BHO Series #6: He's My Secret Agent Brother

Chapter 17

CHAPTER 17

Pilit na pilit ang ngiti ko sa kaharap ko at pakiramdam ko saglit na saglit na lang sisipain ko na siya kapag hindi tumigil ang kahanginan niya dahil puro tungkol sa sarili niya lang ata ang lumalabas sa bibig niya.

Pangatlo na ‘to sa lalaki na nakilala ko ngayong araw na ‘to dahil sila Wynter, Hurricane at Summer napagtripan ata ako at bigla akong sinet sa blind date. Iyong unang lalaki si Weynard at halos makatulog ako sa sobrang boring niyan kausap. Ang pangalawa ay si Franco, okay na sana eh kasi mabait, gwapo, mayaman, lahat na ang kaso hindi ko lang talaga siya gusto. Parang may kulang na hindi ko matukoy kung ano.

Ito nga ang pangatlo, si yabang. His name is Jake. Kesyo daw may bahay siya sa ganto, meron siyang dlalawang kotse, may ganto may ganyan at kung ano-ano pa tapos nakapunta na daw siya sa kung saan-saan. Whatever. I don’t really care kahit na tinutubuan man siya ng pakpak sa gabi.

Nilingon ko sila Hurricane na nasa di kalayuang mesa kasama sila Wynter at Summer. Wala si Autumn dahil may dress code sa restaurant na ‘to kaya bago pa siya mahila nong tatlo ay naka-alis na siya.

May hawak hawak silang flash card ngayon na may mga numbers. Tinaas ni Hurricane yung 10 pero umiling lang ako, si Wynter naman nag taas ng 9 at 8 naman kay summer.

Umiling lang ako hanggang makarating sa zero. Ang una kong nakadate 6 tapos yung sumunod 8 at ang ngayon zero.

Ang yabang kasi. "At meron din kaming company pero bihira akong pumasok doon kasi why would I work? Eh mayaman naman kami."

"Amm, cool. Ah Jake, I think times up na tayo."

Tumingin siya sa relo niya pagkatapos ay ngumiti, "Nakalimutan ko na speed dating pala tayo, para kasing enjoy na enjoy kang kasama ako at sa tingin ko ma bo-bored ka lang sa susunod sa’kin na maka-ka date mo."

"Right, it's nice to meet you."

Hahalik sana siya sa pisngi ko pero kinamayan ko na lang siya at kulang na lang ihagis ko na siya palabas para mawala na siya sa paningin ko. Lumapit ako kela Hurricane ng makalabas siya.

"Ayoko na , uwi na ako."

"Di pwede, kawawa yung last."

"Kawawa talaga siya dahil wala na ako sa mood at kapag hindi ako nakapag timpi itatapon ko siya sa bangin."

Tumalikod na ako at naglakad paalis pero hinila ako nila Hurricane. Hinila nila ako papunta sa likod ng restaurant. Nagtuloy-tuloy kami hanggang makarating kami sa may tabi ng lake, since nandito kami sa Tagaytay, tapos may candelight dinner for two pa.

"Dyan ka lang, wag kang aalis."

Kumunot ang noo ko ng umalis sila Hurricane, sabi nila hindi nila ako iiwan dito.

Kinuha ko ang cellphone ko at nag laro na lang ng Farmville sa f*******: ng biglang may umupo sa tapat ako. Bara-bara lang?

Nakasimangot na nag-agant ako ng tingin. Napanganga ako ng makita ko kung sino ang nasa harapan ko."Warren?"

Ngumiti lang siya. Anong ginagawa ng my loves ko dito at saka bakit, bakit...bakit sobrang gwapo ata niya ngayon?

"Surprised?"

"S-syempre, anong meron? Malayo pa birthday mo ah at ako din malayo pa."

"I know.”

"Ano ngang meron?"

"Ano sa tingin mo ang ginagawa natin? Hindi ba nagde-date?"

Muntik akong mahulog sa kinauupuan ko. Date? Date?! Nanlaki ang mga mata ko, grabe todo todo na to Papa God! Mukhang love na love mo talaga ako at binibigyan Mo ako ng maraming gifts.

"Ayaw mo ba?"

"GUSTO!"

Nakangiting nag simula na siyang kumain na siya namang ginawa ko din, tahimik lang kami pero hindi katulad sa una kong date. Hindi awkward ang katahimikan.

"Warren."

"Yes?"

"Alam mo ba na ikaw ang pang-apat sa nakadate ko ngayong araw?"

"Yes and it's my idea actually.” Parang gusto kong mag lupasay sa narinig ko kasi feeling ko gustong gusto niya akong ipamigay.

Halos hindi ko na malunok ang pagkain ko dahil pinipigilan kong umiyak. Nakakasar na kasi eh, siya pa pala may idea nun. So nakipag date lang siya sakin ngayon dahil alam niyang marami na akong naka date at baka may napili na akong isa?

"So bakit ka pa nakipagdate sakin?"

"What?"

"I mean, may mga naka date na akong iba na ikaw din pala ang nag suggest so bakit pumunta ka pa?"

"Don’t you want me here?"

Hindi ako sumagot at kinuha ko na lang ang purse ko at tumayo, kaso pinigilan niya ako."Bukas na tayo mag usap."

"Sophie, listen."

"Tama na, ayoko na. Bukas na lang ulit, okay? Pagod na pagod na ‘ko eh. Gusto ko na munang mag pahinga.”

