The queen weakness

CYRENE POINT OF VIEW Sinapak ko ang isang lalaking nagbabalak na suntukin ako mula sa likod. ayaw na ayaw ko pa naman ang tumitira patalikod. It's disgusting. sinipa ko naman ang papalapit sa kaliwa ko na kalaban. binigyan ko naman ng around of kick ang nagbabalak na suntukin ako. ang babagal. May nakita akong balak akong saksakin kaya bahagya akong napayuko para umiwas saka ko hinawakan ang kamay niyang may hawak na kutsilyo. "Too slow," I smirked after saying those words at him. sinapak ko ang panga niya bago pa siya makapag-react. Nilibot ko ang aking tingin at doon ko lang napansin na bagsak na rin ang mga kalaban ng mga kasamahan ko. "Whoahhhhh!" "Baka black rose 'yan!" "Idol ko talaga kayo!" "Ang galing nyo!" "Amazing!" earth. Kidding, but aside of that, tiningan ko ang mga kasamahan kong nakatingin rin sakin na parang naghihintay ng irereact ko. tinanguan ko sila bago tumalikod. It's a sign na sundan nila ako, and I know that they already understand it. "I'm leaving," pagbasag ko sa katahimikan namamayani. Tiningan nila ako na tila nagtataka kung bakit ako aalis? Actually, ayoko talaga umalis but dad forced me. mas maganda na raw kung sa pinas na ako mag-aaral. hindi na rin masama because, I miss the air of the Philippines, It's been a years na rin kasi ng last ako makapunta roon. "Why? Is there something wrong ba?" tanong ni Eugenie na may dala na naman make-up kit at nagsisimula na naman siyang mag-brush sakanyang mukha. pare-parehas kaming napangiwi. kahit kailan talaga ang isang 'to ay hindi nawawalan ng colorete sa mukha. "No," I shortly reply habang wala pa rin emosyon. sumipsip ako sa juice na nasa harapan ko at humalukipkip. "Dad forced me to go home, to go to the Philippines, Alam n'yo naman na hindi ko siya matatanggihan, Right?" pagtatanong ko. pare-parehas silang napabuntong-hininga at alam kong labag sa loob silang papayag. "Okay, susunod na lang kami doon." sabi ni Rayn na parang binagsakan ng langit at lupa ang itsura. "Ah yea, and don't worry Rayn. babalik pa naman ako at hindi pa ako mamamatay," I tried to joke. humagalpak naman ng tawa si Airelle. "Ang eepic ng mga mukha nyo, babalik pa naman s'ya at alam niyo lahat na may iisang salita si Cyrene." wika ni Airelle. "Yea, just trust her." wika naman ni Kez. I smiled secretly, they are my second family here. para na rin magkakapatid ang turingan namin sa grupo although na tunay na magkapatid sila Kez at Eugenie. Tumayo ako mula sa pagkakaupo kaya sakin natuon ang kanilang mga atensyon. "Aalis na ako, hinihintay na ako nila kuya. bukas na ang alis ko. aasahan ko kayo sa airport," sabi ko ay nagsitanguan naman silang lahat. Sumakay na ako sa motor na dala ko at pinaharurut ito pauwi sa mansyon namin dito sa Japan. kailangan ko rin pala makapagpaalam kay Hanna even we're not that close and I'm sure na nasa mansyon na siya ngayon. Pagpasok ko sa mansyon ay bumungad agad sakin ang sandamakmak na mga guards sa gate pa lang. as usual, takot silang patayin ng mga kalaban namin. nagsiyuko sila ng makita ako bilang pagbibigay ng galang. tumango lang ako at diretsong pumunta ng dining area because I'm sure na nandun silang lahat even Hanna, tita and tito, Hanna parent's. "Kuya!" I shouted kaya napalingon agad sila sakin. "Cyrene!" he shouted back. para kaming mga tanga dito na nagsisigawan kahit magkalapit lang kami. tinext ako ni kuya kanina lang and he say na aalis kaming magkapatid para pumunta sa pilipinas at maiiwan dito sila dad, mom and Cyrus. Matagal rin kasi akong nawala, I'm busy doing my job. What is it? Of course, about organization and my own business. bata