi ko sa isipan ko.

"Kung kaya ko lang na pangitiin ka palagi gagawin ko" sabi ko pa sa sarili ko.

"Bakit ka ngumingiti diyan?" tanong ni Cia sa akin.

"Nothing" tipid kong sagot.

"Sinungaling" pagpupumilit niya.

"Wala talaga" pagkumbinsi ko sa kanya ngunit hindi siya naniniwala base sa reaksyon niya.

"Fine. Ang ganda mo kasi kapag nakangiti ka" seryoso kong sabi saka hinawi ang buhok niya at ikinawit ito sa may tenga niya. Napansin ko namang namula siya sa ginawa ko.

"Is she blushing?" tanong ko sa sarili ko.

"Nagjojoke ka ba?" alam kong hindi siya maniniwala.

"No" sagot ko sa kanya.

"Nababaliw ka na" sabi niya saka tumingin s aibang direksyon.

"I'm dead serious, Cia" pagpupumilit ko.

"Does it make you uncomfortable?" tanong ko sa kanya.

"No. Hindi lang ako sanay na nagsasabi ka ng mga ganyan. Ang layo kasi sa personality. I mean parang may sumasanib sa iyo." paliwanag niya. "Please huwag kang magagalit. I'm just telling the truth" pakiusap niya sa akin.

"No it's fine. I'm not mad" paniniguro ko sa kanya.

"You know what, you're beautiful." sabi ko sa kanya.

"Ha?" nagmamang maangan siyang tila ba walang narinig sa sinabi ko.

"I said you're beautiful." ulit ko pa.

"Alam mo Aaron, gutom lang yan" saka niya isinubo sa akin ang isang tinapay na inorder niya.

"I'm telling the truth. You're beautiful." sabi ko matapos kong kainin ang isinubo niyang tinapay sa akin. "I think hindi ka na sanay na pinupuri ka?" curious kong sabi.

"Well, yeah. You know, natrauma ako. And sa mga nangyayari sa University, pakiramdam ko hindi ko deserve ang mga papuri na ganoon. Iyong sasabihan akong maganda or what." paliwanag niya saka niya isinubo ang kanina niya pang pinaiikot na spaghetti sa tinidor na hawak niya. "Parang nasanay ako na sinasabihan na hindi maganda. Kung pwede nga lang na bumalik ako sa dati par tigilan na nila ang mga pambubully nila sa akin. Minsna nasasaktan na rin ako sa mga sinasabi nila." malungkot niyang sabi.

"You know what, pwede ka namang humalik sa dati. You're safe with us. With me. Hindi naman namin hahayaan na maulit ang nangyari sa iyo noon." paniniguro ko sa kanya.

"But if you want to stay like that, it fine with me. Hindi ka naman namin pipilitin na baguhin ang sarili mo. Hindi mo kailangan baguhin ang sarili mo para lang sa ibang tao. Pwede ka naman magbago para sa sarili mo. Either way tanggap ka namin" sabi ko sa kanya. Nakita ko naman siyang ngumiti.

"Sana kahit papaano ay napagaan ko ang loob mo" sabi ko sa isipan ko.

"Sige na, tara na. Baka hinahanap na rin ako ni mommy" pakiramdam ko ay nalulungkot siya. Parang nawalan siya ng energy. Kaya naman tumayo na ako para maihatid na siya sa kanila.