"Sophie-"

"Pagod na ko. Akala ko kaya kong hintayin ka. Pero sawang sawa na ako. Sawa na ako sa kakaintay sayo. Sawa na akong umiyak kapag sobra na akong nasasaktan, pagod na akong masaktan, pagod na akong umasa at pagod na pagod na ako sa kakatulak mo sakin palayo, kaya pwede bang hayaan mo naman ako ngayon?"

"Hindi mo ko naiintindihan."

"Ako ba inintindi mo? Ang saya ko na sana kasi nakipag date ka sakin, at last. Pero iyon pala ikaw din ang nagtulak sa’kin sa tatlong iyon. Ano bang akala mo sakin, desperada? Ang sakit lang Warren, kasing sakit kapag sinasabi mong mahal mo ako pero bilang kapatid lang. Ayoko na...ayoko na."

Naglakad na ako paalis pero pinigilan niya ako ulit. Pumiksi ako pero hindi pa rin niya ako binitawan. Hinila niya ako hanggang mapalapit ako sa kaniya pero itinulak ko lang siya at nag lakad na akong palayo.

Ayokong makita niya akong umiiyak, binigay ko na lahat, kahit konting pride man lang matira sakin... kahit ‘yon man lang.

"Ngayon ka pa ba aalis? Kung kailan sasabihin ko sayo na... mahal kita.?"

Lumingon ako sa kanya at tumawa ako ng pagak. "Yeah right, kabisado ko na yan. You love me as a sister, I get it. Okay na? Alam ko na yan. kabisadong kabisado ko na."

Lumapit siya sakin at hinawakan ako sa mag kabilang balikat, "I love you, I love you, and I love you. I LOVE YOU! Mahal kita, mahal kita Sophie. Mahal na mahal kita at mahal kita bilang ikaw... mahal kita."

Napaiyak na ako, I can feel his hand gently touching my cheek and wiping away my tears. And at the next seond, he kissed me.

I wrapped my arms around his neck. I felt him lift me up. Sandaling naghiwalay ang mga labi namin hanggang sa ipinasok niya ako sa passenger seat ng kotse na nandon na pala sa gilid.

Hindi na ako nag tanong kung bakit nandoon iyon at parang patago na umikot siya sa kabilang side. Nang pinasibad na niya iyon paalis ay naramdaman ko ang paghawak ng isa iyang kamay sa akin.

"Are you sure Warren? Do you really meant it?"

"Yes."

"Bakit ngayon lang?"

"I decided to spend every minute I have with you. Sana noon ko pa ginawa kung hindi lang..."

"Kung hindi lang?"

"Nothing, kung sana noon ko pa ginawa sana mas marami tayong pagkakataon na nakasama ang isa’t isa."

"Di bale, we have forever now." Napansin kong malungkot na ngumiti siya pero hindi ko na nakuhang mag tanong ng bigla kaming pumasok sa loob ng vacation house na nabili nila daddy dito dati sa Tagaytay. Pinagbukas ako ng pinto ni Warren, binuhat niya ako at naglakad kami papunta sa likod ng bahay kung saan may naka set na tent. "Anong-"

Hindi na ako nakapagsalita, Warren kissed me with so much passion and emotion. I can feel his hands roaming around my body. When he went on top of me, I reached for his lips and I kissed him expertly as if I had been doing it for all of my life. His every touch sent electric current through my body, every kiss scream for love.

"I love you, Sophie."

I tried to answer him but only a gasp escaped my lips as he entered me in one swift motion. He moved and I tried to match his movements, reaching for something that I cannot name. "W-warren...."

Fire ignite around us as we create our own dance. I throw my head back and shouted his name when I felt myself falling from the edge. But it doesn't scares me. He won't catch me...because he's right beside me, falling with me.

"I love you warren."

"As I love you."

Umalis siya sa ibabaw ko at tumabi sa akin. Pareho pa kaming nagkatinginan ng biglang tumunog ang tiyan ko. I grinned at him.

Naiiling na tumawa siya. "Wala pa nga palang pagkain dito, bibili na lang ako dyan sa labas. Malapit lang ang 7/11 dito."

"Okay, hurry back."

Tumango siya at ngumiti sa’kin. Nakangiting humiga ako doon habang nakatingin ako sa itaas ng tent. He finally said he loves me.

Nanlaki ang mga mata ko at dali-dali kong sinuot ang mga damit ko ng may marinig ako na kalabugan. Nag mamadaling tumakbo ako palabas, dumaan ako sa gilid at tumakbo ako papunta sa unahan ng bahay.

Napasinghap ako. "Warr-" Nakita kong sumenyas siya sa’kin na tumahimik.

"Sasama ka sa’min."

May nagsalitang isang lalake. Marami sila at hawak hawak nila si Warren. Lahat sila may dalang baril at base sa nakikita ko, wala kaming laban. Wala akong dalang baril at wala na akong oras para kunin ang baril sa kotse ni Warren.

Umiling si Warren na parang nababasa ang iniisip ko. He doesn't look scared. He looks like...he expected it.

Napaiyak na ako ng tuluyan nang makita kong ipinasok siya sa van pero bago ‘yon, I saw him mouth I love you to me.

‘I decided to spend every minute I have with you.’

Dapat pinagtuunan ko ng pansin ang mga ikinikilos niyang kakaiba. May nangyayaring hindi ko alam. I need to find that out. I need to save him.