pa lang ako ay nakapagpundar na ako ng business. sila mom, dad, kuya at Cyrus lang ang nakakaalam tungkol doon although na sikat ako pero kilala lang nila ako as a Z. Hindi ko alam kung saan nangaling ang Z na 'yan, suggest kasi 'yan ni kuya eh. siya ang unang nakaalam tungkol sa business na balak kong buohin. natuwa pa sila mom and dad ng malaman ang balak kong 'yon samantalang tudo support naman sakin si Cyrus. Cyrus was our bunso, tudo support siya sakin although na bata pa siya pero sa batang edad niya ay alam na niya ang kinagagalawan niyang mundo. No doubt, kapatid ko nga talaga siya. sigurado akong sakin niya namana ang katalinuhan na tinataglay niya. Cyrus was still 7 years old, masyado pang bata para sa mga bagay-bagay pero hindi siya pangkaraniwang bata lang. he's a model at marami talaga ang humahanga sakanya. he's like a greek god na bumaba mula sa kung saan man. syempre nasa lahi 'yan. If Cyrus was a model, then my mom was a designer. siya ang nagde-design ng mga susuotin ni Cyrus sa photo shoot nito. About kuya? He's Chris, ewan ko ba kung bakit puro nagsisimula sa C ang mga pangalan namin. hindi nga namin alam kung saan galing ang letrang C na 'yan? hindi naman C nagsisimula ang mga pangalan nila mom and dad. My mom named Isabelle while my dad named Theodore, So, Saan galing ang C? Nevermind. kuya is a gangster too, It's like a siblings goals. walang nakakaalam ng mga identity namin ni kuya. nag-aaral pa si kuya pati na rin si Cyrus at kilala sa boung panig ng mundo ang mga apelyido namin. Tss, no choice, lahat kami ay hindi tunay na mga apelyido ang mga gamit. we're gonna use Reyes as our surname. Walang nakakaalam na mga Nicolas kami even our name. ang alam lang nila ay may nagiisang anak sila mom and dad and it was kuya, but even they know na may anak sila mom and dad ay never pa nila ni-reveal ang katauhan ni kuya. And we understand it, It's for our safety. Siguro kapag natapos na ang lahat ng mga away ay maipapakilala na kami sa lahat nila mom and dad, and I'm excited for that day. Hindi na ako makapaghintay na dumating ang oras na 'yon. siguro ako na ang pinakamasayang tao sa boung mundo kapag nangyari ang mga naiisip ko. "Your spacing out," napatingin ako kay kuya na nakataas ang mga kilay habang nakatingin sakin. "I'm sorry about that, so, aalis tayo, diba?" pagkonfirma ko. aba! malay ko ba kung pinaglalaruan lang ako ng kung sino. "Yea," he shortly replied. I sigh, wala na ako o kami ni kuya na magagawa. It's dad and mom decision but wait--- "Hindi na sasama si Cyrus?" tanong ko ag napatingin kay Cyrus na ngayon ay nakanguso na at nagpapacute sa harapan ng amin mga magulang. "No!" final na sambit ni mom habang iniiwasan ng tingin si Cyrus. mukhang hindi niya matiis ang bunso namin. "Yea, Our d-decision is f-final." nauutal pa si dad at napaiwas rin ng tingin kay Cyrus na ngayon ay tudo pa rin ang pacute. kuya and I, look at each other eyes and we both chuckled. "Fine!" wika bigla ni dad kaya sakanya natuon ang atensyon namin. "Sasama si Cyrus sainyo basta mag-iingat kayo ha?!" paalala ni dad kaya sabay-sabay kaming magkakapatid na napangiti at niyakap sila mom and dad. "Okay, I'm going to leave na para mag-impake, I love you mom, dad, kuya, ate!" paalam ni Cyrus at mabilis na umalis sa harapan namin para mag-impake. masyado siyang excited. "Eherm, We're still here." singit ni tita na ngayon ay nakasimangot na habang nakaangkas ang mga kamay sa braso ni tito. "Yes tita, we're still here, respect for the single!" pabalik asar ko sakanya kaya napatawa siya at ningitian ako ng nang-aasar. "Ayiieee, Why? Don't you have any