"แล้วมันมีชิ้นไหนบ้างล่ะ ที่กูซื้อคืนให้มึงไม่ได้" หลังจากที่ทินกรพูดจบเจคอปเองก็สวนกลับไปทันทีด้วยใบหน้าที่ไม่ได้เสียใจเลยสักนิดกับสิ่งที่ทำลงไป
"....." ทินกรที่ได้ฟังคำพูดของเจคอปก็เอาแต่ยืนนิ่ง ทั้งสีหน้าและแววตาของเขาบ่งบอกทุกอย่างว่าเขาโกรธเจคอปมาก ๆ
เขาโกรธมากจนตัวสั่นเกร็งไปหมด สองหมัดกำแน่น เขาข่มตาลงและพยายามควบคุมสติตัวเองให้ได้มากที่สุด
"เผลอ ๆ ของที่กูซื้อให้ก็ราคาแพงกว่าที่มึงมีด้วยซ้ำ" เจคอปพูดออกไปอย่างไม่เข้าใจ เพราะรถของทินกรเขาสามารถซื้อคืนให้ได้สบาย ๆ อยู่แล้ว
"ไม่ใช่หรือไง" เขายังคงไม่รู้สึกผิดหรือพยายามจะเข้าใจความรู้สึกของคนอื่นเช่นเคย
"หึ! ...งั้นกูก็หวังว่าวันหนึ่งมึงจะรู้ว่า ของบางอย่างเงินมันซื้อคืนกลับมาไม่ได้" ทินกรพยักหน้ารับ ก่อนที่จะพูดตอบกลับไปเพียงเท่านั้นด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบาและค่อย ๆ เดินแยกไปขึ้นรถตู้ของรีสอร์ตกลับไปทันที
ในขณะที่เจคอปเองก็ถูกพยา