plans? or maybe you plan to become a nun?" pang-aasar ni tita na kinaismid ko. napairap ako sa tinuran niya sakin na mas lalong nagpalawak sa ngisi niya. "I would rather just be a single aunt to always be happy," napatawa naman sila sa tinuran ko. napatingin ako kay Hanna na nakikisabay na rin sa pagtawa. Tinawag ko siya para kausapin na agad naman niyang sinang-ayunan. "You heard what dad said earlier, didn't you? sorry but i have to leave," pagpapaumanhin ko. she just smiled at me and hugged me tight "It's okay and even we're not that close, I'm always here. when you need someone to talk to, don't forget that you have another beautiful cousin!" wika niya at nagflip-hair. tumaas-taas pa ang dalawa niyang mga kilay na kinatawa ko na lamang. Kahit kailan talaga! "Sis, go to sleep. we are leaving early tomorrow," napatingin ako sa likod ni Hanna ng makita ko doon si kuya. tipid lang akong tumango sakanya at tiningan si Hanna na may malungkot ng mukha. "I'll be back, don't worry." I whispered to her and she just smiled at me. Hindi talaga kami close ni Hanna, mas close kami ni Gysele. lumaki si Hanna sa japan kaya naman japan at english lang ang alam niyang language dagdag mo pa ang spain language dahil tumira rin sila doon ng dalawang taon. Hanna is a jolly girl, a go lucky girl na sobrang ingay. nakakabinge nga minsan ang ka-ingayan niyan. minsan mapapatakip na lang kami ng tenga dahil kung sumigaw sya ay akala mo ilan metro ang distansya namin. "Welcome Red Master and Red Lady, you too young master!" bungad samin ng mga sumundo samin na mga tauhan nila dad. Nakasarado ang airport na ito para sa paguwi namin at para raw for safety. "Gracias," I thank them. kinuha nila ang mga gamit na dala namin. yumuko sila samin bilang galang. Deretso lang kaming naglakad. walang lumingon samin even Cyrus. pare-parehas walang mga emosyon ang mga mata namin habang naglalakad. sa mansyon ay natural na spain language ang ginagamit namin kahit pa galing kaming japan pero madalas talaga ay tagalog ang gamit namin para magkaintindihan. deretso kaming sumakay sa isang SUV na pinadala nila Gysele. isa sa mga cousin namin si Gysele, siya ang nagbabantay sa mansyon habang wala pa kami. "Bienvenido de vuelta de la prima/o," bati samin ng masiglang si Gysele na nakahalukipkip sa pintuan ng mansyon at mukhang hinihintay kami. (Welcome back cousin's.) "How are you?" I ask her in my cold term of tone. well, sanay na siya sakiin---samin kaya wala ng kaso 'yon. "I'm fine," nagbeso pa siya sakin pero nanatili akong walang emosyon. minsan lang naman ako tumawa at pinapakita ko lang 'yon sa mga closest friend ko including my family. "Buenos dias Gysele," bati ni kuya sakanya habang wala rin emosyon. ganyan talaga kaming magkakapatid kapag may mga ibang tao ang nasa paligid namin na walang kwenta sa buhay namin. "Buenos dias kuya," bati pabalik dito ni Gysele at napatingin siya kay Cyrus. "Y tú también pequeño Cyrus." dagdag niya. tumango lang si Cyrus at nauna ng pumasok ng mansyon and I saw how Gysele pout like a duck. (And you too little Cyrus.) Tss, As usual, She's a childish at alam na niya ang mga ugali namin magkakapatid. pumasok na rin ako at alam kong sumunod silang dalawa sakin. _____ First day of school? Well, This is it! I'm using Cyrene Athaliah Reyes, while my kuya was using Chris Reyes. We need to hide our identity and dad leave us no choice. ayaw pa naman namin mamatay ng maaga. "Bilisan mo nga Cyrene!" oh, here we go again, our kuya, hindi pa rin nagbabago ang pagiging mainipin ang isang ito. minsan nga kahit ako naiinis eh. hindi marunong maghintay but well, same attitude naman kami. mainipin rin ako, not just a mainipin, I'm a short tempered and a hardheaded girl. Nakarating kami ng school. It's a elite school na pagmamayari ng mga Eleazar na kabusiness ko sa company. malaki ang eskwelahan at masasabi mo talaga na mayayaman ang mga nandito. Pagkahinto ng mga sasakyan namin ni kuya sa tapat ng gate ng school ay napunta agad ang mga tingin ng mga studyante sa sasakyan namin. naiwan si Cyrus sa bahay dahil home schooling pa ang isang 'yon lalo na't model siya. Unang bumaba si kuya. as usual, nakapamulsa ang kanyang mga kamay habang walang emosyon ang makikita sakanyang mga mata and as usual too, hindi iisang sasakyan ang ginamit namin. nag-race pa kasi kami. "Transfer?" I heard some of student whispered. "Ang gwapo!" "Kyahh!" Halos mapatakip ako ng tenga sa loob ng kotse ng bigla na lang magtilian ang mga kababaehan at mga binabae ng eskwelahan na papasukan namin pero biglang tumahimik ang paligid ng buksan ko ang pinto ng aking sasakyan. seryoso at malamig ang mga tingin na pinukol ko sa mga studyante na mas lalo nilang kinatahimik. dahan-dahan akong bumaba ng sasakyan at tiningan si kuya na nakataas ang mga kilay sakin. nauna siyang maglakad kaya sumunod na lang ako sakanya habang nakapamulsa siya wearing his cold aura and gaze samantalang ako ay ganun din pero hindi ako lumilingon sa kahit na kanino. Tahimik ang mga studyante at sinusundan kami ng mga tingin. I rolled my eyes. Hanggang dito ba naman? "The student's was so noisy," biglang sabi ko ng malapit na kami sa dean office. walang mga studyante sa area na ito kaya pwede na kaming magusap ng seryoso. He chuckled, "Masanay ka na," umirap na lang ako. masanay? kailan pa? tss. Matanda lang naman siya ng two years. He's 20 while I'm 18. Kumatok si kuya sa pintuan ng dean office. "Come in," I heard someone say in the inside at agad naman binuksan ni kuya ang pinto at pinauna akong pumasok. such a gentleman brother. umangat ng tingin ang sa palagay ko ay ang dean ng eskwelahan. "Sit down," he said while gesture his hand sa upuan na nasa harapan ng kanyang lamesa. Umupo kami doon ni kuya at agad naman may hinalungkat ang taong nasa harapan namin mula sakanyang mini cabinet. tiningan ko ang kanyang pangalan sa table niya. Sean Raymond Jaiver, Dean... "Here's your key for you dorm, your locker key and your schedule." biglang wika niya kaya napatingin ako sakanya and saw him looking at me. tinaasan ko lang siya ng kilay. as if, I care kahit na mas matanda pa siya sakiin at wala akong paki-alam kahit dean pa siya ng eskwelahan. He smirked at me. "Umalis na kayo dahil pwede na kayong pumasok later after lunch," sabi niya. tumango si kuya at tumayo at ganun rin ang ginawa ko. Bago pa man kami tuluyan makaalis ay lumingon ulit ako sa dean and I saw him smirking. Something is wrong... "Kuya, Did you notice it?" I ask kuya while walking in the hallway. masyado ng tahimik ang hallway. panigurado na nagsisimula na ang klase. after lunch pa naman kami papasok. matanda sakin ng dalawang taon si kuya, So, basically na hindi kami magkaklase. "What?" he innocently asked. napataas ang mga kilay ko. malabong hindi niya mapansin iyon. "The dean, something is wrong with him..." I whispered, tama lang para marinig niya ang sinabi ko. I heard him chuckled na mas lalong nagpasalubong sa mga kilay ko. anong nakakatawa? "Baka nagmamalikmata ka lang. kakapanood mo 'yan ng mga k-drama," napasimangot ako sa sinabi niya. bakit nadamay ang k-drama sa usapan namin? Aba! Malabo naman na hindi niya mapansin ang kakaiba sa dean na 'yon. Tss, I know you kuya more than you do, more than you expected.